Recensie

Banale ode aan Hitchcocks Rear Window

Recensie In de psychologische thriller The Woman in the Window denkt de door een depressie en neuroses geplaagde kinderpsychologe Anna Fox (Amy Adams) verdachte dingen bij haar overburen te zien, maar is dat ook zo?

Amy Adams als Anna Fox in de film The Woman in the Window,
Amy Adams als Anna Fox in de film The Woman in the Window, Foto Melinda Sue Gordon/Netflix

Kinderpsychologe Anna Fox lijdt aan pleinvrees en komt haar rommelige appartement in New York niet meer uit. Daarnaast heeft ze een depressie waarvoor ze nieuwe medicijnen krijgt die ze wegspoelt met veel rode wijn. Als de huurder in haar souterrain Anna’s vuilnis wegbrengt, rinkelt de vuilniszak vervaarlijk. Op gezette tijden belt ze met haar ex-man, die met hun dochtertje elders woont. Om de tijd te doden kijkt ze veel oude Hollywoodfilms en begluurt ze haar overburen. Aan de overkant is net een nieuw gezin komen wonen, en Anna denkt al snel verdachte dingen te zien. Slaat de vader zijn zoon? Heeft hij gewelddadige ruzies met zijn vrouw?

De psychologische thriller The Woman in the Window speelt zich geheel af in Anna’s appartement. Regisseur Joe Wright weet dat iedereen dan meteen begint over Alfred Hitchcocks thriller Rear Window, waarin de aan huis gekluisterde James Stewart ook zijn buren bespioneert en verdachte dingen ziet. Dus laat hij in de openingssequentie meteen een paar vertraagde beelden van Stewart zien. En net als de hoofdpersoon van Rear Window gebruikt Anna op een gegeven moment een fotocamera met telelens om in huizen te kunnen kijken. Ook bekijkt Anna een dvd van Hitchcocks freudiaanse thriller Spellbound - we zien de door Salvador Dalí ontworpen droomsequentie voorbijkomen.

Omdat we via Anna’s door neuroses, alcohol en antidepressiva - ze heeft ook paniekaanvallen - gekleurde blik naar de wereld kijken, gaan we al snel twijfelen aan haar betrouwbaarheid. Denkt zij echt getuige te zijn van een moord of is Anna mentaal helemaal doorgedraaid? Ook de politie twijfelt: er is geen enkel bewijs voor moord.

Wright (Anna Karenina, Darkest Hour) is een filmmaker die altijd stilistisch overtuigt. Hier is zijn mise-en-scène uiterst precies, fraai gebruikmakend van de vlakverdeling binnen Anna’s appartement, met ramen, deuren, kozijnen en andere kaders binnen kaders; vaak nog geaccentueerd met gekleurd licht. Amy Adams fascineert als de geplaagde kinderpsychologe. Daarnaast zijn er bijrollen van bekende acteurs als Julianne Moore, Gary Oldman en Jennifer Jason Leigh.

Na ongunstige testscreenings van The Woman in the Window volgde een proces van reshoots. Dit is meestal een slecht teken en dat geldt hier ook. Het eerste uur is buitengewoon sterk, daarna volgt een onthulling die emotioneert waarna de hele boel al snel als een kaartenhuis in elkaar zakt. De ontknoping is conventioneel en banaal, waardoor je als kijker teleurgesteld achterblijft. Misschien na afloop maar een dvd’tje van Hitchcock opzetten om te zien hoe het beter kan.