Brieven

Brieven 5/2/2021

Coronacritici

Dring ze niet gelijk terug

„Ineens renden alle schaapjes over de dam”, signaleert columniste Floor Rusman (Het is niet raar om te hechten aan het leven, 3/2) nu coronacritici iets meer ruimte krijgen in de krant. De critici zeggen volgens haar niet duidelijk genoeg dat er mensen dood zullen gaan bij versoepelingen.

Een vreemd verwijt, want hebben we de afgelopen elf maanden iets gehoord over verloren levens en levensjaren door uitgestelde zorg, toenemende armoede en verlies van sociale cohesie? Nauwelijks. Over verlies spreekt sowieso niemand, alleen over ‘volhouden’ in het ‘het zicht van de haven’. Anderzijds proberen de „schaapjes”, zo weet ik van nabij, al vanaf maart vorig jaar over de dam te komen. Steeds troffen ze een cordon sanitaire rond het coronabeleid, ook in de serieuze pers. Nu er eindelijk meer ruimte voor debat komt moet je de schapen niet gelijk dood bijten.

Zeist

ChristenUnie

Superioriteitsgevoel

Dat Gert-Jan Segers zich op het partijcongres van de ChristenUnie zaterdag erop liet voorstaan dat zijn partij in Rutte III toch maar mooi de ‘voltooid leven’-wetsinitiatieven heeft tegengehouden (1/2), heeft me in de kern van mijn menszijn geraakt. Hoe durft een voorman van een ‘nette politieke partij’ zo’n standpunt in te nemen? Dagelijks vechten mensen met een ‘voltooid leven’-overtuiging, die zich bepaald niet zomaar heeft ontwikkeld. De ChristenUnie stelt zich op het standpunt dat je die overtuiging niet mag hebben. Hun christelijke overtuiging is superieur.

In de grondwet ligt vast dat iedereen in ons land mag geloven wat hij of zij wil, iedereen heeft godsdienstvrijheid. Maar van de ChristenUnie mag je geen vrijheid in levensovertuiging en je levenseinde hebben. Ze veroordelen mensen die anders denken dan zij.

Oegstgeest

Premier

Van de grootste partij?

Is het per se zo dat de partijleider van de grootste fractie na de verkiezingen de premier moet leveren? Er zullen heel wat Nederlanders en kiezers zijn die denken, dat dit een voorgeschreven automatisme is en verbaasd zijn, zich misschien wel bedrogen voelen, als er uit de coalitiebesprekingen ineens iets anders komt.

Drees werd in 1948 ook premier toen niet zijn PvdA, maar de KVP de grootste fractie bleek te zijn geworden. De KVP-premiers De Quay, Marijnen, De Jong en Cals waren geen partijleiders. De ARP-premiers Biesheuvel en Zijlstra kwamen uit een kleine coalitiefractie.

Vandaar dat ik erop zou willen aandringen dat in de verkiezingscampagnes al duidelijk wordt, dat pas in de coalitie-onderhandelingen de premier wordt bepaald.

Dit is geen anti-Mark Rutte brief, maar ik denk dat een coalitie waar de VVD deel van uitmaakt, misschien als grootste partij, gesierd zou worden met een ander boegbeeld als premier.

Amsterdam

Schaken

De naam is J.H. Donner

In het artikel over het techbedrijf van wereldkampioen schaken Magnus Carlsen en het schaakvakblad New in Chess (Techbedrijf Play Magnus biedt schaakvakblad digitale sprong, 2/2) komt oud-schaker Donner voor. Als Jan Hein Donner.

Zo heette hij niet. Als auteur bij zijn publicaties stond J.H. Donner. Vaak werd hier Jan Hein van gemaakt, door zijn voornamen Johannes Hendrikus. Dit wekte ongenoegen bij Donner: „Ik heet J.H. Donner, voor mijn weinige vrienden Hein. Maar Jan Hein, zo heet ik niet, heb ik nooit geheten en wil ik ook niet heten.”

Ook zat hij niet in de redactie van Schaakbulletin, maar was hij slechts medewerker. Wel de meest gevreesde medewerker, vanwege zijn scherpe pen.

Voorburg