elke vier maanden krijgen alle eenden, ganzen, kippen en kalkoenen een kuur tegen wormen en parasieten en worden ze gesprayd tegen vlooien en luizen.

Foto Ana Palacios

Ook een zwart schaap heeft recht op een goed leven

De Spaanse fotograaf Ana Palacios bezocht twee opvangcentra voor zieke, kansloze en mishandelde dieren. „Het was aangrijpend om te zien met hoeveel compassie en respect het personeel de dieren behandelt.”

Ana Palacios (48) begon met gemengde gevoelens aan een opdracht die haar leven deels zou veranderen. Want wat zou er waar zijn van de vooroordelen die ze kende over veganisten? Die zouden een leven leiden dat niet op het hare leek, sommigen zouden misschien extreme dierenactivisten zijn. De Spaanse fotografe reisde de afgelopen decennia naar plekken op de wereld om lief en leed van mensen vast te leggen, maar de reportage over twee dierenopvangcentra in het noorden van haar thuisland zette haar pas echt aan het denken.

Na een maand door te hebben gebracht op landgoederen met normaal gesproken tot de dood veroordeelde, gewonde of zieke varkens, schapen, geiten en duiven was ze om. Palacios is nu zelf „op weg” om veganist te worden. „Ik doe dat met overtuiging, al maak ik wel mijn eigen afwegingen”, zegt ze. „Of en waarom je nu wel of geen eieren moet eten, daar ben ik nog niet uit.”

Palacios wikt en weegt haar woorden als ze op een overdekt terrasje in Madrid terugkijkt op haar bijzondere project voor Fundación Santuario Gaia en El Hogar Animal. Er leven daar respectievelijk ruim 500 en 250 dieren, die anders in de natuur zouden zijn gestorven of als ongeschikt ‘product’ voor de voedselketen zouden zijn afgemaakt. Maar hier, in de binnenlanden van Catalonië, krijgen ze kans om te herstellen van hun verwondingen of ziektes om hun leven in een natuurlijke omgeving door te brengen. „Het was aangrijpend om te zien met hoeveel compassie het personeel daar werkt”, zegt Palacios. „Dieren worden met respect behandeld. En dan zie je ook dat ze soms sterke karakters hebben.”

De twee dierenopvangcentra zijn onderdeel van een netwerk dat over heel Spanje is verspreid. In totaal zijn er twintig van dit soort sanatoria, die kunnen bestaan dankzij donaties van sympathisanten.

het zwarte lammetje armonía

Achter elk ziek dier schuilt een verhaal. Zo fotografeerde Palacios het zwarte lammetje Armonía dat haar scheenbeen had gebroken en daardoor was voorbestemd voor het slachthuis. De vrijwilligers van Gaia ontfermden zich over het dier, spalkten haar been en legden een paars drukverband aan. De kans is groot dat Armonía weer normaal zal kunnen lopen en als een gezond schaap hier kan rondlopen tot haar dood. Datzelfde geldt voor koe Margarita, die door een fokker van toros bravos verkeerd was geregistreerd en ‘ter vernietiging’ aan een slachthuis was aangeboden.

Palacios legt uit dat de dieren bewust een naam krijgen, om zo nog sterker te benadrukken dat het geen producten zijn, maar levende wezens. Het varken River werd gewond aangetroffen bij een rivier maar heeft zijn naam óók te danken aan de overleden Amerikaanse acteur en dierenactivist River Phoenix. Andere dieren zijn vernoemd naar ‘diervriendelijke’ popsterren als Morrissey en Paul McCartney. „Het is toch anders dan wanneer je een dier Fluffy noemt, of Tweetie”, zegt Palacios. „Ieder levend wezen heeft recht op een goed leven. Ook zieke dieren. Dat zijn geen afvalproducten. Deze sanatoria komen voor hen op en houden de mens een spiegel voor. Ik draag die boodschap met mijn werk graag over.”

Coque Fernandez Abellá, dierenarts en een van de oprichters van Gaia, heeft meerdere tatoeages. Deze van een hert op zijn borst nam hij „puur om esthische redenen.” Foto Ana Palacios

Een zwart lammetje met een gebroken scheenbeen ligt ze in de armen van Coque Fernandez Abellá, dierenarts en een van de oprichters van opvangcentrum Gaia. Foto Ana Palacios

Het zwarte lammetje Armonía had een gebroken scheenbeen en zou naar het slachthuis worden gebracht. De kans is groot dat ze straks weer normaal zal kunnen lopen. Foto Ana Palacios

Foto Ana Palacios

Foto Ana Palacios

Daga en Itak zijn de oudste bewoners van Gaia. De twee voormalige rijpaarden, een moeder en zoon, waren hier al toen de dierenopvang zich er vestigde. Ze lopen vrij in het bos. Foto Ana Palacios

Carla Heras is docent en werkt soms als vrijwilliger bij opvangcentrum Gaia. „Door dit werk heb ik meer compassie ontwikkeld, niet alleen voor dieren, maar ook voor mensen.” Foto Ana Palacios

Kalkoen Patri rust uit in zijn mand bij El Hogar. Hij kan niet lopen (en zal nooit kunnen lopen_ vanwege een infectie aan zijn gewrichten en een operatie die de zaken alleen maar verergerde). Patri ligt dus altijd in deze mand, met kussens en dekens, of hij zit in een speciaal voor hem gemaakte schommel. Foto Ana Palacios

Borges werd grootgebracht met de fles; hij werd blind geboren en werd afgestoten door zijn moeder. Ondanks zijn handicap gaat het goed met hem bij Gaia: hij speelt, springt en rent. Foto Ana Palacios

Het varken River werd gewond bij een rivier gevonden. Hij is ook vernoemd naar de dierenactivist en acteur River Phoenix (1970-1993). Foto Ana Palacios

Toen alle varkens van een boerderij naar een slachthuis werden gebracht kon Paola niet in de vrachtwagen lopen vanwege een gebroken wervel. Ze werd achtergelaten en kwam bij Gaia terecht. Elke dag behandelt vrijwilliger Olivia Gomez haar met fysiotherapie en elektrotherapie. Foto Ana Palacios