Markus.

Foto Mafalda Rakoš

Ook een man kan anorexia hebben

Een jaar lang volgde fotograaf Mafalda Rakoš elf mannen die worstelen met een eetstoornis. In 'A Story to Tell, or: Regarding Male Eating Disorders' zien we foto's van mannen die lijden aan anorexia of boulimia, journalist Ruben de Theije tekende hun persoonlijke verhalen op.
Met het project willen de makers een einde maken aan het taboe op eetstoornissen in het algemeen, en die van mannen in het bijzonder. Het stigma van een eetstoornis als ‘vrouwenziekte’ vergroot naar hun idee de onzichtbaarheid en schaamte van de getroffen mannen, wat het moeilijker voor hen maakt om toegang te krijgen tot steun en hulp.

‘A Story to Tell, or: Regarding Male Eating Disorders’ is vanwege de sluiting van de musea voorlopig alleen online te zien. Melkweg Expo organiseert op 18 februari een online gesprek over het mannelijk lichaamsideaal.

 
Ramon
Ramon

Ramon. Foto Mafalda Rakoš

Ramon

De afdruk van Ramon in het gras, in een park dichtbij zijn huis in de buurt van Lopik, 2019. Foto Mafalda Rakoš

Ramon: „Mijn hele leven vraag ik me al af: „Wie ben ik?” Het is waarschijnlijk de voornaamste oorzaak van mijn eetstoornis. Ik heb door de jaren heen veel verschillende fasen gehad: emo, gothic, skater. Ik voel mij het prettigst in mijn huidige kleding. Ik weet dat ik er niet als een stereotype man uitzie. Ik draag graag make-up. Het geeft me vertrouwen. Op school werd ik vaak gepest en mede daardoor ben ik altijd onzeker geweest, probeerde ik mensen te pleasen. Het idee van homo zijn vond ik raar. Ik kwam uit de kast toen ik achttien was, daarvoor was het zo’n worsteling in mijn hoofd geweest. Dit heeft waarschijnlijk bijgedragen aan de eetstoornis.”

 
Markus
Markus

Markus. Foto Mafalda Rakoš

Markus in de gymzaal van zijn voormalige school in het Duitse Borken. Hij leed aan een ernstige vorm van anorexia en is nu langzaam aan het herstellen. Hij koos deze locatie omdat zijn ziekte begon aan het einde van zijn schoolcarrière en omdat sporten in de tijd dat hij anorexia had belangrijk voor hem was.

 
Elias
Elias

Elias. Foto Mafalda Rakoš

Elias

Elias, voormalig anorexia-patiënt. Wenen, 2019. Foto Mafalda Rakoš

Elias (22) uit Oostenrijk: “Het is moeilijk te zeggen wanneer het is begonnen. Als kind heb ik nooit geleerd normaal te eten. Ik kwam er al snel achter dat als ik eten weigerde, ik daarmee de aandacht naar me toe trok. Mijn ouders spraken met leraren, gaven lunchtrommels mee naar school, brachten me naar de dokter. Maar pas na mijn eindexamen kreeg ik de diagnose: anorexia nervosa. Ik denk dat het moeilijk is voor zowel mannen als vrouwen, maar voor mannen is het nog moeilijker om erover te praten. Ik heb nog nooit andere mannen in de wachtkamer van mijn behandelcentrum gezien. Ik doe mee aan ‘A Story to Tell’ omdat ik mensen wil laten inzien dat een eetstoornis iedereen kan treffen, ongeacht geslacht of leeftijd.”

 
Thomas
Thomas

Thomas. Foto Mafalda Rakoš

Thomas

Foto Mafalda Rakoš

Thomas (22) uit Nederland: “Ik hoorde nergens bij. Niet bij de gewone mensen vanwege mijn anorexia, en niet bij de anorexia-groep omdat ik man ben en anorexia wordt beschouwd als een ‘meisjesziekte’. Het begon in het laatste jaar van de basisschool. Mager zijn werd een wedstrijd: ik wilde de dunste zijn. Ik was depressief door mijn trauma’s, en minder eten – later gecombineerd met intensief sporten – gaf me het gevoel dat ik eindelijk ergens goed in was. Als je vier dagen niet eet, is dat een geweldig gevoel. Het is een prestatie. Je hele lichaam schreeuwt om voedsel, maar je kunt het weerstaan. Deze onderdrukkende en verdoofde gevoelens veranderen in euforie. Anorexia is beslist een verslaving.”

 
Daniel
Daniel

Daniel. Foto Mafalda Rakoš

Daniel uit Hamburg is een transman In het verleden had hij last van een Binge Eating Disorder (BED), een eetbuistoornis.

 
Leroy
Leroy

Leroy. Foto Mafalda Rakoš

Leroy

Foto Mafalda Rakoš

Leroy (20) uit Duitsland: “Ik ben geboren als meisje en ik haatte het. Ik gaf niets om pony’s of kleding, wilde geen beha dragen. Ik werd extreem ‘goth’. Mijn omgeving vond het raar en begon me buiten te sluiten en op de een of andere manier heb ik mezelf toen gedwongen in een meisjesrol te groeien. Ik ging mezelf vergelijken met andere meisjes, vond dat ik dunner moest worden en begon meer te sporten. Zelfs toen ik ziek was, ging ik naar school. Mijn moeder vond dit erg sterk. Ze prees me omdat ik mijn emoties onderdrukte en uitblonk op school. Nadat ik in 2015 een groep vrienden verloor werd werden de anorexia en boulimia erger. Ik kwam in een ernstige depressie terecht en dacht constant aan zelfmoord. Ik probeerde het zelfs een keer, maar dat mislukte. Ik hoop dat ik geen last meer heb van de eetstoornis als mijn transitie naar het man-zijn volledig is afgerond.”