Burgemeester Eijsden-Margraten gaf IKL-directeur vrij spel

Burgemeester Akkermans, tevens voorzitter van de raad van toezicht van IKL, liet op papier vastleggen dat Vrehen IKL-personeel via eigen bv’s mocht inhuren.

De Limburgse vlag bij het provinciehuis van Limburg. De provincie verkeert in crisis sinds het voltallige college van Gedeputeerde Staten is opgestapt.
De Limburgse vlag bij het provinciehuis van Limburg. De provincie verkeert in crisis sinds het voltallige college van Gedeputeerde Staten is opgestapt. Foto Piroschka van de Wouw

Oud-gedeputeerde Herman Vrehen (CDA) kreeg als directeur van de Limburgse landschapsstichting IKL een vrijbrief van zijn partijgenoot Dieudonné Akkermans voor het wegsluizen van subsidiegelden. Akkermans, voorzitter van de raad van toezicht van IKL en burgemeester van Eijsden-Margraten, liet op papier vastleggen dat Vrehen IKL-personeel via zijn eigen bv’s mocht inhuren.

Dat blijkt uit twee dienstverleningsovereenkomsten tussen bv’s van Vrehen en stichting IKL, die NRC heeft ingezien. Vorige maand meldde NRC dat Vrehen IKL-personeel via eigen bedrijven inhuurde, waarmee hij subsidiegelden van onder meer de provincie Limburg kon afromen. De affaire was aanleiding voor het aftreden van het voltallige Limburgse provinciebestuur.

Inmiddels staat ook de positie van Dieudonné Akkermans als burgemeester ter discussie. Dinsdag vergadert de gemeenteraad over de kwestie.

Bekend was al dat Akkermans, tevens oud-voorzitter van het CDA Limburg, op de hoogte was dat Vrehen via eigen bedrijven personeel inhuurde. De overeenkomsten die nu opduiken laten zien dat Akkermans expliciet akkoord ging dat Vrehen zijn ondernemingen kon inzetten. Volgens de overeenkomsten uit 2015 en 2017 stond het Vrehen vrij om via een bv „voor zichzelf, in eigen naam, voor eigen rekening, op eigen kosten, en onder eigen verantwoordelijkheid” personeel dat voor IKL ingezet werd „aan te werven en te ontslaan”. Akkermans is een van de ondertekenaars.

Dat maakt hem medeverantwoordelijk voor de constructie die nu onder vuur ligt en waarnaar allerlei onderzoeken lopen. Desalniettemin ontsloeg Akkermans als voorzitter van de raad van toezicht vorige maand Vrehen vanwege diens praktijken. In een verklaring schreef de raad van toezicht de banden met zijn bv’s „per direct” te verbreken.

Opdrachten van Vrehen

Herman Vrehen kon afgelopen jaren de raad van toezicht zelf samenstellen, leert het onderzoek van NRC. Nadat hij door partijgenoot Akkermans in 2013 als directeur was binnengehaald, vroeg hij oud-collega’s en zakenpartners lid te worden van de raad van toezicht. Een van hen is Roger Engelberts, directeur van communicatiebureau Imagro. Zijn bureau kon daarna rekenen op opdrachten van Vrehen. Engelberts noemt het nu „onverstandig” dat hij die opdrachten heeft aangenomen, en de „schijn van belangenverstrengeling” niet is vermeden. „Ik betreur dat ik daar onvoldoende scherp op ben geweest.”

Lees ook: De klusjesmannen van Limburg

De raad van toezicht heeft inmiddels aangekondigd op te stappen, zodra een nieuwe raad is samengesteld.

De eerste dienstverleningsovereenkomst sloot IKL medio 2015 met Werkbank BV, een bedrijf waarvan Vrehen destijds vijftig procent van de aandelen had. Twee jaar later sloot IKL een nieuwe, vergelijkbare overeenkomst met NBD Holding BV, waarvan Vrehen enig aandeelhouder is. In beide overeenkomsten wordt de bedrijfsvoering van IKL uit handen gegeven aan de bv’s van Vrehen. Vrehen en Akkermans weigeren, ondanks herhaalde verzoeken, commentaar.

Maffiaburgemeester

Ondertussen groeit het onbegrip in de gemeente Eijsden-Margraten over de rol van burgemeester Akkermans in de affaire. „Maffiaburgemeester oprotten!!”, luidde de tekst van een protestbord dat in de woonplaats van Akkermans was opgehangen.

Actiegroep ‘Behoud Noordal’ in Noorbeek, een van de kernen van Eijsden-Margraten, stuurde vorige week een open brief naar onder meer het Functioneel Parket en het ministerie van Binnenlandse Zaken met het verzoek om in te grijpen in de gemeente. Akkermans houdt zich vooralsnog stil, constateert de actiegroep, maar „vragen negeren is iets anders dan constateren dat er geen vragen zijn.”