Spoorboekje: dit zijn de 39 liedjes op het Eurovisie Songfestival

Deelnemers Van gejaagde eurodance tot dertien-in-een-dozijnpop. De 39 liedjes – in volgorde van optreden tijdens de halve finales (met op het eind de zes acts die automatisch voor de finale geplaatst zijn: het gastland en de vijf landen die het meest betalen).

Daði og Gagnamagnið, deelnemend namens IJsland met het nummer ‘10 Years’. Foto Thule Photo
Daði og Gagnamagnið, deelnemend namens IJsland met het nummer ‘10 Years’. Foto Thule Photo

Eerste halve finale (dinsdag 18 mei)
1. Litouwen The Roop – ‘Discoteque’

Heerlijk ongecompliceerde opening met alle juiste ingrediënten: aanstekelijke gekte, knalgele outfits, malle danspasjes die je alleen doet als je je alleen waant. Een in coronatijd universeel gevoelde hunkering naar het verzetten van zinnen.

2. Slovenië Ana Soklic – ‘Amen’

Door gospel omlijste, bloedserieus gebrachte song die geheel volgens de beste Songfestival-muziekwetten in de modulatie aanzwelt tot enorme proporties. Ana Soklic houdt haar performance statisch met gedragen ‘hallelujah’s’ en weet daardoor weinig te raken.

3. Rusland Manizja – ‘Russian Woman’

Pittige bijdrage van vooral praatzingende Russisch-Tadzjiekse feministe Manizja Sangin die een spiegel wil voorhouden. Het gaat haar om zowel de rechten van de Russische vrouw als die van etnische en seksuele minderheden.

4. Zweden Tusse – ‘Voices’

De 19-jarige Tusse, voormalige vluchteling uit Congo en finalist in de Zweedse Idols, bezingt vrijheid en gelijkheid in bezield popnummer uit de Scandinavische hitfabriek. Armen in de lucht en meezwaaien.

5. Australië Montaigne – ‘Technicolour’

Australië, vreemde overzeese eend in het Europese liedjesfestijn, moet het dit jaar doen met de thuis opgenomen back-uptape. Slap liedje van kleurrijke zangeres die je met zo’n stem beter materiaal zou wensen.

6. Noord-Macedonië Vasil – ‘Here I Stand’

Melodramatische Disney-ballade met kitschy snik door goed geschoolde zanger Vasil. Zal juist om die reden hoge ogen gooien, vooral als de boel openbreekt (en er vast iets als een dubbele regenboog verschijnt).

7. Ierland Lesley Roy – ‘Maps’

Ook hier de Disney-scène met muziek als de heldin zich ontdoet van alle obstakels op haar pad. Folky meestamper van zangeres die haar eerste platencontract al op school tekende maar nooit echt doorbrak. Zeker goed voor een finaleplaats.

8. Cyprus Elena Tsagrinou – ‘El Diablo’

Ken ik dat niet ergens van? Ook dat hoort erbij op het Songfestival. Nietszeggende grove stamper over duivelse liefde met erg door Selena Gomez’ ‘Wolves’ geïnspireerd refrein.

9. Noorwegen TIX – ‘Fallen Angel’

In de serie rariteiten slaat de fors uitgevallen engel TIX de demonen van zich af. Het lijkt om hartzeer te gaan, maar eigenlijk is het een dieper gevecht tegen depressie in helaas een zeer matig liedje.

10. Kroatië Albina – ‘Tick Tock’

Ongedwongen modern elektropopliedje van de uit Split afkomstige Albina over hoe de tijd vliegt, in half Engels, half Kroatisch. Kan visueel spektakel worden.

11. België Hooverphonic – ‘The Wrong Place’

België stuurt zijn door de wol geverfde rockband Hooverphonic. Zangeres Geike zingt atypisch Songfestivalliedje over een ‘one night stand gone wrong’. Mysterieus, theatraal en best bedwelmend.

12. Israël Eden Alene – ‘Set Me Free’

Blikvangende sterzangeres met Ethiopische roots is een van de favorieten: fris, jong, modern in Ariana Grande-stijl. Eden Alenes troefkaart, haar ijlhoge bereik, trekt ze op het einde: glashelder en messcherp.

13. Roemenië Roxen – ‘Amnesia’

De 21-jarige Roxen steekt na een jaar van stilte en introspectie ieder in de coronapandemie een hart onder de riem. Authentieke, kansrijke performance van Billy Eilish-achtige zangeres in rustig lied dat openbreekt met clubbeat.

14. Azerbeidzjan Samira Efendi – ‘Mata Hari’

Catchy hook „Ma-ma-ma-mata-hari” kan niet verbloemen dat dit liedje een oeverloos gestapel in stijlen is rondom een licht feministische boodschap. Mata Hari wijst er als historische femme fatale de weg in.

15. Oekraïne Go_A – ‘Shum’

Hysterische neo-futuristische inzending die met fluit en grommende techno juist de nadruk wil leggen op eeuwenoude Oekraïense tradities. ‘Shum’ is naast ‘lawaai’ ook de naam van een traditionele lentedans.

16. Malta Destiny – ‘Je me casse’

Festivalfavoriet Destiny draagt met in snel van stijl verschietend soul-, pop- en disconummer vrouwenempowerment, zelfliefde en bodypositivisme in lijn van sterzangeres Lizzo uit. ‘Je Me Casse’ is sassy en rekent snoeihard af met mooie praatjes van mannen.

Tweede halve finale (donderdag 20 mei)
17. San Marino Senhit – ‘Adrenalina’

Catchy, gejaagde eurodance van flamboyante zangeres Senhit, wier haarkleur sneller verandert dan een kleurenpen, geholpen door rappende hitmachine Flo Rida. Hoog op adre-na-lina richting toptien.

18. Estland Uku Suviste - ‘The Lucky One’

Dertien-in-een-dozijn-poplied dat zonder bijzonderheden nauwelijks beklijft, ondanks de uitstraling van de Estse singer-songwriter.

19. Tsjechië Benny Cristo – ‘Omaga’

Populaire mainstreamartiest Benny Cristo verbastert ‘O my god’ tot ‘omaga’ en niemand weet waarom. Vrolijke middenklasser vol goede bedoelingen.

20. Griekenland Stefania – ‘Last Dance’

De Utrechtse voor Griekenland uitkomende, jonge Stefania brengt uptempo, eighties-geïnspireerd dansliedje dat ook weer licht moet brengen in de donkere coronatijd.

21. Oostenrijk Vincent Bueno – ‘Amen’

De tweede ‘Amen’ van het festival, met een heel wat zwaardere ondertoon. Het verdriet om het verlies van naasten is voelbaar in Vincent Bueno’s wanhopige uitroep naar het hogere opperwezen: „Are you getting what you wanted?”

22. Polen Rafal - ‘The Ride’

Rafal Brzozowski gaat los langs alle machoclichés in ook weer een door de jarentachtigsynthesizers gedomineerd liedje met door autotune opgetrokken vocalen. Snel weer vergeten.

23. Moldavië Natalia Gordienko – ‘Sugar’

Glazuur-van-de-tanden-schietend dance-niemendalletje tussen dansende ijsjes, waarin het venijn ’m, althans in elk geval in de videoclip, in de staart zit.

24. IJsland Daði & Gagnamagnið – ‘10 Years’

De IJslandse Daði won de editie van 2020 al voor die begon, met zijn nerdy trui en onbekommerd lullige pinguïndansjes. Hij brengt een nieuwe aanstekelijke oorwurm, inclusief dansje en vlammende rol voor de perfect onstoere keytar.

25. Servië Hurricane – ‘Loco Loco’

Lokroep in moerstaal tot ontsnapping uit een ‘gekke, gekke’ tijd. Trio Hurricane mag schitteren tussen glitterbollen in hun jarentachtigdiscojungle. Vrolijk smachtend, maar o zo leeg.

26. Georgië Tornike Kipiani – ‘You’

Vader en architect Tornike zingt als een drone die over de uitgestrekte natuur vliegt, van oceaan tot de bergen. Overal ziet en voelt hij de ‘jij’, zijn liefde. Tamelijk smartelijk en ongrijpbaar, maar zeker met gevoel.

27. Albanië Anxhela Peristeri – ‘Karma’

Positiviteit wint het op het Songfestival van boosheid, maar als de wulpse Anxhela zich laat gelden in haar jurken is karma pas echt een bitch. Versierd met traditioneel Albanese elementen is dit een liedje voor de middenmoot.

28. Portugal The Black Mamba – ‘Love Is On My Side’

Onverwacht soulvolle stem van zanger in een liefdevolle song die, sinds Portugal in 2017 het festival won, zeker ook weer om zijn intimiteit weer hoge ogen zal gooien.

29. Bulgarije Victoria – ‘Growing Up Is Getting Old’

Tere bloem heeft met coming-of-age-ballade onverwacht veel potentie. Erg van deze tijd, in sfeer van Taylor Swifts americana.

30. Finland Blind Channel – ‘Dark Side’

Emo-rocksong vol Linkin Park-achtige tienerbranie over opgestoken middelvingers. De snoerloze gitaren symboliseren misschien wel het meest wat er hier aan mist.

31. Letland Samanta Tina – ‘The Moon is Rising’

Ook Samanta Tina onderstreept dit jaar als sterke Baltische vrouw vrouwenkracht, liefde en zelfbeschikking in een slap aftreksel van een duidelijk op Beyoncé geïnspireerde choreo.

32. Zwitserland Gjon’s Tears – ‘Tout L’Univers’

Onwaarschijnlijk beeldige, Franstalige tearjerker, waarin de emotionele kopstem van de Zwitsers-Albanese zanger Gjon Muharremaj een steuntje in de rug geeft na een zware tijd.

33. Denemarken Fyr og Flamme – ‘Øve Os På Hinanden’

Het is retro wat de klok slaat in de Deenstalige inzending. Blijmoedig duo zit met onvaste stem vast in jarentachtigpastiche met een Modern Talking-vibe.

Automatisch in finale (zaterdag 22 mei)
34. Duitsland Jendrik – ‘I Don’t Feel Hate’

Verbaas en verwonder. Elke editie heeft haar rariteiten, de malle acts die vooral zichzelf op de korrel nemen. Jendrik Sigwart mag met zijn ukelele de wereld zo mild mogelijk tegemoetkomen, zijn act is een uitgestoken tong.

35. Frankrijk Barbara Pravi – ‘Voilà’

Zeer kansrijke elegante parel in een cinematografische setting, een fascinerend in elkaar grijpende danskluwen. Chanson met diepte.

36. Italië Måneskin – ‘Zitti e buoni’

De populaire glamrockers van Måneskin - ze hebben een Deense naam hebben maar komen uit Rome – zullen weinig potten breken. Stoer, fel maar kansloos.

37. Nederland Jeangu Macrooy – ‘Birth of a New Age’

Afkomst en eigenwaarde worden onderstreept in soulvolle song vol empowerment, geïnspireerd door Black Lives Matter. Voor het eerst klinkt hier de Surinaamse taal, Sranan Tongo. „Yu no man broko mi” (Mij zul je niet breken)” is een refrein als een affirmatie.

38. Spanje Blas Cantó – ‘Voy a Quedarme’

Emotioneel troostrijk liedje over hoop en herinnering, dat Blas Cantó zingt ter nagedachtenis van zijn oma en alle andere slachtoffers die ons in deze coronapandemie zijn ontvallen.

39. Verenigd Koninkrijk James Newman – ‘Embers’

Vrolijk dansliedje dat het Britse debacle van de laatste plaats in de finale van 2019 doet vergeten. Hopelijk siert hij zijn act op met wat (helaas playbackende) blazers om hem heen.