Opinie

Op het Binnenhof kijkt de kapper naar de macht

Petra de Koning

In de Stadhouderskamer, met uitzicht op het Binnenhof, wacht informateur Herman Tjeenk Willink op Bij1-fractievoorzitter Sylvana Simons. Dinsdagochtend, bijna kwart over negen. Op het Binnenhof zit Arja Snoek (55), docent geschiedenis, op een bankje in de zon. Op haar schoot ligt een teckel. „Ik noem mezelf politiek verslaggever. Wat ik hier zie, vertel ik in de klas.” Ze was er ook toen Kajsa Ollongren als verkenner net was weggerend met papieren onder haar arm. En deze ochtend nog, op weg naar de bakker, zag ze Mark Rutte lopen met koffie. „Gisteren ook. Hij zwaait altijd naar iedereen.”

De hele dinsdag en woensdag ontvangt Tjeenk Willink fractievoorzitters. Bij de ingang staan zo’n twintig verslaggevers en fotografen, met om hen heen mensen die komen kijken – soms een stuk of tien, soms meer dan honderd. En je kunt denken: doorsnee Nederlanders. Twee dagen praat ik bij Tjeenk Willinks deur met studenten, een kapper, een bouwvakker die arbeidsongeschikt raakte, een 17-jarige mbo-scholier, een gepensioneerde bedrijfsjurist, een oud-ambtenaar van Economische Zaken, een stel dat samen een restaurant heeft.

Maar ze zíjn niet doorsnee. Ze worden aangetrokken door de macht. De kapper fietst een paar keer per week van Leidschendam naar het Binnenhof. Hij vertelt dat hij om de hoek woont van de kapperszaak waar Rutte elke drie weken komt, hij werkt zelf in de zaak waar Sigrid Kaag vaste klant is. De mbo’er, uit Zwijndrecht, is lid van SGP-jongeren – hij is er deze hele dinsdag én woensdag. De bouwvakker zegt dat hij de politiek is gaan volgen toen hij moest stoppen met werken. „Ik liep tegen bureaucratische regeltjes aan, ik wilde weten hoe het zat.” Hij kijkt op NPO Politiek 24 naar elk belangrijk Tweede Kamerdebat.

Pien Holterman (19), student aan de universitaire pabo in Amsterdam, moet er zelf om lachen: ze wil graag met politici op de foto. Met Kaag bijvoorbeeld, of met Jesse Klaver. „Met artiesten heb ik dat helemaal niet.” Ze zegt ook dat ze het „stom” vindt van zichzelf dat ze politiek zo leuk vindt. „Ze doen allemaal heel serieus. Maar wat ze zeggen is héél belangrijk. Honderdvijftig mensen bepalen ons leven.”

Op dinsdagmiddag loopt Eerste Kamervoorzitter Jan Anthonie Bruijn, VVD’er, over het Binnenhof naar de Ridderzaal. Hij kijkt naar de mensen bij de bankjes. Daar zat hij zelf ook, zegt hij, toen hij in de jaren tachtig in het Westeinde Ziekenhuis in opleiding was tot patholoog. „In de lunchpauze. En dan dacht ik: híér wil ik werken.”

Wat het dan precies was? „De macht, de verantwoordelijkheid.” Het besef dat je die dáár voelde, had hij al als kind. „Op zondag reden we in de auto over het Binnenhof naar de kerk. Dan zei mijn vader: hier is de regering van ons land.”

Pas op woensdagavond gaat Rutte langs bij Tjeenk Willink, als laatste. De zon is weg, het is koud. Er staan dertien mensen, ze maken foto’s. Rutte zwaait niet.

Petra de Koning (p.dekoning@nrc.nl; @pdekoning) schrijft elke donderdag op deze plek een column.