Recensie

Recensie Muziek

Justin Doyles ‘Messiah’ had best vuriger gemogen

In het boekje wordt de geschiedenis van de Messiah uiteengezet in een tenenkrommende dialoog van liefst negen bladzijden tussen componist Händel en librettist Charles Jennens, die elkaar in het hiernamaals uitfoeteren. Zelfs Brexit is een argument om Händel te verwijten dat zijn Messiah heidens vermaak is. Wel zijn ze het eens dat de uitvoering van „Meester Doyle” die we nu gaan horen „een zegen” is.

Deze Messiah van dirigent Justin Doyle is goed, zeker voor wie van een deugdelijke en no-nonsenseoratoriumuitvoering houdt. Maar ‘een zegen’ gaat te ver. Doyle houdt zijn musici, onder wie countertenor Tim Mead (mooie lage alt!) en tenor Thomas Hobbs, ontzettend braaf. Het had best vuriger gemogen. Zo meldt het RIAS Kammerchor bijna komisch stoïcijns dat „ons een zoon gegeven is”. Hoera? Mwoah. Bariton Roderick Williams trekt je met een mooie ronde klank en inleving in de tekst wél naar het puntje van je stoel.