Reportage

Kom in Meppel niet aan met nieuws uit Steenwijk

Meppeler Courant Al 180 jaar voorziet de Meppeler Courant de regio van nieuws. Maar de regiojournalistiek staat onder druk, en dat is voelbaar op de redactie.

De redactievloer van de Meppeler Courant. Bij het nieuwsblad werken acht mensen in vaste dienst en tientallen freelancers.
De redactievloer van de Meppeler Courant. Bij het nieuwsblad werken acht mensen in vaste dienst en tientallen freelancers. Foto's Sake Elzinga

Het is muisstil op de redactie van de Meppeler Courant. Geen hardop telefonerende journalisten, vloekende chefs of op toetsenborden rikketikkende redacteuren. In een bedrijvenpand aan het spoor is de achtkoppige redactie geconcentreerd aan het werk. Het is half elf, op een woensdagochtend in april, en de deadline voor de grootste krant van Meppel en omstreken nadert.

Bertus en Klasina zijn 70 jaar getrouwd. De gemeente De Wolden gaat zes ton bezuinigen op het sociale domein. En kat Tommy uit Meppel is beschoten en heeft een kogel in zijn schouder. Het zijn enkele van de vele artikelen in het 24-pagina’s tellende nieuwsblad van die dag. Even kort lunchen en dan moeten de redacteuren weer door, want vrijdag en maandag verschijnen er weer nieuwe edities. En dat al bijna 180 jaar. De bijnaam van het nieuwsblad is niet voor niets: ’t Olde Wief.

Maar haalt ’t Olde Wief de 200 jaar? Begin april kreeg de redactie te horen dat uitgeverij NDC mediagroep, onderdeel van Mediahuis waar ook NRC Media onder valt, aan een plan werkt voor „een duurzaam gezonde toekomst”. Die toekomst gaat ten koste van honderd banen bij de uitgeverij. Bovendien staan de veertig gratis huis-aan-huiskranten en nieuwsbladen, waaronder de Meppeler Courant, in de etalage. Wat is de meerwaarde van een Meppels nieuwsblad met lokaal nieuws?

Lees ook: Het ‘sufferdje’ is nog lang niet dood en begraven

„Ik heb al acht reorganisaties meegemaakt”, zegt vormgever Greetje Hallink (55). „De laatste heb ik op een haar overleefd.” Ook sportredacteur Rob Striethouldt schrikt niet van de verkoopplannen. „Na zoveel reorganisaties word je er hard van.” Zo’n 35 jaar geleden kwam hij de krant binnen zonder enige journalistieke ervaring. Het klikte meteen met de toenmalige hoofdredacteur nadat bleek dat ze een gemeenschappelijke passie deelden voor het maken van woordpuzzels. „Hoewel ik 57 ben, denk ik niet dat ik mijn pensioen haal bij de krant”, zegt Striethouldt.

Van onrust over de verkoopplannen van de krant valt weinig te merken tijdens de online redactievergadering. De redactie bespreekt een fotoreportage van oudjes die aan balkongym doen. „Daar krijg je een enorme balkonditie van”, grapt Striethouldt. Hij lacht er zelf het hardst om. Striethouldt kondigt aan dat drie voetbalclubs gaan fuseren. Maar de ledenvergaderingen erover zijn besloten. „Geen probleem jongens”, zegt hij. „Ik ben lid van één van de clubs.”

Veel nieuws, weinig reclame

De Meppeler Courant is een nieuwsblad. Driemaal per week belandt de krant op de mat in Meppel (zo’n 15.000 huishoudens) en omstreken met lokaal en regionaal nieuws en elke maandag met 12 pagina’s aan lokale sportverslagen. Het verdienmodel van de krant stoelt voornamelijk op de ruim 7.000 betalende abonnees, advertenties tref je er nauwelijks. Dat is ook het verschil met een huis-aan-huisblad. Die zijn gratis en bedoeld als reclameblaadje voor de lokale middenstand, met hier en daar een artikel.

Van die nieuwsbladen zijn er meer in de regio. Maar kom in Meppel niet aanzetten met de Opregte Steenwijker Courant, of de Hoogeveensche Courant. „Een Meppeler hoeft niet te weten wat er in Steenwijk gebeurt”, zegt Striethouldt. Het gaat de Meppelers om wat er op de Meppeler straathoek plaatsvindt. „Vliegt er een helikopter over Meppel, dan wil de Meppeler weten waarom – dat schrijven wij”, zegt coördinator Bianca van der Pol. „Wij zijn de lokale waakhond én vertellen het verhaal van de gewone man.”

Al leest die Meppeler de krant wel van achteren naar voren – eerst de rouwadvertenties en daarna pas het nieuws. En dat nieuws wordt steeds lokaler. Tot een aantal jaren terug had de Meppeler Courant nog eigen pagina’s met buitenlands en landelijk nieuws. Maar dat zijn voorbije tijden.

Foto Sake Elzinga

Tijden dat de krant nog van de Koninklijke Boom Uitgeverij was. Met in elke editie een commentaar van de directeur van Boom, John Boom, die de wereld vanuit Meppel beschouwde. „Het was een familiebedrijf, met korte lijnen en status in Meppel”, zegt redacteur Michiel Kolle (62). „Bij Boom zat je voor je leven.”

Voormalig hoofdredacteur Ton Henzen werkte bijna zijn hele leven bij de Meppeler Courant en schrijft nog met regelmaat voor de krant. „Als beginnend verslaggever zat ik bijna iedere dag in de kroeg”, zegt Henzen. „Daar zat je echt midden in de samenleving.” En dan zocht hij wel eens de randen van de journalistiek op, zoals in de jaren zeventig toen de gemeente de grachten wilde dichtgooien. „Daartegen heb ik een actiegroep opgericht”, zegt Henzen. Erover schrijven mocht van de hoofdredacteur. „Zolang ik maar hoor en wederhoor haalde.” Er kwamen ronkende artikelen, demonstraties en de grachten zijn behouden.

Maar af en toe kwam de journalistieke onafhankelijkheid wel in het geding, zeggen de redacteuren. Dan werd een artikel om onbenoemde redenen tegengehouden, of kwam John Boom de redactie oplopen om plaatsing tegen te houden. Oud-hoofdredacteur Henzen reageert verbaasd: „Invloed van ouwe John? Kan ik me niet herinneren, hij kreeg geen poot aan de grond bij ons.”

In 2017 verkocht Boom de Meppeler Courant en een tiental andere regiotitels aan NDC Media, de uitgever van de drie noordelijke kranten. Vorig jaar kwam NDC in handen van het Belgische Mediahuis. Al voor de overnames waren er reorganisaties, waarbij vooral ondersteunende banen verdwenen en de advertenties opeens in India werden opgemaakt. De redacteuren moesten met steeds minder mensen steeds meer doen.

Over de schutting

„Ben je verslaggever bij een krant, dan schrijf je een stuk en gooi je dat over de schutting naar de eindredactie”, zegt Marc Bootsgezel, chef van onder meer de Meppeler Courant. „Maar bij de Meppeler schrijf je een artikel, gooi je het over de schutting, loop je om de schutting heen, kijk je het stuk na én zet je het zelf in de krant.” Vandaar de stilte op de redactie. Tijd om even te kletsen bij de koffieautomaat is er nauwelijks.

Bootsgezel was jarenlang chef bij NDC. Hij kreeg in 2004 als opdracht mee om met het Dagblad van het Noorden de zuidwesthoek van Drenthe te veroveren. „Ik kreeg zelfs een kantoortje in Meppel”, zegt Bootsgezel. „Maar die verovering van Meppel mislukte volledig.” Het toont volgens hem hoe sterk de Meppeler Courant is ingebed in het gebied.

Wij zijn een medium dat nog steeds voor de individuele burger kan opkomen

De redactie ziet het dan ook niet snel gebeuren dat de Meppeler Courant een bijlage wordt van het Dagblad van het Noorden. „Dan wordt het erg afstandelijk”, zegt Striethouldt. „De Meppeler Courant brengt levendigheid, omdat de krant zo dicht bij de lezer staat. Er wordt over geluld.” Dat is ook de meerwaarde van ’t Olde Wief, zegt Henzen. „Wij zijn een medium dat nog steeds voor de individuele burger kan opkomen. We hebben een ombudsfunctie, zijn onafhankelijk en controleren de lokale macht.”

Dat regiojournalistiek impact kan hebben bleek wel uit de zaak-Ruinerwold. Het gezin daar, dat met zes kinderen jarenlang onder de radar leefde? Redacteur Sander Dekker (26) die op de redactie van de Meppeler Courant werkt was er als eerste bij. „’s Ochtends zat ik nog aan een opdracht voor mijn opleiding journalistiek en ’s avonds reed ik in een BMW met chauffeur naar Amsterdam om in een uitzending van De Wereld Draait Door te vertellen wat er in een dorpje vlakbij Meppel was gebeurd.” Op die dag was nieuws uit Meppel wereldnieuws.

NDC zoekt koper voor veertig lokale bladen