Brieven

Brieven 4/5/2021

Kabinetsnotulen

Weg van schuldvraag

In zijn artikel over de Haagse rituele opwinding stelt Stefan Paas terecht dat het debat over de Toeslagenaffaire de slachtoffers niet verder heeft geholpen (Haagse rituele opwinding ondermijnt vertrouwen, 1/5). Hij adviseert de Kamer in de spiegel te kijken naar haar eigen rol. Dat lijkt mij een uitstekend advies. Verdiep je als Kamerlid in het zoeken naar een oplossing. Ik heb nog geen Kamerlid de vraag horen stellen hoe de Belastingdienst geholpen kan worden om de zaken beter onder controle te krijgen, of wat zij als Kamer kunnen doen om de staatssecretaris en de ambtenaren te ondersteunen om de problemen het hoofd te kunnen bieden. Zouden dit soort constructieve vragen niet centraal moeten staan in plaats van de focus uitsluitend te leggen op de schuldvraag?

Maastricht

Kabinetsnotulen (2)

In spiegel kijken? Hoe?

Er wordt in de media voortdurend gesproken en geschreven over de Kamer alsof zij een zelfstandige entiteit is met eigenschappen van waaruit gehandeld kan worden, bijvoorbeeld in een spiegel kijken of in staat zijn tot reflectie op datgene wat uit haar voortkomt. Vergelijk ik de Kamer met een voetbalclub met normaal gesproken elf spelers in het veld, dan moet aan een aantal voorwaarden worden voldaan om succesvol te kunnen opereren: de spelers zijn kundig en er is een coach voor de strategie. Na de wedstrijd analyseert de coach het verloop. Wie of wat in de Kamer met zeventien clubs en 150 spelers kan ertoe leiden dat er bij regelmaat in de spiegel kan worden gekeken? De voorzitter?

Bergen

Adolescentie

Reeds in Romeins recht

In haar column refereert Eveline Crone aan de psychologe Jeffrey Arnett (Nog net niet volwassen, 1/5). Arnett onderscheidt een nieuwe ontwikkelingsfase tussen adolescentie en volwassenheid, een fase tussen 18 en 24 jaar, die de afgelopen 70 jaar zou zijn ontstaan in geïndustrialiseerde samenlevingen. Ook hersenwetenschappers ontdekten de afgelopen twee decennia dat de hersenen van jongeren zich verder ontwikkelen tot zij halverwege de twintig zijn. Eveline Crone wijst daarbij op de invoering van het adolescentiestrafrecht in 2014, waarmee onze rechtspraak inmiddels ook rekening houdt met die langere ontwikkeling. Niet echt vernieuwend, gezien in het Romeinse recht een wet van vóór onze jaartelling volwassen jongeren tot de leeftijd van 25 jaar beschermde tegen oplichters etc. Niet alleen was de bedrieger strafbaar, hij riskeerde ook dat de rechtsgevolgen van zijn bedrog werden teruggedraaid. Zou de vermeende ‘nieuwe ontwikkelingsfase’ niet toch meer kunnen samenhangen met een fysiek bepaalde ontwikkelingstijd die de hersenen van de homo sapiens al millennia nodig hebben?

Wassenaar

4 en 5 mei

Hoef niet stil te staan

4 en 5 mei. Voor mij mag het regenen en waaien. Guur en koud. Akelig, zoals mijn herinneringen aan de oorlog waarin ik opgroeide, aan de slag om Arnhem die ik als zevenjarige meemaakte om daarna negen maanden in een kippenhok in Loenen op de Veluwe te moeten schuilen tot aan de bevrijding. Ik blijf binnen deze dagen en probeer de lentes en de zomers van mijn leven te herbeleven en ben nauwelijks gediend met de opgelegde treurnis, gevolgd door abstracte vreugde die twee dagen per jaar op de agenda staan. Ik hoef er niet aan herinnerd te worden. Zo vergeetachtig ben ik helaas nog niet. En als dat wel zo zou zijn dan kan men mij scharen onder al die generaties na mij. Laat ons dan de Tweede Wereldoorlog bijzetten in het monument van de loopgraven van Verdun en de slag bij Waterloo.

Geleen

Taal

‘Nazi’? Gewoon fanaat

Wie verzint er nou een term als ‘taalnazi’? (Columns van Ellen Deckwitz en Tommy Wieringa, 27/4 en 1/5). Kan dat dan ook allemaal: sportnazi, marsnazi, schietnazi, kunstnazi, als je gewoon fanaat bedoelt? O, o, die vergelijkingen toch met 1933-1945…

Amsterdam