Recensie

Recensie Uit eten

Een tafel vol fijne gerechtjes als in een Syrisch restaurant

Uit eten Amsterdam

Recensent en journalist test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam. Ditmaal haalde ze af (thuis laten bezorgen kan ook) bij Lemoene in Overtoomse Veld. Het leverde thuis een verleidelijke tafel vol bakjes op.
Foto Niels Blekemolen

Sommige sympathieke initiatieven dreigen in deze crisis in de verdrukking te raken, één daarvan is Lemoene. Lemoene is een restaurant met een Syrische keuken in een multifunctioneel gebouw, de voormalige vierde Amsterdamse Christelijke Nijverheidsschool voor meisjes. Het gebouw straalt de troosteloosheid van eind jaren zestig uit, maar ja, inmiddels vinden we alles mooi wat we ooit lelijk vonden, inclusief de systeemplafonds. Juist op dit soort plekken gebeuren namelijk de mooiste dingen. Zo huist HVO-Querido in dit gebouw met de opvang van ongedocumenteerden, migranten die in Nederland een asielprocedure hebben doorlopen of zich daar in bevinden, maar (nog) geen verblijfsvergunning kregen.

Daarnaast zit broedplaats Lola Luid met Lemoene, waar de Syrische kok Jay Assad de scepter zwaait. Hij vluchtte in 2014 naar Nederland en werkte eerder in een andere social enterprise, het restaurant in de voormalige Bijlmerbajes.

De keuken draait ook nu op volle toeren, er wordt eten bezorgd maar wij halen af, omdat we toch even willen zien waar het gemaakt wordt. Een beetje onttakeld ziet het eruit – logisch, want gasten ontvangt men niet. Maar de kaart is ruim en de bezorgers rijden af en aan, iets wat ons niet verbaast want het eten is goed en de prijzen zijn laag. We bestellen veel, eigenlijk een tafel vol bakjes, net zoals je vaak in Syrische restaurants voorgeschoteld krijgt. De Syrische keuken is er één van frisse gerechten met aubergine, courgette, bonen, linzen, rijst en qua vlees is er rund-, schaaps-, en lamsvlees. Vaak worden die gerechten als gerechtjes, als mezze, op tafel gezet en neemt ieder wat ie wil.

We beginnen met rode linzensoep met wortel (3,20) en fattoush (5,80), een broodsalade. Die soep is geel, smakelijk, verre van scherp en nogal dik door het brood of deeg dat er doorheen gekookt is, waren de linzen op? Geen denderende start, maar we vermoeden dat het goed komt. Gelukkig is de salade wél fijn: mooie partjes verse en rijpe tomaat, zeer dungesneden rauwe ui en gefrituurde stukjes pitabrood. Vervolgens snijden we twee wraps, eigenlijk lunchgerechten, in rolletjes: halloumiwrap (7,40) en kebabwrap (7,40). De halloumi – een traditionele geitenkaas – is duidelijk geen fabriekshalloumi, want die is vaak bremzout; deze is verfijnder. Het is samen met ijsbergsla, komkommer, tomaat, verse munt en wat zwart komijnzaad in goed brood gerold, uitstekend! Het rundvlees in de kebabwrap is stevig en goed gekruid, er is een dun laagje hummus overheen gesmeerd en zo met wat ui en sla in het brood gerold, alleen de beloofde pickles ontbreken en da’s jammer. Juist het zuur maakt zo’n gerecht spannend. Datzelfde geldt voor de batersh (11,60), want ook daar zijn de pickles ver te zoeken, waarschijnlijk waren ze dus op. Een goed gerecht is het toch geworden, gestoofd gehakt in tomatensaus over heerlijk rokerige baba ganoush (auberginesalade) met fijngehakte noten en pitabrood, dat wil wel!

Dan proeven we fool mdammas (7,80), een traditioneel gerecht van fava, oude familieleden van de tuinboon. De bonen worden na het weken gestoofd, het gerecht wordt in de Arabische wereld, het Midden-Oosten en Noord-Afrika, vanaf het ontbijt de hele dag door geserveerd. De tahin (sesampasta) en olijfolie eroverheen geven veel smaak en maken het smeuïg.

Opvallend is dat bij Lemoene het gebruik van kruiden en specerijen niet zo doorsnee is als we gewend zijn van de Syrische keuken; het is subtieler en er wordt niet alleen met koriander, komijn, knoflook en rauwe ui gewerkt.

We sluiten af met een werkelijk heerlijk dessert: qataijf jouz (4,80), pannenkoekjes gevuld met walnoten en rozijnen en gedrenkt in oranjebloesemsiroop, vreselijk zoet, verleidelijk en feestelijk tegelijk.

Op de factuur zien we ten slotte dat we 15 procent korting hebben gekregen, omdat we het eten zelf ophaalden. Nou, het was de trip meer dan waard.

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.