Ongemak gegarandeerd in etentjesprogramma Tafel voor Twee

Zap In Tafel voor Twee (KRO-NCRV) nodigen mensen elkaar uit voor een diner. Waarom zou je samen tafelen voor het oog van tig Nederlanders met het bord op schoot?

Ietje (81) en Ron (66) aan de dis in Tafel voor Twee.
Ietje (81) en Ron (66) aan de dis in Tafel voor Twee. Beeld KRO-NCRV

Het ongemak is elke avond op televisie. In First Dates (BNN-VARA) worden twee mensen met een partnerwens die elkaar niet kennen, aan elkaar gekoppeld en meteen samen aan tafel gezet in een restaurant vol camera’s. De drie-gangen-lange tafelgesprekjes zijn altijd, nou ja, bijna altijd stroef en een tikje onbeholpen, soms wordt er vooral gezwegen. De Nederlandse versie van het programma haalt het niet bij het Britse origineel, maar alsnog kijken er gemiddeld rond de 250.000 mensen naar op een doordeweekse avond.

Wat zou er gebeuren, moeten ze bij KRO-NCRV gedacht hebben, als we twee mensen aan tafel zetten die elkaar wél kennen, en die elkaar wél wat te vertellen hebben. Wat je krijgt is Tafel voor Twee. Er is een uitnodiger en een genodigde die zich meldt in een restaurant, onwetend van wie de uitnodiging komt of waarom. En zo zitten er vijf setjes aan tafel; man-vrouw, zus-zus, moeder-dochter. Wat volgt is een mix van Het spijt me en Het Familiediner, aangevuld met stukjes Levenslang met dwang en Je zult het maar hebben. In de aflevering van vorige week woensdag kwam ter tafel: een angst-en paniekstoornis, de overgang, een aangeboren groeistoornis, een terminale ziekte, en één huwelijksaanzoek.

Deze woensdag bracht ons Ron (66) die zijn echtgenote Ietje (81) uitnodigde ter afsluiting van de „vijfeneenhalf jaar ellende” die hen geteisterd had, nadat Ietje op een vrijdagochtend om zeven uur de hondjes uitliet en van achteren werd aangevallen. Het was, zegt Ron tegen Ietje, een beroving, aanranding en mishandeling in één. Ze werd voor dood achtergelaten. „En toen ging bij jou het licht uit.” Laat nou op precies hetzelfde tijdstip ook bij hem het licht zijn uitgegaan. Ron kreeg, thuis, een hersenbloeding en zakte in elkaar.

Dankbaar smikkelen

Ietje snikt zakdoekjes vol aan tafel en smikkelt dankbaar van „haar kostje” dat ze geserveerd krijgt. De dader heeft negen jaar cel met tbs opgelegd gekregen, meldt Ron en hij zegt tegen Ietje dat hij „middels dit etentje” het verleden af wil sluiten.

Wie ook dolgraag zijn verleden wil vergeten is steigerbouwer Wesley (31) uit Hoogezand. Hij vroeg zijn vader Erwin (61), vrachtwagenchauffeur, die hij vijf jaar niet heeft gezien, of „misschien wel zes”. Zijn drugsverleden ligt achter hem, hij heeft nu een vrouw, een huis en een zoontje. Hij laat zijn vader op zijn telefoon een foto zien van zijn kleinzoon.

Marvin (28) wil zijn vriendin Nicky (25) vertellen hoeveel hij van haar houdt. Hij lijdt aan Gilles de la Tourette, een aandoening met tics en onwillekeurige uitroepen die het altijd goed doet op televisie. Van pure zenuwen doorvlecht hij zijn liefdesverklaringen met „hoer”, „slet” en „ik ben homo”, maar Nicky hoort hem liefdevol aan en vraagt retorisch: „En het leek jou een goed idee om uit eten te gaan?”

Een etentje kan een manier zijn om iets te vieren, te vergeten, af te sluiten en soms om iets nieuws te beginnen. Maar waarom zou je samen tafelen voor het oog van tig Nederlanders met het bord op schoot? Geven al die extra ogen de liefdesverklaring, schuldbekentenis, spijtbetuiging extra gewicht? Gaat het om aandacht, begrip, erkenning? Of doen mensen mee om een keer uit eten te kunnen in coronatijd? Gratis is het geregisseerde etentje in elk geval niet. De prijs is ongemak, zelfs voor mensen die elkaar door en door kennen.

Rinskje Koelewijn vervangt Arjen Fortuin tot en met 7 mei.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.