‘Ik kan heel goed alleen zijn, en vul mijn tijd vaak met werk’

Spitsuur Judith Kadee is 28, maar heeft al musea geleid. In Winterswijk was ze de jongste directeur van het land, nu is ze conservator bij museum Escher. Haar privéleven is verbonden met haar werk. „Dat mis ik, andere musea bezoeken.”

Judith: „Ik ben geen sporter, maar ik kan goed relaxen. Ik kan rustig drie avonden op de bank hangen en netflixen. Iemand noemde mij eens een ‘alles-of-niets-type’. Ik ga ergens voor de volle 100 procent voor of ik doe het niet.” Foto David Galjaard
Judith: „Ik ben geen sporter, maar ik kan goed relaxen. Ik kan rustig drie avonden op de bank hangen en netflixen. Iemand noemde mij eens een ‘alles-of-niets-type’. Ik ga ergens voor de volle 100 procent voor of ik doe het niet.”

Foto David Galjaard

Judith: „Mijn werkzaamheden in het Haagse museum Escher in Het Paleis liggen bepaald niet stil sinds de corona-uitbraak. Weliswaar mogen we op dit moment geen bezoekers ontvangen, maar er is genoeg te doen. Zo hebben we begin maart een nieuwe tentoonstelling opgebouwd, over Escher en zijn tijdgenoten. Sinds begin januari heb ik heel veel overgewerkt om die voor te bereiden. Verder heb ik een nieuwe audiotour en filmpjes gemaakt waarin ik iets vertel over Eschers werk. We doen nu veel meer online dan vóór corona, daar hebben we echt in geïnvesteerd. Ook doe ik onderzoek naar Escher en naar het Paleis aan het Lange Voorhout, waarin het museum is gevestigd, en dat ooit het winterpaleis van koningin-moeder Emma was. Deze situatie levert natuurlijk zorgen op voor een museum, maar ik ben dankbaar dat ik nog veel werk heb.”

„Privé had ik het ook slechter kunnen treffen. Ik woon in mijn eentje, maar ik kan heel goed alleen zijn. Mijn werk is mijn hobby, dus ik vul mijn tijd vaak met werk. Of ik ga bijkletsen met een vriendin en blijf bij haar slapen. Ik kijk ook veel naar museum- en kunstfilms om inspiratie op te doen. Want dat is wat ik nu het meeste mis: andere musea bezoeken. Of het nu een mooi museum is of niet, het levert altijd ideeën op. Dus ik sla me wel door de coronatijd heen, al hoop ik wel dat het niet nog drie jaar gaat duren.”

Dol op film

Judith: „Ik heb een vliegende start gehad in de museumwereld. Op mijn 23ste werd ik directeur van museum Villa Mondriaan in Winterswijk, waar vroeg werk hangt van Piet Mondriaan, die daar een deel van zijn jeugd heeft doorgebracht. Tijdens mijn bachelor aan het University College in Amsterdam heb ik veel aan filmwetenschappen gedaan en ik dacht altijd dat ik filmrecensent zou worden. Ik ben dol op film. Maar tijdens een stage bij een documentairedistributeur ontdekte ik dat ik werken in het bioscoopwezen een moeilijk vooruitzicht vond. Je kunt de mooiste film van de wereld maken, maar als de bioscoopstoeltjes niet gevuld worden, dan flopt de film alsnog. Daarna heb ik nog stage gelopen bij het Eye Filmmuseum in Amsterdam en bij Villa Mondriaan.”

„Mijn vierde stage was bij de Saatchi Gallery in Londen, na mijn master Museum Studies daar. Het was leerzaam om te zien hoeveel harder de Britse kunstwereld is dan die in Nederland. Er gaat daar veel meer geld in om. Ik ontdekte daar dat ik meer een museummens ben: dat ik liever kennis deel dan dat ik met het grote geld te maken heb. Ik hoefde dus niet lang na te denken toen ik werd gevraagd om te solliciteren naar de functie van directeur bij Villa Mondriaan. Ik had mijn scriptie nog niet eens geschreven toen ik die baan kreeg! Ik heb er tweeëneenhalf jaar gezeten en in die tijd ben ik als hardcore Randstedeling gaan houden van de gemoedelijkheid van de Achterhoek. Toen kreeg ik de vraag of ik wilde solliciteren naar de post van conservator bij Escher in Het Paleis, dat net als Villa Mondriaan samenwerkt met het Kunstmuseum in Den Haag. Ik ben toen terugverhuisd naar de Randstad.”

Alles-of-niets-type

Judith: „Veel dingen die ik in mijn vrije tijd doe, zijn gerelateerd aan mijn werk: naar een opening gaan, naar een museum of een paar dagen naar Londen om bekenden op te zoeken. Mijn zus zegt dat ik leef om te werken. Dat is wel zo, maar ik haal er ook veel plezier uit. Hoewel ik fulltime werk en met enige regelmaat overwerk, heb ik in deze baan wel een betere balans tussen werk en vrije tijd. Dat komt doordat ik de verantwoordelijkheid voor het museum kan delen met anderen. Dat geeft een bepaalde rust.

„Ik ben geen sporter, maar ik kan goed relaxen. Ik kan rustig drie avonden op de bank hangen en netflixen. Iemand noemde mij eens een ‘alles-of-niets-type’. Ik ga ergens voor de volle 100 procent voor of ik doe het niet.

„Eind vorig jaar ben ik binnen Rotterdam verhuisd naar Delfshaven. Voorheen deelde ik een woning met een vriendin, nu heb ik een eigen appartement. Zij had veel kunst aan de muur hangen, voor mijn nieuwe huis ben ik ook op zoek gegaan naar kunst. Op Marktplaats heb ik vier tweedehands eetkamerstoelen gekocht van Dirk van der Kooij. Ze kostten een paar honderd euro per stuk, maar ik heb ze toch gekocht, want ze gaan een leven lang mee. Ik zoek nu iets groots voor boven de bank, maar ik weet nog niet wat dat gaat worden. Zo hoop ik langzaam een bescheiden kunstcollectie op te bouwen.

„Elk jaar of elke twee jaar probeer ik een dag of vijf in mijn eentje op pad te gaan. In 2019 ben ik naar Bazel geweest, voor de kunstbeurs Art Basel en in die stad heb ik ook diverse musea bezocht. Veel van mijn vrienden gaan verder weg als ze op reis gaan. Er zijn er ook niet veel die in hun eentje gaan, maar ik vind dat wel prettig: helemaal kunnen doen waar je zin in hebt. Ik gun mezelf, met het oog op mijn werk, ook niet altijd de tijd om een paar weken naar een verre bestemming te gaan. Maar het betekent ook dat ik gelukkig ben met mijn leven zoals het is.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl