Opinie

Liegen als Rutte

Marcel van Roosmalen

De vriendin had een begrafenis, dat is natuurlijk nooit gepland, dus ik combineerde werk en de kinderen en ik keek tegelijkertijd, eerst met een schuin oog maar daarna vol overtuiging, naar het Tweede Kamerdebat over de gelekte stukken van de verkenners. Lucie van Roosmalen (5) en Leah van Roosmalen (4) stoorden hun vader met vragen. Ze wilden Sultana’s en op de iPad kijken.

Snoepen na vieren en zomaar uit tijdverdrijf op de iPad kijken zijn hier om raadselachtige redenen doodzonden. We hebben alle technologische hulpmiddelen in huis, maar als het om de opvoeding gaat, draaien we de klok graag een paar decennia terug. De ideale vader kruipt achter zijn kinderen aan over het gazon. Ik was er zelf bij toen die regels gemaakt werden, maar toch voelen ze niet als ‘mijn regels’.

Maar goed, ze was er niet en ik wilde dat debat zien, dus het mocht. Maar ik zei er wel dreigend achteraan dat ze het niet, tegen geen enkele prijs, tegen hun moeder mochten zeggen. Die had als ze thuiskwam een begrafenis achter de kiezen. En ze is hoogzwanger, vooral dat eigenlijk. Lucie van Roosmalen spuugde door haar vingers naar haar zus.

„Ik zweer”, zei ze – dat had ze dan op school geleerd.

Leah van Roosmalen zweerde ook.

Je hebt liegen en liegen als Mark Rutte, een kunstvorm.

Na „daar heb ik geen actieve herinnering aan” kwam hij nu met „een verkeerde herinnering” op de proppen, wat volgens hem iets heel anders is dan liegen. Ook schitterend: hij wilde de persoon die hem de ochtend voor het debat waarschuwde dat hij omtrent Pieter ‘functie elders’ Omtzigt een verkeerde herinnering had niet voor de bus gooien. Dat vond hij niet integer! Lachen natuurlijk.

Ze kwam rond etenstijd. De kinderen verraadden mij niet en keken daarbij naar mij.

„Ik weet niet meer wat we gedaan hebben”, zei Lucie van Roosmalen.

Leah van Roosmalen zei dat ze het niet mocht zeggen.

Geen leugen, ik had liever dat ze het anders had verwoord.

Ze richtte zich tot mij.

„We hadden toch een afspraak?”

Ze herhaalde de afspraak.

Ik zei dat ik dan een verkeerde herinnering had aan de afspraak.

‘Geen actieve herinnering’ was beter geweest, maar die kende ze al.

Het knappe van de leugens van Mark Rutte is dat hij zijn leugens zo rustig en naturel uitserveert. Iedereen weet dat hij liegt, maar hij blijft volharden, ook tegen beter weten in. Ik zou liegen als ik zeg dat het mij makkelijk afging.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.