Recensie

Recensie Uit eten

Kleine stadssafari door Noord met smakelijk tussenstation

Uit eten Amsterdam Petra Possel recenseert elke week een restaurant in en om Amsterdam. Ditmaal haalde ze avontuurlijke pizza’s af in Noord.

Foto Melissa Fenijn

Nu het afhaaldiner het nieuwe uit eten is, moeten we het misschien eens over afhalen hebben. Want afhalen draait alle goede voornemens ten spijt vaak uit op laten bezorgen, wel zo gemakkelijk: je hoeft je huis niet uit. Aan eten laten bezorgen kleven wat netelige kwesties, zoals de commissie die een restaurant betaalt om de bezorgdienst te spekken. Die commissie kan behoorlijk oplopen, tot maar liefst 30 procent van de bestelling, zodat de toch al geplaagde uitbater nog minder overhoudt. Maar zelf een paar bezorgers laten fietsen of brommeren kan vaak niet uit, dus de restaurants moeten als ze het hoofd boven water willen houden wel gebruik maken van de bezorgdiensten.

Nu we toch de hele dag thuis zitten, kan zo’n fietstochtje naar het restaurant geen kwaad. En als we mazzel hebben, maken we onderweg nog eens iets mee. Zo was ons bezoekje aan het Amsterdamse pop-up restaurant de Klaproos een klein avontuur. Dat begon al met de plek: het begin van de Papaverweg in Noord, het lijkt op een kruising tussen een afwerkplek en een derdehands autosloperij. Het ademt in alles de sfeer van ruig en vaag en klusjes en zaakjes. Boven de deur van de Klaproos hangt nog het bord van de vorige bewoner, dansschool Eddy Spier, die er les gaf en zelf live de dansmuziek verzorgde. De houten dansvloer is er nog, net als de spiegelwand en het systeemplafond. Je komt binnen door een afgebladderde, zuurstokroze gang met kaarsen, het lijkt in niets op een pizzeria en dat is juist het leuke. De Klaproos, inmiddels de tweede locatie van de uitbater op dit industrieterreintje in Noord, had toen het nog gasten mocht ontvangen al een reputatie verworven met betaalbare pizza’s uit de steenoven, goede pasta’s, creatieve voorgerechten, spannende natuurwijn en soms een hip feest.

Nu beperkt de kaart zich tot een handjevol pizza’s, wat we jammer vinden, maar wel begrijpen. Al die verse voorgerechten en pasta’s, dat kost nogal wat arbeidskracht. We halen drie pizza’s en een fles wijn af, lekker overzichtelijk.

Bij pizza’s draait het in de eerste plaats, we vertellen niks nieuws, om de bodem en deze is ultradun, krokant, luchtig en dus uitstekend. De randen zijn in de steenoven donker geblakerd, lekker knapperig dus, en het beleg is allesbehalve saai. Pizza Sotto Bosco (14,-), dit betekent letterlijk kreupelhout, is belegd met rucola (keurig in een apart bakje meegeleverd), champignons, mozzarella, parmezaan en truffel. Als we de menukaart nog eens met de leesbril op bestuderen, zien we dat ‘truffel’ tussen aanhalingstekens staat en dat is maar goed ook: dit is namelijk truffelessence, toch niet het ware. Wat verlangden wij naar een paar plakjes dun geschaafde truffel, ook al zou dat deze pizza ongetwijfeld een stuk duurder maken. Deze essence geeft, alhoewel het toch een beetje kunstmatig aandoet, wel een bom smaak aan de pizza, die verder heerlijk is.

Pizza Lucifera (13,-) geeft inderdaad vuur en vlam, dat komt door de pittige salami en ’Nduja, Calabrische pittige worst die uit elkaar is geplukt, de zoete gestoofde sjalot geeft tegenwicht; het geheel knalt binnen en teruggaan naar een mildere pizza is hierna geen goed idee. Wij doen dat wel: pizza Capriociosa (bedoelen ze hier de Capricciosa?) met champignons, gekookte ham, zwarte olijfjes, mozzarella en tomaat (13,-) is de meest doorsnee pizza in het aanbod. Best lekker, niet spannend.

Bijzonder aan de Klaproos is de creatieve wijnkaart met een royale selectie natuurwijnen. Wij drinken een witte Veneto, de Garganega (2018) van Daniele Portinari (20,-), een troebele – want ongefilterde – wijn, een tikkie hoog in de zuren en met die typische natuursmaak waar we op z’n tijd best dol op zijn.

Een kleine stadssafari door Noord met de Klaproos als smakelijk tussenstation, da’s in deze saaie maand helemaal geen gek idee.

Foto Melissa Fenijn

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.