Opinie

In Wormer hadden ze geen lockdown nodig om te ontdekken dat ze niet van lezen houden

Marcel van Roosmalen

Paloma van uitgeverij M. belde. Ze zei dat het CPNB haar had gevraagd om mij te bellen met de vraag of ik de boekhandels wilde redden, want het was inmiddels totaal onduidelijk of die anders de coronaperiode wel door zouden komen. Ik vond dat ze nogal wat op mijn bordje schoof, maar voelde me toch gevleid. Belde ze wel met de goede Marcel?

Toen ik thuiskwam bleek dat ze mijn vriendin ook gebeld had.

En weer even later wist ik dat alle mensen die ooit op het Boekenbal waren geweest ook door hun uitgeverijen waren benaderd om een filmpje te maken met een oproep om meteen een boek te bestellen bij de lokale boekhandel en dat ze die dan allemaal tegelijkertijd met heel veel kabaal en hashtags online zouden gooien.

Dat zou de mensen leren!

Ik twijfelde een beetje aan het effect van de actie. Ik was als consument nog maar net bekomen van de oproepen om theaters en de horeca te ondersteunen, bovendien had ik mijn volgers niet aan een touwtje. Hoe vaak hadden ze mijn oproepen om mijn eigen boeken te kopen al niet in de wind geslagen?

Ik begon op te zien tegen donderdag, tegen al die filmpjes van schrijvers die de lokale boekhandel verheerlijken. Geert Mak die tegen de ramen van Atheneum op het Spui tikt. Ga je daarvan bestellen?

Het is allemaal zo lief bedoeld, een steuntje in de rug, maar het valt toch een beetje in de categorie op zaterdag oud papier ophalen voor de voetbalclub. Het echte kwaad is natuurlijk bol.com, een bedrijf dat net zo graag hoeslakens als boeken verkoopt en over de rug van de nu zo armlastige lokale boekhandelaar te groot is gegroeid. Deze crisis is niet alleen vervelend, hij kent ook nog eens de verkeerde winnaar.

Maar wel eentje die al de halve etappe honderden meters voor lag op de rest.

Ik zou ook wel van de plaatselijke boekhandel willen houden, maar Wormer heeft al een paar jaar geen boekhandel meer. De mensen daar hadden geen lockdown nodig om te ontdekken dat ze niet van lezen houden. Noodgedwongen projecteer ik mijn liefde op boekhandel Hijman Ongerijmd in mijn geboorteplaats Arnhem. Ik bel weleens met bedrijfsleider Marleen, die zoveel van haar werk houdt dat ze wil dat ze er de urn met haar resten na haar dood als boekensteun gaan gebruiken. De laatste keer zei ze dat ze een postorderbedrijf waren geworden, het contact met de fietskoerier was heel gezellig, maar geen reden om in een boekhandel te willen werken.

De ironie is dat de lokale boekhandelaren alleen door massaal bol.com te imiteren misschien door deze crisis komen. Je zou willen dat ze daar eerder mee waren begonnen, maar dan hadden we weer niet zoveel van ze gehouden.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.