Recensie

Recensie Film

Madame Claude bespeelt moeiteloos de macht

Biopic Het fascinerende verhaal van de Franse hoerenmadam Claude had een goede film kunnen opleveren. Maar ‘Madame Claude’ is te rommelig.

‘Madame Claude’ schetst een beeld van prostitutie in Frankrijk tussen 1968 en 1974.
‘Madame Claude’ schetst een beeld van prostitutie in Frankrijk tussen 1968 en 1974.

Op gezette tijden zien we hoerenmadam Madame Claude (Karole Rocher) haar bankbiljetten tellen. Geld dat zij verdient door 30 procent af te romen van de verdiensten van ‘haar’ meiden. Dit zijn de jonge vrouwen uit haar sjieke bordeel in een luxe district van Parijs. Voordat ze in dienst treden, worden zij door Madame Claude – echte naam Fernande Grudet – vleselijk gekeurd: borsten ontbloten, rondjes draaien. Ook onderwijst zij de vrouwen in lichamelijke hygiëne. Allemaal zeer vernederend, maar ze ondergaan het gelaten.

De op feiten gebaseerde biografische film Madame Claude schetst een beeld van prostitutie in Frankrijk tussen 1968 en 1974, het jaar dat Giscard d’Estaing aantrad als premier. Toen verloor Madame Claude haar privileges. Daarvoor was zij een machtige vrouw, die dankzij (chantabele) kennis over haar rijke clientèle – onder wie ministers, hoogwaardigheidsbekleders maar ook Marlon Brando en de sjah van Perzië – een wederzijds afhankelijke relatie had met de onderwereld, politie en de geheime dienst. Die bespeelde ze moeiteloos, evenals de vrouwen die voor haar werkten – op het hoogtepunt zo’n 500. Als deze misbruikt werden of in elkaar geslagen, vroeg Claude als eerste of ze wel betaald waren.

Het is een fascinerend verhaal dat een goede film had kunnen opleveren à la het Zweedse Call Girl van Mikael Marcimain (2012). Maar Madame Claude is te rommelig, zowel door de fragmentarische manier waarop regisseur-scenarist Sylvie Verheyde haar verhaal vertelt als door het gebrek aan een scherpe visie op haar hoofdpersoon. Wat de film bijna redt, is het overtuigende tijdsbeeld maar vooral de #metoo-achtige thematiek van machtige mannen die overal mee weg lijken te komen.