‘Zij had een goede baan en zei: ga vooral je gang als schipper’

Spitsuur Irene Roselaar (55) is jurist, haar man Olaf (59) zeilt met gezelschappen. In coronatijd is de animo daarvoor echter wat minder. „Ik ga met de hond wandelen in de duinen en daarna kijk ik op de computer of er aanvragen zijn.”

Irene: „Op maandag, woensdag, vrijdag en in het weekend kook ik. Op dinsdag en donderdag heb ik afgedwongen dat Olaf kookt. Dan doet hij ook de boodschappen.” Olaf: „En dan kook ik lekker – oeh!”
Irene: „Op maandag, woensdag, vrijdag en in het weekend kook ik. Op dinsdag en donderdag heb ik afgedwongen dat Olaf kookt. Dan doet hij ook de boodschappen.” Olaf: „En dan kook ik lekker – oeh!” Foto David Galjaard

Olaf: „Ik ben schipper op een historisch zeilschip, onderdeel van de Bruine Vloot, schepen met van die bruine zeilen, die meestal minimaal honderd jaar oud zijn. Mijn schip, een tjalk, is 127 jaar oud. Je moet een beetje gek en hobbyist zijn om dit te willen, want al het geld dat je ermee verdient, gaat terug de boot in.”

Irene: „Het is ook een passie.”

Olaf: „Eén keer in de drie jaar gaat de boot naar de werf. Dan moeten er nieuwe stukken ijzer in. Nu zit ik weer met een houten mast die vervangen moet worden, dat kost ook zo 10.000 euro. Ieder jaar zijn er terugkerende werkzaamheden: het dek in de olie zetten, binnen alles verven.”

Irene: „Ik werk nu dertien jaar bij de provincie Noord-Holland als senior jurist. Hiervoor heb ik allerlei andere dingen gedaan, zoals de opleiding tot rechter, maar uiteindelijk zag ik mezelf niet in die rol. Ik was ook bang dat ik niet genoeg aandacht meer zou kunnen geven aan mijn kind. Toen ben ik om de hoek gaan werken, bij de gemeente Zandvoort.”

Olaf: „Als ik overdag met de kinderwagen langsliep, konden we naar elkaar zwaaien. Ik heb 22 jaar bij Holland Casino gewerkt tot ze daar gingen reorganiseren. Tien jaar geleden ben ik met een goede deal uitgestapt en dacht ik: wat nu? Zeilen doe ik al mijn hele leven. Een vriend van mij had net zijn matroos eruit gegooid. Toen heb ik mijn groot vaarbewijs gehaald en ben ik op allerlei schepen mee gaan varen. Vijf jaar geleden werd ik verliefd op een schip en haar heb ik gekocht.”

Irene: „Voor mij was het fijn dat Olaf weer invulling kon geven aan zijn leven. In de laatste jaren dat hij in het casino werkte, had hij het niet meer honderd procent naar zijn zin. We hadden kleine kinderen en dan moest hij tot laat werken en weer vroeg opstaan. Dat was best zwaar.”

Olaf: „Zij had een goede baan en zei: ‘ga vooral je gang’. Dat maakte het mogelijk.”

Fruitsapje

Irene: „Van maart tot en met oktober is hij de meeste weekenden weg, en soms ook nog een week tussendoor.”

Olaf: „’s Zomers soms wel zes weken achter elkaar. Het was een dramatisch jaar voor ons: ik ben hooguit tot 30 procent gekomen van wat ik normaal verdien. In de winter krijg ik vaak boekingen – de helft komt uit het buitenland – en houd ik me bezig met onderhoud, boekhouding en marketing. En ik heb tijd voor mijn gezin natuurlijk, vergeet dat niet!”

Irene: „We beginnen de dag altijd met koffie op bed. Ik maak ontbijt met een vers fruitsapje en muesli met kwark. Dat neem ik mee naar boven en dan springt de hond ook op bed. Heel gezellig.”

Olaf: „Ik ga met de hond wandelen in de duinen en daarna kijk ik op de computer of er aanvragen zijn, en lees ik de krant.”

Irene: „Om twaalf uur gaan we lunchen en om drie uur laat ik de hond uit. Als onze zoon thuis is, eet hij ook mee. Hij volgt zijn colleges thuis online.”

Olaf: „Na de lunch probeer ik altijd een klusje te doen. Vaak knoop ik stootwillen van touw. Ook lees ik graag – ik houd de vakliteratuur bij. Verder kijk ik de spullen na, kijk ik wat de regels zijn en hoe het werkt op het water.”

Irene: „Olaf zit beneden in de huiskamer en ik boven. Ik behandel vooral vastgoedzaken. Ik kijk koopovereenkomsten na en adviseer in pachtkwesties. Als mensen oneigenlijk een stuk grond in beslag hebben genomen, bijvoorbeeld, komen we er dan nog uit? Het is heel juridisch, maar het heeft ook met mensen en grond te maken, dus tegelijkertijd is het ook heel aards.”

Koken voor ouders

Irene: „Op maandag, woensdag, vrijdag en in het weekend kook ik. Op dinsdag en donderdag heb ik afgedwongen dat Olaf kookt. Dan doet hij ook de boodschappen.”

Olaf: „En dan kook ik lekker – oeh!”

Irene: „Tegenwoordig moet onze zoon ook op zaterdag koken.”

Olaf: „Die is nu in opleiding.”

Irene: „Op donderdag kook ik tegenwoordig bij mijn ouders, dus dan heb ik toch weer een extra dag kookdienst. Zij zijn al wat ouder en we willen graag dat ze zo lang mogelijk thuis blijven wonen, dus koken mijn drie zussen en ik ieder een dag daar per week.”

Olaf: „Ja, maar dan neemt ze vaak restjes mee, hè. Dat scheelt weer.”

Irene: „Nee dat was toevallig zo vandaag. Ik maak altijd wat lekkers!”

Olaf: „Onze zoon ruimt op na het eten.”

Irene: „’s Avonds kijken we Netflix- series.”

Olaf: „En daarvoor eerst altijd het Journaal.”

Irene: „Sporten doen we niet in de avonduren. Ik wandel al zo veel met de hond.”

Olaf: „Ik sport overdag. Ik schaats vooral veel op de schaatsbaan in Haarlem. Ik was natuurlijk heel blij met de korte vriesperiode waarin we heerlijk konden schaatsen. De Elfstedentocht heb ik al eens onofficieel gereden. Kitesurfen doe ik ook nog steeds, het hele jaar door. Ik heb zo’n rubberpak met een kap en schoentjes. Dan kom ik zwetend het water uit. Ik ga met vrienden of met mijn zoon het water in bij de watersportvereniging in Zandvoort.”

Irene: „Ik wandel graag en ga daarvoor regelmatig naar het buitenland met een vriendin of met mijn zus Elke. Mallorca is bijvoorbeeld een heerlijke wandelplek. Ik vind het ook heel leuk om tweedehandswinkeltjes af te struinen.”

Olaf: „We hebben vaak gescheiden vakanties. Irene gaat wandelen en ik ga regelmatig een week kiten met vrienden. De wintersport is wel heilig: we gaan altijd met de hele familie – maar dit jaar natuurlijk niet.”

Irene: „Ik ga om tien uur naar bed.”

Olaf: „Voor mij is dat veel te vroeg. Ik kijk dan nog een talkshow, zoals Op1, Jinek of Beau of ik zit nog even op de laptop. Rond twaalf uur loop ik dan nog een laatste rondje met de hond.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl