Recensie

Recensie Theater

Geinige ‘onderzoekssoap’ ontbeert focus

Videoserie Theatermaker Simon Boer maakte een 12-delige videoserie over zijn onderzoek naar theater, technologie en publieksinteractie. Hoewel hij een geestige toon weet te treffen ontbreekt het zijn feuilleton aan een heldere inhoudelijke basis.

Met een blauw notitieboek op de website van Simons Lab kun je door de twaalfdelige videoserie bladeren.
Met een blauw notitieboek op de website van Simons Lab kun je door de twaalfdelige videoserie bladeren. Beeld Simons Lab

Op de homepage van simonslab.nl ligt een blauw notitieboek op een houten tafel. Met je muis kun je er doorheen bladeren, hoewel het meest logische startpunt de uitnodigende video op de cover lijkt. En inderdaad: als je er op klikt krijg je een snelle uitleg van theatermaker Simon Boer over de twaalfdelige videoserie waaraan je bent begonnen, een ‘onderzoekssoap’ over zijn research naar games en theater.

Boer, die de afgelopen twee jaar bij muziektheatergezelschap de Veenfabriek een talentontwikkelingstraject volgde, houdt zijn intro echter summier: de inhoudelijke uitleg verdwijnt onder een sticker met de tekst ‘BORING’ en er wordt vervolgens snel overgegaan naar de gebruiksinstructies. Daar zit hem meteen de fatale fout van Simons Lab: pas in het achtste filmpje wordt fatsoenlijk uitgelegd wat de inzet van het onderzoek is, waardoor je te lang naar een verbindende lijn moet zoeken.

In de tussentijd valt er wel het een en ander te genieten. Na de uiterst zwakke eerste twee filmpjes, die bol staan van oppervlakkige flauwheid (een slow-motion ontmoeting tussen Boer en acteur Stefan Hendrikx, gehannes met een kapstok), volgt een interessant experiment met een soort smart button, waarmee een theaterbezoeker zelf op allerlei manieren een voorstelling zou kunnen beïnvloeden. Boer en Hendrikx ontwikkelen zich hier tot een komisch duo van de nerd en de leek, waardoor de informatie op instapniveau kan worden uitgelegd en het ook vermakelijk blijft.

Dan zijn we helaas over het hoogtepunt heen. Boer bouwt namelijk niet meteen voort op deze sterke aanzet, maar verliest zich in een (weliswaar geestig) zijspoor over postproductie. Dat is des te teleurstellender omdat Boer het voorlaatste filmpje begint met ‘We hebben niet de tijd om alles heel uitvoerig te laten zien’, wat suggereert dat er boeiend onderzoeksmateriaal op de plank is blijven liggen. Simons Lab had baat gehad bij een strenge redacteur.