‘Dionne dichtbij: Máxima’ blijft op afstand van de vorstin

Zap Dionne Stax portretteert de jonge Máxima Zorreguieta voor Avrotros. De programmamakers lijken niet de meest deskundige Máximakenners te hebben gevonden.

Dionne Stax met Máxima’s voormalige buurjongen in Dionne dichtbij: Máxima.
Dionne Stax met Máxima’s voormalige buurjongen in Dionne dichtbij: Máxima. Beeld Avrotros

‘Oh jongens kijk nou, Plaza de Mayo”, zegt Dionne Stax blij als ze uit de blauwe Fiat 1500 Familiare stapt, gehuurd omdat Jorge Zorreguieta een gelijksoortig model bezat. Het plein werd over de hele wereld bekend door de wekelijkse demonstraties van de Dwaze Moeders die tijdens en na de Vuile Oorlog (1976-1983, dertigduizend doden) opheldering vroegen over hun vermiste kinderen. Die waren opgepakt door het militaire bewind, waarin Jorge Zorreguieta (1928-2017) staatssecretaris van landbouw was.

Stax is niet naar de Plaza de Mayo gekomen om een Dwaze Moeder te interviewen. Ze heeft onder de bomen afgesproken met een lokale ‘Máximakenner’. Volgens hem duidt de naam Máxima voor de oudste dochter uit het tweede huwelijk van Zorreguieta erop dat die haar geboorte beschouwde als een nieuw begin. „Maybe”, voegt de man toe. Een Máximakenner is vaak een maybe-deskundige, zo zal vaker blijken in Dionne Dichtbij: Máxima. Van meisje tot majesteit, de driedelige reeks waarin Dionne Stax de jonge Máxima Zorreguieta portretteert voor Avrotros.

Terreur en huiselijkheden

Nog even over de mensenrechten. Tamelijk dodelijk is de opmerking van journalist Rodolfo Vera Calderón over de kringen waarin Máxima opgroeide: „In that social group they didn’t really care.” Stax bezoekt ook historicus Michiel Baud, auteur van het rapport op basis waarvan Zorreguieta in 2002 werd geweerd van de bruiloft van zijn dochter. De dictatuur wordt kort gekenschetst als „een systeem van terreur dat zijn weerga niet kende in Zuid-Amerika”. Maar hoe Máxima zich heeft verhouden tot die duistere kant van haar familieverleden, werd maandag niet gethematiseerd.

Veel meer aandacht ging uit naar huiselijkheden: de straat in het chicste deel van Buenos Aires waar de latere koningin opgroeide, een kort gesprek met een voormalige buurjongen (hij woonde op de vierde, Máxima op de zevende) die memoreerde hoe klein de lift in het gebouw was. De inmiddels kogelronde man nam Stax mee naar een taartjeswinkel, alwaar de presentatrice zich verslikte in misschien wel dezelfde alfajores die de vorstin er ooit at.

Mensen die Máxima goed gekend hebben, kregen we niet te zien. Een voormalige lerares vermoedde dat ze met haar sterke persoonlijkheid een goede debater was geweest, maar herinnerde zich dat niet. Soms scheerde het programma langs een voorafschaduwing van Máxima’s huidige functioneren in een veeleisende baan: haar maatschappelijke en economische belangstelling, haar intelligentie, werklust en sociale vaardigheden. Maar dan volgden ineens weer vertraagde beelden van Dionne Stax die een zebrapad in Buenos Aires overstak.

Fantasie op volle toeren

Je ontkomt niet aan de indruk dat Stax, in weerwil van de programmatitel, niet erg dicht bij Máxima is gekomen. Tekenend is een bijna-anekdote van journalist Max Westerman, die uitlegde dat Willem-Alexander „verteld schijnt te hebben” dat hij de RTL-correspondent ooit zag in een restaurant toen hij in New York in het geheim met Máxima dineerde.

Westerman merkte de kroonprins niet op, maar twintig jaar later draaide zijn fantasie nog op volle toeren: „Ik kan me voorstellen dat Willem-Alexander tegen Máxima zei: „Daar zit die persrat van RTL Nieuws.” De verbeelding voerde Westerman verder: „Ik was wellicht op hem afgestapt.” En: „Ik denk dat hij geen antwoord had gegeven, maar gewoon had gezegd: wegwezen jij!”

Fraai verhaal – als het gebeurd was. Nu reed Stax in haar blauwe Fiat vooral langs de eeuwige pleisterplaatsen van de royaltyverslaggeving: het afgelegen Misschien, de rondweg van Bijna en het pittoreske Van Horen Zeggen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.