Opinie

Is Disney net zo erg als McCarthy?

Disney heeft ‘Mandalorian’-ster Gina Carano ontslagen, na omstreden tweets. Dat is Disneys goed recht, maar toch zijn er vraagtekens te plaatsen bij de beslissing van het bedrijf.

Coen van Zwol

Filmsterren zijn verzot op sociale media. Daar kan je contact maken met fans zonder dat ze je onder de voet lopen. Daar vind je dagelijks bevestiging met hartjes en duimpjes, en welke acteur is niet verslaafd aan bevestiging? Daar kan je een nieuw kapsel of sixpack etaleren, los van opdringerige paparazzi. Daar kan je jezelf ongefilterd laten horen.

Al moet je met dat laatste oppassen, zo merkte actrice Gina Carano deze week. Carano is een kooivechter die in 2011 via knokfilm Haywire doorbrak als actrice en als bulldozer Cara Dune in Star Wars-serie The Mandalorian een cultfiguur werd op Disney+. Vorig jaar zag Disney Cara Dune nog als spil in een nieuwe Star Wars-serie, Rangers of the New Republic.

Nu is ze ontslagen, dumpte agentschap UTA haar als klant en gaan de Cara Dune-legofiguurtjes evenmin door. Dat ontslag is onterecht, maar begrijpelijk. Gina Carano, een trots Republikein, sloeg in november nogal trumpiaans aan het twitteren. Ze dreef de spot met mondkapjes en betwijfelde of de presidentsverkiezing eerlijk verliep. Een post op Instagram die Republikeinen vergeleek met joden in nazi-Duitsland was de druppel die de emmer deed overlopen. Lucasfilm, een dochter van Disney, zag dat als antisemitisme en liet weten dat „het denigreren van mensen gebaseerd op culturele of religieuze identiteiten afschuwelijk en onacceptabel” is.

Maar antisemitisch is de post niet, hooguit smakeloos zoals in hyperbolenfabriek Twitter aan de orde van de dag is. Daar waant men zich al in Auschwitz als iemand voordringt bij de kassa. Gina Carano’s tweets gaan niet echt ver, haar complotdenken beperkt zich tot „Jeffrey Epstein didn’t kill himself”. Daar heb ook ik mijn twijfels over. Omstreden tweets verwijderde Carano subiet als het baasje dat wilde, ze maakte berouwvol excuus nadat ze genderfluïde gebruik van persoonlijke voornaamwoorden had bespot door beep/bop/boop voor haar naam te zetten. Want transfoob wilde ze niet zijn.

Met Carano viel dus best te praten. Een rouwdouwer, maar ja, een kooivechter. Toch begrijp je ook Disneys huivering om zich te verbinden aan een ster met jeukende Twittervingers. Het schandaal rond comédienne Roseanne Barr bij tv-dochter ABC ligt vers in het geheugen. In 2018 bleek een revival van haar sitcom Roseanne een hit, waarna losgeslagen kanon Barr op Twitter Obama’s zwarte medewerker Valerie Jarrett met een aap vergeleek.

Ontslag is Disneys goed recht: een bedrijf mag eisen dat werknemers zijn kernwaarden uitdragen. Dat senator Ted Cruz en Fox News zich daarna opwinden over ‘cancel culture’: het waait wel over. Toch zet New York Magazine ook vraagtekens bij Carano’s ontslag. Wat maakt Hollywoods filmstudio’s die een zwarte lijst opstelden voor (vermeende) communisten anders dan Disney nu? Scenarist Dalton Trumbo, gezien als dé martelaar van het mccarthyisme, was tenminste nog een echte stalinist, Carano is eerder onbenullig.

Maar Hollywood draait nu eenmaal om imago en consensus. Wil je de roem en de miljoenen, hou je dan op de vlakte. En waag je zeker niet in vechtkooi Twitter.

Coen van Zwol is filmrecensent.