Recensie

Recensie Media

Hitman kun je steeds weer opnieuw spelen

Heeft Hitman 3 een goed verhaal? Oh, dit derde en laatste deel uit de reeks zit zeker vol intriges: titulaire hitman Agent 47 keert zich tegen zijn oude werkgevers, ICA, en het geheime genootschap Providence dat de wereld wil regeren. Deze vermakelijke spionage-thriller komt echter nooit verder dan het plot van een middelmatige Hollywoodfilm.

Maar daar gaat het ook helemaal niet om. Hitman 3 geeft de speler een maffe zandbak en roept: veel plezier. De zes levels die het spel telt zijn - op het wat saaie laatste na - allemaal spectaculair, van een wolkenkrabber in Dubai waar je per parachute arriveert, tot een Argentijnse wijngaard. Aan het begin van elk level krijg je je doelwit te zien, daarna mag je de klus helemaal op je eigen manier klaren.

De game geeft wel handvatten: je kan kiezen om een ‘missie-verhaal’ te volgen met vaak amusant omslachtige manieren om je doel te bereiken. Vermomd als detective krijg je in een landhuis opeens alle ruimte, en kan je zelfs de vrouw des huizes helpen om een moordzaak op te lossen, voordat je haar zelf naar het hiernamaals helpt. Of je kleed je om als fotograaf om de familiefoto te nemen en vervolgens saboteer je de boel. Maar: zelf verzinnen kan. En mag.

Herspelen is een must als je alles wil meemaken, aan het einde van elke poging krijg je nieuwe uitgangen of vermommingen voor de volgende keer.

De creatieve mogelijkheden liggen voor de oplettende speler overal voor het oprapen. Waarom zou je je doelwit niet vergiftigen? Een ‘ongelukje’ laten begaan met een wijnpers? Of prop, zoals recent een game-streamer deed, de gehele populatie van een stadje in een vriezer. Waarom niet?