Je kunt je afgedankte kerstboom altijd nog opeten

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Getty Images

We hadden al niet de duurzaamste kerstboom gekocht. Weliswaar op de fiets gehaald, maar wel een forse buitenlandse Nordmann zonder kluit, in plaats van een kleine Nederlandse spar mét kluit, die na 5 januari nog een doorstart had kunnen maken. Om nog iets te compenseren, dan maar op zoek naar de duurzaamste eindbestemming.

In elk geval moeten we voorkomen dat de boom in handen valt van kerstboomverbranders, lezen we bij Milieu Centraal, om de uitstoot van schadelijke stoffen te voorkomen. Leuk zou zijn om onze boom terug te zien als bijenhotel of geurkaars, maar daarvoor moeten we ’m naar een gemeentelijk verzamelpunt aan de andere kant van de stad rijden en dat levert alsnog CO2-uitstoot op. Blijft over: naar een inzamelpunt in de buurt voor ‘duurzame verwerking’. Hoewel nogal vaag blijft wat het lot van onze boom daar zal zijn: composteren, versnipperen, biomassa of iets anders.

Wat kan er nog meer, Google? Kan het ook leuker, transparanter, gezelliger?

Lees ook ‘Langs de weg gedropte kerstbomen vullen weer het straatbeeld’

Adoptiebomen

En toen stuitten we op een oud berichtje over een Amsterdamse brouwer die kerstbomen inzamelde om van met de hand geplukte naalden botanisch bier met een sparrensmaakje te maken. Goed verhaal!

Eén muisklik verder bleek al dat die eerste inzameling in 2018 zo’n succes was, dat ze bij brouwerij Lowlander door de bomen het bier niet meer zagen. En dat ze daardoor ook meteen begrepen: bier brouwen van honderd bomen, terwijl er 2,5 miljoen (dit jaar waarschijnlijk meer dan 3 miljoen) bomen verkocht zijn: dat is geen oplossing voor het kerstbomenprobleem.

Lowlander begon een kerstbomenbos met adoptiebomen en maakt zijn Winter I.P.A. nu van de naalden uit het eigen bos. Een deel van de opbrengst gaat bovendien terug naar het bos, waar je vervolgens ook een ‘beterboompje’ kunt bestellen.

Om nog iets extra’s te doen, verkopen ze dit jaar ook een Tree to table kit, met behalve bier en glazen een zakje kruiden om zelf gin van sparrennaalden te maken, en een receptenboekje, bijvoorbeeld voor knolselderijsteak met sparren-hollandaisesaus, of een eton mess trifle met sparrennaaldenconfituur.

We wierpen nog eens een blik op de argeloze, opgedirkte Nordmann in de hoek van de kamer. Zo groot dat we er zeker twee jaar gerechten met ‘subtiele citrustonen en een warme winterse geur’ van zouden kunnen maken. Lang voordat we ons laatste takje versnoept zouden hebben, zou de Nordmann waarschijnlijk al voor zelfcompostering gekozen hebben.