Fatima M’barki en Latifa Azzouzi leggen kaartjes uit die worden gebruikt tijdens de kennismakingsgesprekken.

Foto Dieuwertje Bravenboer

Interview

‘We hebben de rol die ouders of familie vroeger hadden’

Koppelen Latifa Azzouzi en Fatima M’barki hebben een koppelbureau voor Marokkaanse Nederlanders. „Soms hebben vrouwen een checklist. Hij moet succesvol zijn, knap en niet kaal.”

Ruis noemt Latifa Azzouzi het. Al die onzin waar ze doorheen moest waden voordat ze bij een date kon beginnen met vaststellen of ze bij elkaar passen. Ze is 41, ondernemer en kent de zoektocht naar een huwelijkspartner. Maar die online datingapps, concludeerde ze, zijn niks voor haar. Azzouzi: „Er zitten behoorlijk wat gekkies tussen. Getrouwde mannen die uit zijn op een spannend avontuur. Ik heb geen tijd en energie voor het filteren van serieuze kandidaten.”

Wat zou het fijn zijn als iemand een voorselectie zou doen, om die ruis weg te nemen, dacht ze. En precies uit die gedachte is haar onderneming geboren; een koppelbureau speciaal voor moslims die op zoek zijn naar een Marokkaans-Nederlandse of -Belgische huwelijkskandidaat, en die daarbij de 21ste-eeuwse paringsdans van swipen, testen en checken willen overslaan. Samen met zakenpartner Fatima M’barki startte ze begin dit jaar Moroccan Matchmaker.

Jullie begonnen de dienst die jullie zelf misten?

Latifa: „Ja! Toen ik studeerde, ontmoette ik enorm veel mensen op allerlei gelegenheden. Maar als je een fase verder bent in je leven, wordt dat minder. Ook is een deel van de mensen die je ontmoet, niet meer beschikbaar. Zeker als je een leuk en druk leven hebt met werk, vrienden en familie, denk je al snel: ik zie wel wat er op mijn pad komt. En voordat je het weet ben je een paar jaar verder.”

Fatima: „Zelf ben ik al jaren getrouwd, maar ik heb de huwelijksmarktperikelen onder Marokkaanse Nederlanders altijd al een fascinerend schouwspel gevonden. Het gaat zo vaak onnodig fout. Dan komt een vrouw bijvoorbeeld heel zelfverzekerd over bij de eerste ontmoeting, waardoor de man zich geïntimideerd voelt. Bij geen van beiden zegt dat iets wezenlijks over het karakter. Wij zijn er om daardoorheen te prikken en te helpen. Er zijn personal shoppers, personal assistants. Wij zijn personal huwelijks- assistants.”

Er zijn toch veel online-datingdiensten, ook specifiek voor moslims?

Latifa: „Zeker. Maar daar lijkt daten een doel op zich. En iedereen kan daarop. Mensen die helemaal niet van plan zijn om te trouwen. Je wil niet geloven hoeveel mensen op die apps een dubbelleven leiden. Ook vrouwen, mind you. En het viel me op hoeveel belang er werd gehecht aan het uiterlijk. Mannen die als openingszin om een foto vroegen. En vrouwen met hun filterfoto’s.”

Foto Dieuwertje Bravenboer

Fatima: „Alleen mensen die serieus op zoek zijn naar een huwelijkspartner, kunnen zich bij ons inschrijven.”

Wat doen jullie anders?

Latifa: „Om te beginnen wilden we af van de online database waar iedereen zomaar doorheen mag swipen. We willen af van die vleeskeuring. Alleen wij hebben toegang tot alle profielen om de beste match te maken.”

Fatima: „En wij checken. Het liefst gaan we met mensen praten in hun eigen omgeving. En als het even kan spreken we ook een familielid of vriend. We investeren echt in het maken van een profiel. Door een ID te vragen, kunnen we zien of iemand is wie hij of zij zegt te zijn. Wat ook belangrijk is, is het doorspreken van de wensen.”

Dat klinkt alsof jullie daar ook in willen sturen?

Latifa: „We kijken vooral of de wensen reëel zijn. Veel vrouwen hebben vaak een hele checklist. Hij moet succesvol zijn, knap en niet kaal. We gaan natuurlijk niet bepalen hoe die lijst eruit moet zien, maar we gaan er wel kritische vragen over stellen.”

Fatima: „Als ik naar mezelf kijk: ik had zulke onrealistische wensen. Hij moest absoluut niet kaal zijn! Maar de redenen waarom ik van mijn man hou, zijn niet de dingen die toen op mijn wensenlijst stonden. Hij brengt mij een kruik als ik met buikpijn in bed lig. Hij staat een keer extra op voor de kinderen zodat ik kan uitslapen. Dat zijn zaken die ik van te voren helemaal niet had kunnen bedenken.”

Wat doen jullie als klanten geen realistische eisen hebben?

Fatima: „Dan gaan we daarover in gesprek.”

Latifa: „Stel een man wil een maagd, om maar een onwaarschijnlijk cliché-voorbeeld te gebruiken. Een totaal onredelijke eis. Wij gaan daar niet in mee.”

Fatima: „We proberen dan wel een beetje bij te sturen. Maar we kunnen niets opleggen. Het is hún zoektocht.”

Jullie gaan met kandidaten in gesprek. En dan?

Fatima: „We stellen een uitgebreid profiel op. Als we twee profielen hebben die wel eens zouden kunnen matchen, dan leggen we die aan de beide kandidaten voor. Als beiden instemmen, volgt een ontmoeting.”

Waarom is jullie dienst alleen voor Marokkaanse Nederlanders en Belgen?

Fatima: „Niet uitsluitend hoor. Maar het is de cultuur die wij het beste kennen. Daar richten we ons op.”

Latifa: „De meeste Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond willen een partner met diezelfde achtergrond. Dat geldt voor mij. En voor veel vrouwen en mannen, begrijpen wij. Dat is gewoon vertrouwder. Ook voor ons als matchmakers, we voelen die wereld beter aan.”

Is het niet ouderwets om Marokkaanse Nederlanders alleen maar aan elkaar te koppelen? Waarom niet ook andere islamitische Nederlanders?

Fatima: „Wat je bij onze doelgroep vaak hoort: hij hoeft geen Marokkaan te zijn, als hij maar moslim is. Maar meestal zeggen mensen dat pas als eerdere zoektochten op niets zijn uitgelopen.”

Latifa: „We willen niet uitsluitend zijn, dus ook als je zelf geen Marokkaanse achtergrond hebt, maar wel voor zo iemand openstaat, ben je van harte welkom. Ik wil zelf het liefst iemand met een Marokkaanse achtergrond. En het allerliefst iemand die uit de omgeving komt waar mijn familie vandaan komt. Maar als ik een Nederlandse man tegen zou komen met wie het klikt, dan zou ik daar ook voor openstaan.”

Hebben jullie al succesvolle matches op je naam staan?

Latifa: „We zijn net begonnen maar matchmaken zit Fatima echt in het bloed.”

Fatima: „Ik krijg vaak berichtjes. Ken je nog mensen, want die vriend of vriendin is op zoek. Of ze zoeken zelf iemand. Ik ken veel mensen, dus dan kijk ik rond. Ik vind dat iedereen die dat wil, een partner moet krijgen. En ik vind het leuk om te doen. En soms werkt het.”

„Een paar jaar geleden heb ik met anderen een moslim-marriage event georganiseerd. Dat waren datesessies, afgekeken van Britse moslims. We nodigden allemaal leuke singles uit en die brachten we tijdens het event met elkaar in contact.”

Latifa: „Dat is niets voor mij. Zo ongemakkelijk. Een personal matchmaker past beter bij mij.”

Koppelen is in de Marokkaanse cultuur een vrouwenaangelegenheid. Zullen de Marokkaans-Nederlandse mannen jullie wel weten te vinden als ze op zoek zijn naar een huwelijkspartner?

Foto Dieuwertje Bravenboer

Fatima: „De zoektocht naar mannen is lastiger, dat klopt. Als we zo’n moslim-trouwavond organiseerden, dan was driekwart vrouw en een kwart man. Vrouwen zijn sneller bereid om iets nieuws uit te proberen. Mannen denken: We kunnen het zelf.”

Latifa: „We hebben ons plan wel met mannen besproken. Een deel denkt dat onze dienst ook voor hen aantrekkelijk kan zijn. Ze willen niet online daten maar ook niet single blijven. Maar anderen waren sceptisch.”

Fatima: „Mannen staan er ook anders in. Ik weet dat sommigen de vraag bij hun moeders hebben neergelegd: Kan je me helpen zoeken? Anderen zeggen: Ik ben moe van het daten. Ik heb me erbij neergelegd. Ik ben gelukkig met mijn leven. Maar als jullie deze dienst beginnen, dan doe ik het.”

Rust er een taboe in de Marokkaanse gemeenschap op je inschrijven bij een matchmakingbureau?

Fatima: „Soms. Maar we nemen de rol op ons die ouders of familie vroeger hadden. Dus zo gek is het ook weer niet. In mijn tijd verzette je je daartegen. ‘Ik wil zelf verliefd worden’, zeiden wij tegen onze ouders. Maar de tijdens zijn veranderd.”

Latifa: „We gaan weer terug naar hoe zij het deden.”

Fatima: „Hoe ouder we worden, hoe meer we inzien dat er wel degelijk wijsheid in zat.” Lachend: „En dit is meer halal dan Tinder.