Opinie

How the gays stole Christmas

De kerstfilm is de kerstfilm niet meer – vindt bijbels Amerika. Maar de tv-zenders vinden inmiddels: kerstliefde is voor iedereen. Christelijke pressiegroepen hebben het nakijken.

Coen van Zwol

Hartverwarmende komedies waarin Kerstman, elf, slee dan wel rendier zoekraken. Families die elkaar na veel ruzie en misverstand rond de kerstboom in de armen vallen. In de bioscoop zie je al jaren geen echte kerstfilms meer, op Netflix, Amazon en betaalzenders des te meer. Ze zijn altijd hetzelfde.

Hoewel? Dit jaar is er de gay kerstfilm, een kleine omwenteling. Meerdere Amerikaanse zenders en platforms pochen over hun unieke lhbtq+-vriendelijke kerstfilms. Bij ons is kerstliefde er voor iedereen, adverteert Lifetime.

Dat is nieuw. Tot dusver waren er rolletjes in de marge, als ‘best gay friend’ of ‘comic relief’. Vorig jaar vond in Netflix’ ensemblefilm Let it Snow een lesbisch koppel al de liefde onder de mistletoe, maar uit de trailer viel dat nauwelijks op te maken. In 2009 kwam al een zoon uit de kast tijdens kerst in lowbudgetfilm Make the Yuletide Gay – maar die draaide alleen in het homocircuit.

In 2020 ligt dat anders. Happiest Season, hier te zien op Pathé Thuis, is de succesvolste kerstfilm en kan bogen op twee bonafide filmsterren, Mackenzie Davis en Kristen Stewart. Harper (Davis) durft tijdens de stijve Kerst bij haar conservatieve familie niet uit de kast te komen en introduceert haar geliefde Abby (Stewart) als haar huisgenoot. „Uit de kast komen” suggereert een klucht, en inderdaad: onverwachts opduikende ouders, neefjes en nichtjes nopen tot veelvuldig verstoppertje spelen achter de deur of in de voorraadkast. Tot dat de bom barst.

Hier en daar klonk wat kritiek op Happiest Season: deze uit de kast-komedie waarin homoseksualiteit een groot taboe is komt al bijna ouderwets over. In andere lhbtq+-kerstfilms spreekt homoseksualiteit vanzelf. Zo koppelt een bazige mama in The Christmas Setup van het Amerikaanse Lifetime haar zoon Patrick aan de warmbloedige Hugo: kiest hij voor de liefde of voor die leuke baan in Londen? In Dashing in December (Paramount Network) valt de nuffige bankier Wyatt tijdens Kerst bij zijn ouders in het kennelijk zeer inclusieve Montana voor de stoere cowboy Heath. Zelfs Hallmark Network, epicentrum van ‘family values’, is om: in The Christmas House zetten twee zonen – tv-ster Mike en warme bakker Brandon – zich onder moeders kordate leiding aan de extreme kerstdecoratie. Ma ziet Brandons echtgenoot Jake als haar derde zoon; het homokoppel kampt met adoptieperikelen en zoent even terloops als romantisch.

Bijbels Amerika heeft het nakijken. Dat wond zich sinds eind jaren negentig al danig op over een geniepige ‘War on Christmas’: links zou het kerstfeest van de kaart willen vegen. Wat nu gebeurt is pas echt perfide: How the gays stole Christmas! Christelijke pressiegroepen als One Million Moms roepen huilerig op tot een totale boycot van het „ooit conservatieve” Hallmark, „een van de laatst overgebleven zenders waar je als familie naar kon kijken zonder politiek correcte advertenties en een lhbtq-agenda”. Tsja, das war einmal. Als dit zo doorgaat, sluit ik niet uit dat Disney nog vóór 2030 genoeg moed verzamelt om een homoseksueel hoofdpersonage te introduceren.

Coen van Zwol is filmrecensent.