‘Ik heb nog nooit zoveel werk geproduceerd als afgelopen jaar’

Spitsuur Kunstenaars Lynda Deutz en Alex Meidam werken door corona nog meer dan ervoor. De verkoop, én de gezelligheid, lijden wel onder de pandemie. „We hebben badminton ontdekt. Dat doen we samen in de tuin bij ons atelier.”

Lynda: „We doen in deze tijd extra moeite met mensen in contact te blijven en gaan op afspraak naar galeries en musea. Uit interesse en om inspiratie op te doen.” Alex: „Vóór corona hadden we elk weekend wel drie uitnodigingen voor een opening. Dat was heel gezellig.” Foto David Galjaard
Lynda: „We doen in deze tijd extra moeite met mensen in contact te blijven en gaan op afspraak naar galeries en musea. Uit interesse en om inspiratie op te doen.” Alex: „Vóór corona hadden we elk weekend wel drie uitnodigingen voor een opening. Dat was heel gezellig.”

Foto David Galjaard

Alex: „Toen ik in januari 2020 van vrienden hoorde over een virus in China dat steeds heftiger werd, begreep ik dat er ook voor Nederland iets in de lucht hing. Alleen niet wát. Ik ben toen elke dag een schilderij gaan maken, van 20 bij 20 centimeter, op basis van nieuwsberichten over dat virus. Daar ben ik niet meer mee opgehouden. Ik heb er nu ongeveer vierhonderd. Het project heet The Covid Diary: sparks in the dark.”

Lynda: „Ik heb me het afgelopen jaar voornamelijk beziggehouden met ontwerpen van collages, maskers en schilderijen die ik wil gaan exposeren. Ik ga bijvoorbeeld meedoen aan een tentoonstelling in België.”

Alex: „Ik heb bepaald niet stilgezeten tijdens de coronacrisis. Sterker, ik heb nog nooit zoveel geproduceerd als afgelopen jaar. Maar intussen heb ik weinig werk verkocht, ik leef van mijn buffer.”

Lynda: „Maar we leven nu zuiniger. We kunnen niet meer naar de kroeg en niet meer op reis, dat scheelt.”

Alex: „We delen een atelier in een oud schoolgebouw in hartje Rotterdam – een grote, lichte en rustige ruimte. Ik werk beneden, Lynda boven. Ik werk sinds corona met ijzeroxide, dat trekt zuurstof, aerosolen, aan die zich aan de schilderijen hechten. Het is dus heel veilig in mijn atelier.”

Lynda: „We wonen elders in de stad, in het meest gefotografeerde huis van Delfshaven. We hebben een balkon boven het water. En we zijn nu eindelijk van al die toeristen af.”

Alex: „Er gebeurt van alles in die buurt. Je kunt de hele dag voor het raam zitten en dan verveel je je nog geen seconde.”

Lynda: „Naast mijn werk als kunstenaar geef ik online les in visuele communicatie en taalbeheersing aan Hogeschool InHolland. Vanuit mijn ooghoek zie ik dan wat zich allemaal op straat afspeelt. ”

Alex: „We zijn zeer betrokken bij Delfshaven. Zo hebben we vijf jaar tekenles gegeven aan kinderen in de buurt en hier exposities georganiseerd.”

Lynda: „En we hebben vijf jaar lang de Kees van Dongen Schilderdag georganiseerd, ter ere van de schilder die hier is geboren. Dan stonden er veel mensen in de haven te schilderen.”

De koffieclub

Alex: „Ik werk zeven dagen per week.”

Lynda: „Ik geef drie dagen per week les en daarna ga ik naar het atelier. Daar kook ik voor ons allebei op een klein inductieplaatje, dat gaat prima. Daarna ga ik aan de slag met mijn kunst. Tijdens corona ben ik nog meer gaan tekenen en schilderen. En ik ben mijn werk gaan ordenen, fotograferen en betitelen. Als we even uitgeblust zijn, gaan we wandelen.”

Alex: „Elke zaterdagochtend gingen we naar de koffieclub. Dat kan nu even niet, maar we houden de traditie in ere. Om 8.00 uur zien we een van onze vrienden op de markt en halen een koffie to go in een vlaaienwinkel. Dan is het nog lekker rustig en nemen we samen de week door. En één keer per week eet ik met een alleenstaande oude vriend.”

Lynda: „We doen in deze tijd extra moeite om met mensen in contact te blijven. Op afspraak gaan we ook naar galeries en musea toe. Uit interesse en om inspiratie op te doen.”

Alex: „Vóór corona hadden we elk weekend wel drie uitnodigingen voor een opening, dat was heel gezellig. Ook ben ik lid van molenclub Vrienden van de Graankorrel in Delfshaven. Die contacten en de gezelligheid mis ik enorm.”

Lynda: „Ik ook. We hebben wel badminton ontdekt. Dat doen we samen in de tuin bij ons atelier.”

Pop-art

Alex: „Geld geven we vooral uit aan kunstmaterialen.”

Lynda: „En aan eten. Met kleding kopen ben ik gestopt. Ik heb genoeg en wie ziet je nou in coronatijd? Ik heb laatst wel een nieuw toetsenbord gekocht.”

Alex: „Ik heb een schilderij gekocht van de Nederlandse popartkunstenaar Woody van Amen. Dan heb je het wel over een paar duizend euro.”

Lynda: „Stiekem droom ik van een reis naar Japan.”

Alex: „Anderhalf jaar geleden zijn we naar New York geweest.”

Lynda: „In 1986 zijn we lopend en met het openbaar vervoer, met onze zoon in de wandelwagen, naar Egypte gereisd. We hebben geen vliegtuig gebruikt.”

Alex: „Ik denk dat we straks, na corona, helemaal niet meer mogen vliegen vanwege het klimaat. Ik schaam me al als ik in een auto zit. Maar ik vrees dat we te laat zijn met ingrijpen. We hebben de aarde geplunderd en zijn met te veel mensen.”

Lynda: „Als het weer kan, gaan we gewoon naar Zwitserland.”

Alex: „Daar brengen we meestal onze vakanties door. Ik heb daar ooit met een vriend een huis opgeknapt, bij Locarno. Elektriciteit betrekken we via een turbine bij een waterval en water halen we uit een bergbeek. Het is een heel erg relaxte plek.”

Lynda: „Alex is van de grote klussen, hij pakt projecten altijd groots aan.”

Alex: „Ja, zoals mijn corona-dagboek in schilderijen. Als we weer eens met vakantie gaan, neem ik gewoon mijn schetsboek mee en dan werk ik alles thuis uit tot schilderijen.”

Lynda: „Ik wil voorlopig alleen maar weer mijn werk laten zien. Het liep hartstikke goed vóór corona. In december 2019 heb ik dertig werken verkocht.”

Alex: „Ja, ik ga eindelijk weer exposeren. In Den Haag. Maar ik droom natuurlijk van een tentoonstelling in het MOMA.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl