Recensie

Recensie Film

‘Palm Springs’: een prettig gevoel van déjà-vu

Sciencefiction Dat ‘Palm Springs’ een film is die we eerder hebben gezien is een groot compliment. En een spoilerwaarschuwing.

Nyles (Andy Samberg) en Sarah (Cristin Milioti) lijken elkaar op tientallen manieren maar steeds niet te krijgen, in ‘Palm Springs’.
Nyles (Andy Samberg) en Sarah (Cristin Milioti) lijken elkaar op tientallen manieren maar steeds niet te krijgen, in ‘Palm Springs’. Foto Jessica Perez/Hulu

De ironie van Palm Springs is natuurlijk dat je het gevoel hebt hem al eens eerder te hebben gezien. Dat komt gek genoeg niet doordat het de zoveelste indieachtige romantische komedie is die zich afspeelt tijdens een Amerikaans huwelijk met zoveel personages die we al in zoveel films hebben gezien. Het beetje vreemde vriendje van een van de bruidmeisjes bijvoorbeeld, en het heel veel vreemdere zusje van de bruid. Die op een of andere manier voor elkaar lijken voorbestemd. Palm Springs is dus bekend en vreemd tegelijkertijd, een herhaling van vele herhalingen. En laat nu net dat gevoel dat het leven soms een thema met maar heel kleine variaties kan zijn het hoofdbestanddeel van de plot zijn.

Zitten we hier al op het terrein van de spoilerwaarschuwingen? Het zou niet uit moeten maken, want in het geval van Palm Springs is niet het genre de voornaamste attractie – alhoewel er ook iets geruststellends uitgaat van het feit dat Nyles (Andy Samberg) en Sarah (Cristin Milioti) elkaar op tientallen manieren steeds maar niet lijken te krijgen. Het voedt de hoop in onze romantische harten.

Wat de film grappig en bizar maakt is de slome manier waarop het eigenlijk een soort sciencefictionfilm blijkt te zijn die uit maar één – oké, soms twee of drie – scènes bestaat die als eindeloze bloemblaadjes uit de kiem van de tijd ontspruiten. Net als andere time-‘loop’-films en series, van het edgy Russian Doll tot youngadultfilms Before I Fall en The Map of Tiny Perfect Things, en natuurlijk het wijsneuzerige Britse Frequently Asked Questions About Time Travel (allemaal te zien op de diverse streamers) is Palm Springs natuurlijk ook een hommage aan de oervader van het genre: Groundhog Day. De grap van regisseur Max Barbakow en zijn vaste scenarist Andy Siara is echter dat hun personages in een parallel universum lijken te leven waar deze film niet bestaat. Alleen al dat geeft Palm Springs een prettig gevoel van déjà-vu.