Recensie

Recensie Muziek

Ook online geeft piekfijn Noorderslag een festivalgevoel

Noorderslag Met zo’n veertig korte optredens van Nederlandse artiesten, presenteerde Noorderslag een digitaal festival. Je kon switchen van concert, alsof je van zaal naar zaal liep.

Spill Gold uit Amsterdam tijdens opnames van hun concert op Eurosonic Noorderslag.
Spill Gold uit Amsterdam tijdens opnames van hun concert op Eurosonic Noorderslag. Foto Kees van de Veen/ ANP KIPPA

Wat was het hoogtepunt van Noorderslag? Die vraag was in andere jaren nooit moeilijk te beantwoorden. Een van de graadmeters is de reactie van het publiek, dat zich wel of niet laat opjuinen, of juist stilvalt. Die uitingen waren er afgelopen zaterdag, bij de piekfijne digitale versie van het festival, niet. Hier speelden de bands en artiesten voor een lege zaal, voor een camera.

Bilal Wahib heeft de stem van een verleider en hij weet ook een lege zaal in te palmen

Ongewoon was het ontbreken van de uitreiking van de Popprijs. Initiatiefnemers Kunstenbond/Ntb en Buma Cultuur, die jaarlijks de prijs uitreiken, meenden dat een feestelijke uitreiking nu niet gepast is en willen met dit besluit „aandacht vragen voor de nijpende situatie waarin de cultuursector zich momenteel bevindt”. Wel kreeg zangeres en rapper S10, als ‘veelbelovende popartiest’, het Cultuurfonds Pop Stipendium.

Toch ontstond zaterdag een glimp van festivalgevoel. Het hielp dat de veertig optredens opgenomen waren in de bekende zalen in Groningen, met op de achtergrond het ESNS-logo (EurosonicNoorderslag). Zo was er eenheid in stijl, en werd duidelijk dat alle concerten inderdaad live gespeeld waren. Bovendien kon je makkelijk switchen tussen ‘gelijktijdige’ (ze waren eerder gefilmd) optredens, alsof je wandelde van zaal naar zaal, zonder opstopping of tijdverlies.

Lees ook het verslag van Eurosonic: Heerlijk schakelen tussen poptalent uit heel Europa

Een van de hoogtepunten, ook zonder publiek, was Nana Adjoa. Deze zangeres speelde heldere en subtiele versies van de liedjes van haar prachtige debuut-album Dreaming Ants. Haar rustgevende zang lijkt een deken over een geagiteerde wereld van dwarse ritmes en tegen elkaar in tinkelende elementen.

Niet iedereen kon de leegte aan. De stem van Yade Lauren wankelde bij de hoge uithalen, in veelbelovende liedjes als ‘Feelings For You’. Rapper ADF Samski en zijn collega waren gemotiveerd, maar verlegen met de situatie.

Zangeres Fleur daarentegen bleek op haar gemak. Met haar in sixties-stijl geklede en gekapte band, speelde ze haar Franstalige sixties-songs zo luchtig en quasi-nonchalant als nodig was.

Lees ook deze reportage uit Groningen: Eindelijk weer optreden, maar eerst langs de teststraat

Voor rappers was de situatie het onhandigst, omdat zij graag direct hun publiek aanspreken. Maar al was de opstelling sober, Sor rapte zijn nummers op een dromerige maar doorleefde manier; eerder droevig dan feestelijk. De gretige nieuwkomer Yssi SB, bekend van zijn hit ‘Paper Zien’, bleek klaar om volle zalen tot uitbarsting te laten komen.

Zanger/acteur Bilal Wahib kwam het podium op alsof hij voor een juichende menigte stond („Hallo Noorderslag! Geniet ervan!”). Hij speelde met een voltallige band die zijn r&b-liedjes nogal doorsnee maar opgewekt uitvoerde. Wahib heeft de stem van een verleider, en wist ook een lege zaal in te palmen.

Bij hun Nederlandstalige schreeuwpunk sprongen en rolden de bandleden van Hang Youth over de grond, en sloten liedjes als ‘De overheid naait sekswerkers’ af met een hartgrondig ‘Fock Rutte’; zij hebben geen publiek nodig voor een feestje.

Een bijzonder hoogtepunt van de avond was het optreden van Typhoon en zijn band, dat het meest op een gewoon concert leek. Binnen enkele liedjes bouwde de muziek zich op tot een rollende en golvende climax van orgel, zang en ritme, met Typhoon als lachend, blootsvoets middelpunt.