Foto Andreas Terlaak

Interview

Tweede soloproject Willie Wartaal: ‘Ik ben iemand anders, nu. Een saaie lul’

Willie Wartaal Vijftien jaar werkte Willie Wartaal (38) toe naar zijn eerste soloalbum Enkelbangers uit 2020. Een week later ging het land in lockdown. Nu is er zijn tweede soloproject Nieuwe Kunst, gemaakt in samenwerking met Museum Voorlinden.

Olivier ‘Willie Wartaal’ Locadia (38) zit voor de luxaflex in zijn nieuwbouwhuis in de Haagse wijk Ypenburg. Zijn in 2016 geboren dochter Daia en twee jaar jongere zoon Othello kruipen bij hem op schoot. Ze zwaaien in de webcam van zijn laptop naar de interviewer.

„Ik ben blij dat we de kinderen hebben, man”, zegt Locadia. Als lid van het al sinds 2005 succesvolle De Jeugd van Tegenwoordig, is hij gewend voor kolkende publieksmassa’s op te treden. Het contrast met thuis zitten valt hem zwaar. „Het was eigenlijk fijn dat de kids een tijdje niet naar school konden. Die houden je wel bezig.”

Locadia is voor zijn gevoel „opgegroeid op festivals en in backstageruimtes”, zegt hij. „Ik verveelde me dood. Ik heb zelfs motorrijlessen genomen om maar iets te doen te hebben. Ik ben iemand anders, nu. Een saaie lul. Ik doe meer tv-werk en reclameklussen om te zorgen dat er genoeg binnenkomt en houd minder tijd over voor muziek. Het voelt soms bijna als een carrièreswitch. Mijn uitlaatklep is helemaal weg.”

Vijftien jaar werkte Locadia toe naar zijn eerste soloalbum. In 2005 brak hij door met De Jeugd van Tegenwoordig en scoorde hij, naast zijn werk met de groep, ook al hits als ‘Wat Wil Je Doen’ en ‘Dom, Lomp & Famous’. Hij gaf volgens zijn boeker meer dan duizend shows, voordat zijn eerste soloalbum uitkwam.

Pas nadat hij op Koningsdag 2018 bij een val van het podium zijn enkel had gebroken en maanden op bed had moeten liggen, kwam het besef dat hij werk moest gaan maken van zijn solo-ambities. Muziek was voor hem altijd een uitweg, vertelt Locadia. Hij groeide op in de Transvaalbuurt in Amsterdam, zonder zijn vader, en met een drugsverslaafde moeder die hem en zijn jongere broertje soms dagen alleen liet in huis.

„Wanneer je zo lang stil moet liggen, ga je over de grotere dingen nadenken: wie ben ik, wat wil ik”, zegt Locadia. „Ik besefte dat toen het als kind slecht met me ging, ik altijd muziek ging maken. Wanneer mijn moeder weer eens weg was, of er iets kuts was gebeurd, dook ik in mezelf en ging ik teksten maken of aanpassen. Ik lag met een laptop op mijn buik en ben gewoon begonnen.”

Nog geen week nadat het resultaat, solodebuut Enkelbangers, vorig jaar maart was verschenen, ging het land in lockdown. „Een nachtmerrie”, noemt Locadia het. „De eerste boekingen voor de zomer kwamen binnen. Ik wilde het geld van de shows sparen en een pand kopen om een studiocomplex in te bouwen. Ik heb nooit veel verdiend met verkoop of streaming – wij zijn performing artists. Het geld hing boven mijn hoofd, en dan zie je: het komt gewoon niet.” Naar zijn zoontje: „Othello, kun je misschien de afstandsbediening uit je mond halen?”

Foto Andreas Terlaak

Wat leerde je in die periode over hoe je met tegenslag omgaat?

„Ik maakte me al snel geen zorgen over die shows. Omdat corona heftig op ons gepushed werd, dacht ik dat we doodgingen – in Nederland sowieso drie miljoen mensen. Ik vond dat in het begin heel eng; ging alles bijhouden over besmettingen en maatregelen in andere landen. Ik dacht: ik moet gasmaskers gaan fixen, man.”

In de zomer van 2020 gaf Locadia een aantal corona-proof-optredens op het landgoed van Museum Voorlinden. Het museum en de omgeving gaven hem een stoot frisse energie en inspiratie.

„Ben je er wel eens geweest?”, vraagt Locadia. „Het is neergezet door een oude superrijke guy die tientallen millies aan kunst erin heeft gezet – in mijn hoofd gewoon om te stunten. Dat is wel even gekker dan een auto of een Gucci-riem.”

Nu is er zijn tweede soloalbum Nieuwe Kunst, waarvoor hij bij elk nummer sketches en clips opnam in en om het museum. Een project met luchtige elektronische popliedjes -– om dan maar op te dansen in je huiskamer ‘als het mag van de RIVM’. In de clips gaat Locadia als ‘artiest zonder shows’ aan de slag in uiteenlopende baantjes die hij bij het museum kan vervullen: kok in het restaurant, portier, tuinman, valet-parkeerder. In die laatste rol wordt de rapper, wanneer hij zijn hand uitsteekt om een sleutel in ontvangst te nemen, door een patserige bezoeker in zijn hand gespuugd.

In je sketches vind je jezelf nogal eens terug in vernederende situaties. In de clip bij ‘Waar’, stuitert de kritiek op je project alvast door je hoofd: je bent oud, je album is rommel, zonder De Jeugd ben je niks.

„Ja, ik vind het altijd wel tof als ik de sukkel ben. Ik ben nu een tv-serie aan het schrijven waarin ik een aan lager wal geraakte oudere gast speel die terug probeert te komen in de rapgame, en tiktokdansjes gaat doen enzo.”

Mei volgend jaar word je 40. In 2005 had je het idee van een rapper van 40 vast hilarisch gevonden.

„Ja, die moet zijn mond houden, haha. Pepijn (Faberyayo van De Jeugd van Tegenwoordig) had een line: ‘Je bent geen rapper, je bent dertig.’ Die vond ik geweldig. Ik zie het nu wel anders, ja, haha. Ik kan nog rappen en toffe dingen zeggen. Maar rap is wel een young man’s game. Je kunt niet stoffig zijn.”

Wat heeft de samenwerking met Museum Voorlinden jou als artiest opgeleverd?

„Musea helpen me anders over dingen na te denken. Muziek kan een minimale belevenis zijn – je kunt gewoon de vloer dweilen terwijl je muziek luistert. Ik wilde er meer van maken. Met sketches en clips in het museum extra gevoel geven aan de liedjes, en contact maken met mijn mensen.”

De clip van single ‘VoodooBitch’ heb je opgenomen in de Skyspace-ruimte van James Turrell, die speelt met licht, kleuren en perceptie.

„Ik was in die ruimte, vond het er sick uitzien en vroeg of ik er een clip mocht opnemen. Ik kreeg toestemming van de kunstenaar via mensen van het museum. Ze hebben me volledig vrijgelaten in wat ik wilde maken. Ik vind het tof dat we in die setting staan in dezelfde vibe en pose als hiphopclips uit de jaren negentig.”

Vorig jaar was de lockdown een ‘nachtmerrie’ die je plannen doorkruiste. Nu kies je bewust voor het uitbrengen van je project in een lockdown. Waarom?

„Je moet toch gewoon doorgaan, man. Als ik nu ook nog eens geen muziek zou maken, zou ik me echt kut voelen.”

Rap is een young man’s game. Je kunt niet stoffig zijn

Je brengt nu twee soloalbums uit, vlak achter elkaar. Waarom kwamen die er niet eerder?

„Ik dacht dat ik het niet kon. Dat ik niet goed genoeg was. Er werd vanuit het management van De Jeugd ook gezegd: het gaat supergoed met de groep, waarom zou je meer willen? Het is dubbel. Ik ben blij met waar we zijn en daar heeft die focus bij geholpen. Maar ik ben voor mijn eigen projecten wel bij het management van De Jeugd weggegaan.”

De andere groepsleden hebben wel al langer succesvolle solo-activiteiten.

„Ja. Ik deed ook wel tv-dingen, maar dat voelt voor mij niet als een body of work. Voor mij ging knagen dat ik meer stappen voor mezelf wilde zetten en voelde dat die visie niet echt werd gedeeld.”

Was het aangaan van een soloproject zwaarder dan wat je met de groep deed?

„Ja. Als je met je boys bent, en iemand zegt ‘tof’, dan ga je het doen. Dan hoef je zelf niet zo lang na te denken of iets wel echt tof is.”

Dochter Daia plakt stickers van cupcakes op zijn gezicht. „Dank je wel, schat.” Hij plakt ze terug op de neus van zijn dochter.

Heb je meer in jezelf leren geloven als artiest?

„Dat is altijd al een thema geweest in mijn leven. Ik heb nu een map vol ideetjes en laat dan toch anderen luisteren om mee te denken over waarmee ik verder moet. Dat zou je als artiest eigenlijk zelf moeten weten.”

In ‘Waar’ zeg je over je relatie: „In het begin ging het stroever, ik maakte je droevig, gedroeg me boevig.” Wat voor een man en vader ben je nu, denk je?

„Ik hoop dat ik relaxed ben, goed voor de sfeer in huis. Ik vind het leuk veel te knuffelen en grapjes te maken. Ik denk wel dat ik er genoeg voor ze ben. Ik zeg altijd: ik doe het al snel honderd keer beter dan mijn moeder. Ik wil iemand zijn bij wie iedereen zich op zijn gemak voelt. Bij wie ze zichzelf kunnen zijn.”

Nieuwe Kunst van Willie Wartaal is nu uit.
Lees ook dit interview over Watskeburt!? De Musical