Necrologie

Hij skatete als een muziekstuk – de aardigste man van Amsterdam

Over sterfte Wie zijn de mensen die overlijden aan het coronavirus? Clyde Semmoh (52); fotograaf, stylist, dj, was de eerste profskateboarder van Nederland.

Clyde Semmoh ontdekte in de jaren tachtig het skaten, toen het nog een nichecultuur was die was over komen vliegen uit de Verenigde Staten. De laatste vijftien, twintig jaar was hij stylist voor modebladen en muziekvideo’s en vertegenwoordiger van streetwear-merken. Recent legde hij zich toe op fotografie.
Clyde Semmoh ontdekte in de jaren tachtig het skaten, toen het nog een nichecultuur was die was over komen vliegen uit de Verenigde Staten. De laatste vijftien, twintig jaar was hij stylist voor modebladen en muziekvideo’s en vertegenwoordiger van streetwear-merken. Recent legde hij zich toe op fotografie. Foto DVL

Je zag het meteen aan de manier waarop hij op zijn skateboard stond: dit is een man met talent, stijl en finesse. De trucs – kickflip, backside ollie, G-turn – vloeiden als vanzelf in elkaar over. Alles was in balans, alles klopte – nog steeds, ook al was hij inmiddels de vijftig gepasseerd. Zijn jeugdvriend Ricardo Wijngaarde zegt het zo: „Clyde skatete als een muziekcompositie.”

Hetzelfde gold voor zijn kleding. Clyde Semmoh droeg graag jasjes van tweed, giletjes, buttondown shirts. Hoedjes – in de winter van vilt, in de zomer van katoen. Geen gangbare kledij voor een skater en stylist, maar zo losjes en smaakvol gecombineerd met sneakers of een Mickey Mouse-petje – een van zijn favorieten – dat hij doorging voor een stijlicoon. Zijn geheim, zo verklapte hij ooit in een filmpje: „Het gaat niet om de kledingstukken die je koopt, maar hoe je ze draagt.”

En dan was er nog Clyde de dj. Ook in de booth was hij één en al souplesse en elegantie. Zijn muziekcollectie was ongeëvenaard: hij bezat 5.000 vinyl platen en zeker 55.000 digitale tracks. De dansvloer kon hij uit z’n dak laten gaan op de meest obscure funk, hiphop of afrobeat, maar hij hield net zo goed van punkrock of reggae. In de auto stemde hij af op klassieke muziek.

Maar bovenal was Clyde Semmoh (52), afgelopen weekend onverwachts overleden aan de gevolgen van Covid-19, een ontzettend aardige man – misschien wel de aardigste van Amsterdam. Sinds zijn dood buitelen zijn vele vrienden, kennissen en bewonderaars op sociale media over elkaar heen met herinneringen en loftuitingen.

Mooi, rood asfalt

Semmoh groeide op in Amsterdam-Oost, als zoon van Surinaamse ouders. Begin jaren tachtig ontdekte hij als tiener het skaten, toen nog een nichecultuur die net was komen overvliegen uit de Verenigde Staten. Tekenaar Jan Rothuizen ontmoette hem als 14-jarige voor het eerst op het Beursplein, dat vanwege het mooie, rode asfalt destijds een vaste hang-out was voor Amsterdamse skaters. „Clyde droeg in die tijd gympen van Vans, cooler kon je niet zijn. Ze waren maar bij één winkel te koop.”

Semmoh werd de eerste prof-skateboarder van Nederland, al vielen daar destijds niet zulke sommen geld mee te verdienen als nu. „Ik kan maar net rondkomen van wat ik krijg”, zei hij begin jaren negentig in een interview met skatemagazine ZUGNAPP. Het maakte hem niet uit, zolang hij maar door Europa kon reizen, van wedstrijd naar wedstrijd. „Veel vrienden maken, een paar uurtjes slapen, en dan weer skaten.”

In 1989 eindigde hij, toen nog met dreads, op het WK in Münster als tweede op het onderdeel streetstyle – al interesseerden prijzen hem weinig. „Bij de grote skaters op de wereld genoot hij veel respect, omdat zijn stijl zo mooi was”, zegt Dave Van Laere, een Vlaamse skatevriend met wie hij talloze wedstrijden in Europa af ging.

Tegen de tijd dat hij stopte als prof, midden jaren negentig, had Semmoh al een aardige reputatie opgebouwd als dj. Samen met Dimitri Madimin vormde hij in de jaren erna een duo. Ze draaiden op feesten in Londen, Berlijn, Ibiza, Napels. In Amsterdam hadden ze een vaste avond in Up, de club van Sociëteit De Kring. „Als dj verbond Clyde mensen en culturen”, zegt Madimin. „Hij kon ook goed vrouwen de dansvloer op krijgen. Essentieel voor een fijne clubavond.”

In zijn muziekkeuze was Semmoh net zo eclectisch als met zijn kleding: zijn sets en mixtapes gingen van dancehall naar techno, van reggae naar jazz. „Dat kun je alleen als je veel muziekkennis hebt”, zegt Madimin. „Hij moest altijd lachen als hij jonge jongens bij de speakers tevergeefs zag shazammen met hun telefoon. Had-ie weer een of andere obscure edit of remix gevonden die niemand kende.”

Het dj’en bleef altijd een – intensieve – hobby. Zijn geld verdiende Semmoh de laatste vijftien, twintig jaar als stylist voor modebladen en muziekvideo’s, en als vertegenwoordiger van streetwear-merken. „Meestal kwam ik hem tegen met een grote transportfiets”, zegt tekenaar Rothuizen. „Die lag vol met partijen kleding die hij aan het rondbrengen was.”

Semmoh was een zachtaardige man, een gentleman. Als je hem in de stad tegen het lijf liep, vertellen zijn vrienden, nam hij altijd de tijd voor je – of hij nou ergens heen moest of niet. Clyde was altijd relaxed. Hij was kalm, evenwichtig en ontzettend betrouwbaar. „Als je ergens afsprak”, zegt Dimitri Madimin, „was hij eigenlijk altijd op tijd, of iets eerder. En hij was super georganiseerd. Als we om kwart over tien hadden afgesproken, had hij om half elf al zijn spulletjes klaargezet.”

Tentoonstelling in de Jordaan

De laatste jaren legde Semmoh zich ook toe op fotografie. Madimin: „Ik zei: hee Clyde, je maakt mooie foto’s, je moet gaan exposeren. Hij had net een deal voor een tentoonstelling bij een galerie in de Jordaan toen corona kwam.”

Vorige week dinsdag werd Semmoh positief getest op corona. Donderdag voelde hij zich erg slecht, vrijdag werd hij opgenomen in het ziekenhuis.

Zaterdag, begin van de middag, overleed hij. Waarom het virus hem dodelijk trof – zijn vrienden weten het niet.

In normale tijden was er een grote herdenking georganiseerd, in Paradiso of Bitterzoet. Nu moeten zijn vrienden en familie het doen met een crematie voor dertig man en een livestream.

In juli, wanneer hij 53 jaar geworden zou zijn, hopen ze alsnog een bijeenkomst te organiseren. Ze zijn een crowdfunding gestart, voor de uitvaart, een fotoboek van zijn werk en een fonds voor zijn vierjarige dochter Stella. Dinsdagavond was er al meer dan 60.000 euro ingezameld.