‘Zelfs sporten zonder relatie is duurder!’

Theatermaker Marjon Moed (34) maakt zich druk over singlism: het discrimineren en stereotyperen van singles. Ook in financieel opzicht delven zij het onderspit. „Daar kan ik echt kwaad van worden.”

in

‘Single-zijn is een onderwerp waar ik al langer mee bezig ben. Soms word ik grappend een ‘beroepsvrijgezel’ genoemd. Vanuit sociaal-maatschappelijk opzicht wordt single-zijn vaak gezien als een ongewenste status, waar je zo snel mogelijk vanaf zou willen. Je moet je ook telkens verantwoorden: waarom heb jij geen relatie? Terwijl je zelden aan iemand vraagt: waarom heb jij wél een relatie?

„En dan zijn er nog praktische nadelen. In mijn eentje kan ik onmogelijk een huis kopen. Of neem de sportschool, waar je een sportpas kunt delen met je partner, maar niet met een vriend of vriendin. Dan is sporten dus duurder omdat je geen relatie hebt! Daar kan ik echt kwaad van worden. Zoiets werkt ongelijkheid in de hand. Ik zou dit najaar hier een theatervoorstelling over maken, maar door de maatregelen is die nu getransformeerd naar een online platform met de naam ‘Alleen is oké’. Begin maart zijn we live gegaan.

„Naast mijn creatieve klussen werk ik gemiddeld twee dagen in de week als coronabuddy in het St. Antonius Ziekenhuis in Nieuwegein. Ik help het verplegend personeel beschermende kleding aan- en uittrekken, ontvang bezoek, breng bloedmonsters naar het lab. De taken zijn op zich niet moeilijk, maar het voelt goed om iets te kunnen bijdragen. Bovendien investeer ik zo als het ware in mijn eigen terugkeer naar het theater.”

uit

‘Dit jaar heb ik me wel financiële zorgen gemaakt. Niet dat ik bang was om zonder eten in de goot te belanden, maar ik ben – ondanks de Tozo-uitkering – wel 10.000 euro ingeteerd op mijn spaargeld. Geld dat bedoeld was als algemene buffer, omdat ik als zzp’er geen pensioen of vangnet heb. Er is een knagend besef dat ik daar eens wat aan moet doen. Iets met investeren in een vakantiechalet, of desnoods een parkeerplaats.

„Om bewust te worden van de waarde van geld heb ik met twee vrienden de ‘bijstandsweken’ geïntroduceerd. In januari leven we dan van 60 euro per week, waar je dan al je ‘lopende zaken’ van moet betalen: boodschappen, cadeautjes, drankjes op het terras. Na zo’n maand besef je altijd weer hoe goed je het eigenlijk hebt.

„Ik geef sowieso niet veel uit: ik heb geen dure hobby’s en ga liever kamperen met mijn zelfgebouwde caravan dan dat ik luxe op reis ga. Wel kan ik impulsief een idee bedenken. Zo heb ik laatst een partij van 250 sokken gekocht, voor wat ‘Moed in de schoenen’ – een verwijzing naar mijn eigen naam. Voor die sokken mogen mensen doneren wat ze kwijt willen. Dat project heeft me al zo veel grappige en warme reacties opgeleverd, dat het me niet uitmaakt als ik daar zelf wat op moet toeleggen.”