Recensie

Recensie Muziek

Poort’s reflecties zorgen voor groter zelfbewustzijn

Op BLOEI. vertaalt de kersverse Rockacademie-alumnus Tycho Poort zijn pad naar volwassenheid. Daarbij kijkt de jonge Leidenaar naar zichzelf, maar ook naar zijn omgeving. Want in welke omstandigheden kom je het best tot bloei?

De muzikale route is minstens zo interessant. Poort zingt, terwijl hij zichzelf begeleidt op piano, dat hij liefde nooit echt heeft zien werken. Hij zag zijn ouders op jonge leeftijd al uit elkaar gaan. De melancholische vioolpartij die zijn vader aan het akoestische ‘Niets Meer’ toevoegt, zorgt voor een dosis extra emotie. In een ander nummer laat hij Symfonieorkest Nijmegen spelen over een sample die hij uit zijn eigen beatbox trok.

Poort durft ingrijpende gebeurtenissen uit zijn jeugd een plek te geven. Terwijl hij dat doet, experimenteert hij met zowel singer-songwriterinvloeden als dreunende 808-baslijnen. Ondertussen groeit zijn zelfbewustzijn en acceptatie met iedere track. Het bewijs dat er in de underground van de Nederlandse hiphop prachtige en uitdagende muziek wordt gemaakt.