Dreigende uitzetting twee Amsterdamse jonge vrouwen naar Marokko

Talk of the Town | Amsterdam Een petitie om het uitzetten van twee jonge vrouwen te voorkomen is al duizenden keren getekend. De zussen wonen al 17 jaar in Amsterdam. „Dit zijn mensen die je als land moet koesteren in plaats van de deur te wijzen.”

Najoua (links) en Sofia wonen al 17 jaar in Amsterdam. De IND wil dat ze worden uitgezet naar Marokko.
Najoua (links) en Sofia wonen al 17 jaar in Amsterdam. De IND wil dat ze worden uitgezet naar Marokko. Foto Meike Hartelust

„Ik ben illegaal. Wat moet ik doen om dat niet langer te zijn?” Met die woorden stond Sofia Sabbar (24) vier jaar geleden aan de balie van het Juridisch Loket. Ze had van de schoolleiding gehoord dat ze niet meer leerplichtig was, en dus geen recht had op een vwo-diploma. Vier maanden voor ze examen zou doen. Het Juridisch Loket verwees haar door naar een advocaat. Zo begon de aanvraag voor een verblijfsvergunning voor Sofia en haar zusje Najoua (21).

Toen haar zusje ook meerderjarig werd dienden ze een aanvraag in. Najoua: „Het voelde voor mij niet goed om zo verder te leven. Er klopte iets niet in mijn leven en dat moest rechtgezet worden.”

Zeventien jaar geleden werden Sofia en Najoua door hun moeder meegenomen naar Nederland. Hun moeder besloot geen verblijfsvergunning aan te vragen. Vanaf dat moment begon een onzeker en angstig leven in de illegaliteit, vertellen de zussen aan Het Parool.

Hun aanvraag voor een verblijfsvergunning werd twee keer door de IND afgewezen, maar de rechter oordeelde begin dit jaar in hun voordeel: de zusjes zijn „twee hardwerkende, ambitieuze, volledig geïntegreerde ‘Nederlandse’ vrouwen, die een positieve bijdrage leveren aan de Nederlandse samenleving”, aldus de rechter. Het besluit van de IND wordt vernietigd. Die gaat daarop in hoger beroep. Nu dreigen de zussen alsnog uitgezet te worden naar Marokko. Een land dat ze niet kennen, en waar ze nooit meer terug geweest zijn. Ze kunnen geen Arabisch lezen of schrijven. „Marokko is een vreemd land voor mij”, vertelt Najoua.

Petitie gaat hard

Waar ze zich wel thuis voelen is Amsterdam. De stad waar ze een leven hebben opgebouwd en vrienden hebben gemaakt. Een van die vrienden is Fatima Essahsah, die een petitie is gestart om de zussen te steunen. Vier jaar geleden stuurde Sofia haar een motivatiebrief om mee te doen met een alternatief onderwijsprogramma dat Essahsah organiseert. „Ik was blown away. Wat een ambitie klonk er uit die brief”, vertelt Essahsah. Sofia richt Juf Soof op, waarmee ze zich inzet voor kinderen uit Amsterdam-West met een migratie-achtergrond. Al snel wordt ze ambassadeur van het programma en ‘Junior Held’ van Amsterdam.

Wij gaan doen wat iedereen zou moeten doen: van de daken schreeuwen dat ze al thuis ZIJN

Emre Ünver stadsdeelvoorzitter Nieuw-West

Als Essahsah er na een jaar achter komt dat Sofia geen papieren heeft, besluit ze te helpen waar maar kan. Ze moet er niet aan denken dat ze afscheid zou moeten nemen. „Sofia en Najoua zijn familie geworden. We noemen elkaar zusjes.” De petitie gaat hard, elke minuut komen er namen bij. De grens van tienduizend handtekeningen werd binnen drie dagen gepasseerd; de teller staat donderdag op ruim twaalfenhalfduizend. „Het is de bevestiging van hoe geliefd deze meiden zijn”, zegt Essahsah. En hoe ontdaan mensen zijn door de situatie. „Ook mensen uit de politiek zeggen: dit kan echt niet.”

Verscholen in ruimte zonder ramen

Onder hen de stadsdeelvoorzitter van Amsterdam Nieuw-West, Emre Ünver. Hij roept het Amsterdamse college op om voor deze Amsterdammers op te komen. „Dit zijn mensen die je als land moet koesteren in plaats van de deur te wijzen.” Jarenlang woonden de zussen in een kelderbox in Nieuw-West. „Mijn hart brak toen ik hoorde dat ze al die jaren in angst en stress verscholen leefden, in een ruimte zonder ramen”, zegt Ünver. „Wij gaan doen wat iedereen zou moeten doen: van de daken schreeuwen dat ze al thuis zijn.”

Sofia (boven) en Najoua. Foto Meike Hartelust

Sofia en Najoua zijn ontroerd door alle steunbetuigingen. „Wij voelen ons al jaren rasechte Nederlanders, maar hebben de erkenning nooit gekregen.” Ze willen niets liever dan studeren, werken en onderdeel uitmaken van de maatschappij. Sofia wil met Juf Soof de ontwikkelingskansen van kinderen met een migratie-achtergrond vergroten en de kloof tussen arme en rijke kinderen verkleinen. Najoua weet al na een bezoek aan een advocatenkantoor in groep acht wat ze wil worden: „Advocaat worden van de Nederlandse staat is nooit een droom geweest, maar een doel.”

Het kan nog een jaar duren voor het hoger beroep van de IND dient. Het leven van de zussen staat tot die tijd weer stil.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.