Recensie

Recensie Boeken

In een prestigieus Zwitsers hotel probeert hij de dood te vergeten

Wie vermoordde zijn uitgever? Een schrijver die zich heeft teruggetrokken in een chique Zwitsers hotel gaat op speurtocht.

Romoos, Zwitserland
Romoos, Zwitserland

Bestsellerauteurs die steeds het zelfde boek schrijven, Joël Dicker (1985) is daar een voorbeeld van. Het mysterie van kamer 622, zijn vierde vuistdikke thriller, voelt als de zoveelste sequel van de Hollywood-blockbuster The Fast and the Furious: een herhaling van wat eerder werkte, heel vertrouwd, kortom.

De in het Frans schijvende Zwitser introduceerde zijn succesformule met De waarheid over de zaak Harry Quebert (2012), een in meer dan dertig talen verschenen million seller. In dat boek vindt een New Yorkse schijver met een writer’s block een lijk in de tuin van zijn mentor. In korte, met cliffhangers afgesloten hoofdstukken waarin steeds van perspectief wordt gewisseld, en in een vlotte stijl met hier en daar een literaire verwijzing, zette Dicker de lezer een stoet aan personages en motieven voor.

De schrijver in Het mysterie van kamer 622 heet Joël Dicker. Hij treurt om het overlijden van zijn uitgever, Bernard de Fallois, de man aan wie hij naar eigen zeggen zijn succes en faam te danken heeft. De passages waarin Dicker de lof zingt op de in 2018 op 91-jarige leeftijd overleden uitgever behoren tot de beste in zijn boek. We leren het een en ander over de wijze waarop ‘Harry Quebert’ een bestseller werd. Dicker heeft het oek ook aan zijn leermeester opgedragen: „Mogen alle schrijvers op de wereld ooit zo’n uitzonderlijke uitgever treffen.”

Helaas is de verhaallijn over Dicker-het-romanpersonage ondergeschikt aan een onopgeloste moordzaak die twintig jaar eerder plaatsvond in het Palace de Verbier. Dat is een prestigieus hotel in de Zwitserse Alpen waar Dicker de dood van zijn uitgever probeert te vergeten. Het boek is een verslag van zijn speurtocht naar de dader; al schrijvende lost ik-figuur de moord op.

De overige personages in het boek, bewegen zich in de bankwereld in Genève. Ondanks de omvang blijven ze nogal clichématig. Al is de alleenstaande moeder die haar twee dochters aan een rijke echtgenoot probeert te koppelen wel geestig. Als een van haar dochters verliefd wordt op een arme sloeber zegt de vrouw: „Wil je me dood hebben? Ik heb alles opgeofferd, ik heb mijn hele leven uit blik gegeten zodat jullie een man zouden vinden.”

Om een boek van bijna 600 pagina’s aan de gang te houden, komt Dicker met een enorm aantal, steeds onrealistischer verrassingen. Met personages die zich in kasten verstoppen en allerlei maskerades krijgt ‘Kamer 622’ geleidelijk iets van een klucht waar John lanting zich met zijn Theater van de Lach zich niet voor zou hebben gegeneerd. Maar wie genoot van Dickers eerdere boeken zal ongetwijfeld ook smullen van zijn nieuwe mysterie, Harry Quebert 4.