Opinie

De Palestijnse burgers blijven alle rekeningen betalen

Het zal oorlog blijven tussen Israël en de Palestijnen, zegt . De Palestijnen moeten steeds verder inschikken, de buitenwereld kijkt toe.

Dwars

Als u dit leest is de jongste oorlogsronde tussen Israël en Hamas misschien weer voorbij, met zoveel doden aan Israëlische en het gebruikelijke veelvoud daarvan aan Palestijnse kant. Of zo niet, dan toch wel binnenkort, omdat de partijen hun punt hebben gemaakt. Hamas werkt met zijn raketten aan zijn imago op het woedende fundament van de steeds verder ingeperkte Palestijnse burgers. Premier Netanyahu en het Israëlische leger laten zien wie militair de sterkste is. Ze kunnen Hamas ook helemaal vernietigen, maar dat is niet de bedoeling, ook al wordt daarmee wel eens gedreigd. Niet zozeer wegens het enorme aantal burgerdoden dat daarbij zou vallen. Maar Israël zou dan de Gazastrook weer fysiek moeten bezetten, in plaats van op afstand, zoals nu. En liever het autoritaire bewind van Hamas plus raketten dan een Gazastrook als free-for-all voor Islamitische Staat en andere groepen.

Gaza is een oorlogsgrafveld. De laatste uitbarsting was in 2014 (2.205 Palestijnen gedood van wie 1.400 burgers, en 71 Israëliërs, van wie 5 burgers); na die van 2012 (177 Palestijnse doden en 5 Israëlische); die van december 2008 en januari 2009 (circa 1.500 Palestijnse doden en 13 Israëlische); die van februari 2008 (112 Palestijnse doden en 3 Israëlische) en die van 2006-2007 (circa 500 Palestijnse doden), die eindigde met de Israëlische blokkade van de daardoor inmiddels onleefbare Gazastrook. Er zal ook weer een volgende confrontatie zijn, en een volgende.

De internationale gemeenschap, nu inclusief sommige Arabische landen, houdt het bij oproepen tot zelfbeheersing. Israël is voor het Westen per definitie een bondgenoot. Palestijnen zijn terroristen en zo niet dan toch ingewikkeld, en hebben dus ongelijk. De Oostenrijkse kanselier Kurz liet de Israëlische vlag uithangen aan de kanselarij uit solidariteit met Israël. Premier Rutte steunde zaterdag uitdrukkelijk het recht op zelfverdediging van Israël, zij het „binnen de grenzen van internationaal recht en proportionaliteit”. Hoeveel Palestijnse doden en platgebombardeerde infrastructuur proportioneel is, mag Israël uitmaken. President Biden herbevestigde tegelijk zijn „krachtige steun voor Israëls recht zich te verdedigen”. Hebben de Palestijnen een recht op zelfverdediging, vroeg een journalist van persbureau AP aan de woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. Die kwam daar niet uit.

Amerikaanse presidenten staan doorgaans vlak naast Israël. President Bush sr. bevroor in 1991 kredietgaranties voor Israël om premier Shamir te dwingen de uitbreiding van nederzettingen op te schorten in aanloop naar de vredesconferentie van Madrid. Hij was de laatste president die Israël iets in de weg legde. Afgevaardigde Betty McCollum wil nu de jaarlijkse 3 miljard dollar aan Amerikaanse militaire hulp voor Israël aan mensenrechtelijke voorwaarden verbinden. Haar wetsvoorstel maakt geen schijn van kans, erkent ze zelf.

De Palestijnse burgers blijven daarom alle rekeningen betalen. Niet alleen in de Gazastrook, ook op de Westelijke Jordaanoever, in Oost-Jeruzalem en in Israël zelf. Te midden van protest (Oost-Jeruzalem) en geweld (Gaza, Israël) nam het Israëlische parlement versneld een wetsvoorstel aan om zeventig illegale Joodse buitenposten in bezet Palestijns gebied te legaliseren. Er moeten nog twee stemmingen overheen, maar de boodschap is duidelijk: de Palestijnen moeten inschikken voor de kolonisten die met steun van de staat oprukken.

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.