Opinie

De onbegrepen ironie van Ivo Niehe

Marcel van Roosmalen

Ivo Niehe – introductie overbodig – zit vol ironie. Het is tragisch dat niemand zijn specifieke humor lijkt te snappen. Ik lees de bovenstaande zinnen terug en begin te gniffelen om mezelf. Ivo Niehe zou het ironie noemen: ik schrijf het een, maar bedoel eigenlijk het tegenovergestelde, want wat kan mij het eigenlijk schelen of ze Ivo’s humor begrijpen?

Ik was in de gouden tijd van de publieke omroep als verslaggever embedded mee met een vliegtuig vol artiesten op een TROS-publieksreis naar het zonnige Curaçao. Aan boord ook Ivo Niehe, die zich te groot voelde voor het plebs en dat duidelijk liet merken. De TROS-leden dachten te voelen hoe hij over ze dacht, maar het was hun probleem dat ze zijn ironie niet snapten, vond Ivo. Hij was nu eenmaal geen Jan Keizer die zich op de tennisbaan voor de lol liet afslachten door Jan en alleman.

Daarna interviewde ik hem ook een keer.

Hij legde voor de zekerheid zelf ook een cassetterecorder op tafel. Als ik ging overdrijven, liet hij alles uittypen door een stenotypiste in Buenos Aires en dat zou hij dan integraal publiceren (en mij de rekening sturen).

Nu weet ik: ironie.

Lees ook Waarom Ivo Niehe informeerde naar Britneys borsten

Het is best ironisch dat Ivo Niehe, hij spreekt bijna alle talen, op 74-jarige leeftijd dan toch nog internationaal doorbreekt, maar dan op de verkeerde manier. Aanleiding is de documentaire Framing Britney Spears, waarin een 22 jaar oud fragment uit de Tv Show zit, waarin Ivo voor de vuist weg informeert naar de borsten van de toen pas 17-jarige Britney. Begin deze week reageerde Ivo op de internationale ophef. Hij herinnerde zich juist een prettig gesprek.

‘Maar dat kwam de documentairemakers natuurlijk niet uit, dus werd alleen die ene vraag gebruikt, nota bene met grote ironie gesteld omdat we het er juist niet over wilden hebben. Maar die stijlvorm van ironie is in de VS blijkbaar minder bekend.”

Misschien was dit antwoord ook wel ironie, dat weet alleen Ivo.

Fotograaf William Rutten, een man die op verzoek iedere B-artiest het gevoel kan geven een A-artiest te zijn en die niet eens weet hoe je ‘ironie’ spelt, reageerde gisteren als door een wesp gestoken. We hebben 22 jaar op zijn reactie moeten wachten, maar nu herinnerde hij zich opeens dat hij Britney Spears na afloop van die bewuste Tv Show mocht fotograferen, maar dat hij door alle commotie minder tijd dan verwacht kreeg van het management. Ze was „beduusd” en hij kon haar maar in één outfit vastleggen, waardoor hij veel geld misliep omdat hij zijn foto’s niet aan meerdere magazines kon verkopen.

Arme man. Als ik Ivo Niehe was, zou ik het heel ironisch vinden dat juist deze kunstenaar Ivo Niehe de maat neemt.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.