‘Zie je wel: ik had gelijk. Ik ben niet gek’

Slachtoffers Belastingaffaire Leden van de appgroep ‘Wijblijvenstrijden’ wachtten gespannen op het oordeel van commissie-Van Dam over de fraude-aanpak

Staatssecretaris Alexandra van Huffelen van Financien en Staatssecretaris Bas van 't Wout van Sociale Zaken en Werkgelegenheid geven een reactie op het rapport van de parlementaire onderzoekcommissie over de toeslagenaffaire.
Staatssecretaris Alexandra van Huffelen van Financien en Staatssecretaris Bas van 't Wout van Sociale Zaken en Werkgelegenheid geven een reactie op het rapport van de parlementaire onderzoekcommissie over de toeslagenaffaire. Foto David van Dam

Al sinds half acht ’s ochtends ging het in de appgroep van gedupeerden van de Toeslagenaffaire los. „Spannende dag vandaag”, schreef Janet Ramesar (35). „Benieuwd wat eruit komt.” Het eindoordeel van de commissie over de Toeslagenaffaire: ze had er amper van kunnen slapen. En toen het oordeel eindelijk kwam, om 13 uur, zat ze huilend voor de tv. „Zie je wel: ik had gelijk, ik ben niet gek. Maar ook: kutzooi. Tien jaar van m’n leven weg.”

„Ik trek me ff terug”, had Dulce Goncalves (40) in de app laten weten. Ze kon het niet aan om te kijken. Van de week was er een akkefietje geweest op haar werk. Gewoon iets kleins: ze had bij haar werkjubileum een cadeaubon te veel gekregen die ze moest terugbetalen. Die twee woorden, ‘moeten’ en ‘ terugbetalen’: „Mán, ik werd helemaal gek”. Ze bracht de dag vandaag door bij haar zus. „Ik wilde me niet stressen”.

Uitgemaakt voor fraudeur

‘Wijblijvenstrijden’ heet de appgroep, aangemaakt na de eerste acties vorig jaar. De groep telt zo’n vijftig leden, op drie na allemaal vrouw. Moeders, zo blijkt, zijn vaak degenen die de kindertoeslag aanvragen. Er zitten tweeverdieners tussen, mensen op bijstandsniveau, alleenstaanden, maar ze hebben ze één ding gemeen: ze zijn door de Belastingdienst uitgemaakt voor fraudeur en moesten ten onrechte tienduizenden euro’s betalen.

Lees ook: Overheid als geheel heeft gefaald bij Toeslagenaffaire

Drie keer per week belde Ramesar met de Belastingdienst. Die wilde 34.000 euro van haar, geld dat ze nooit had ontvangen. Ze kwam onder bewind, kon haar studie niet afmaken en haar zoon moest uit huis worden geplaatst omdat ze voor zijn verzorging geen geld had. „Ik ging tandenknarsen van de stress.”

De gevolgen voor Joe ten Cate (34)? „Ik eh, ik kan daar amper over praten.” Hij was jong vader, had alles voor elkaar: gezin, werk, twee auto’s, geen schulden. Dat werd allemaal „onderuitgehaald” door de Belastingdienst. Het ergste: dat hij niet de vader kon zijn die hij had wíllen zijn. „Mijn kinderen zagen papa alleen maar aan het werk, zeven dagen per week. Om te betalen.” Kwam hij met de kinderen thuis, dan liet hij ze wachten in de auto totdat hij zeker wist dat de sleutel van zijn voordeur paste in het slot – te vaak hadden deurwaarders het slot verwisseld.

„Je werd gewoon gedwongen om zo hard te werken”, zegt Fatma Simsek (37), die 54.000 euro moest betalen. „De kinderen brachten we onder bij familieleden. Maar het houdt een keer op.” De stress leidde tot psychische en lichamelijke klachten. „Ook onze toekomstplanning is afgepakt.”

Nu is er erkenning, daar is een aantal groepsleden blij mee. Maar voldoening? Nee. Janet Ramesar heeft van het teruggekregen bedrag onlangs een bureau gekocht, voor haar zoon die nu op de middelbare school zit. „Maar die tien jaar zonder hem haal ik niet meer in.”

En waarom zijn nog altijd geen schuldigen aangewezen? Joe ten Cate: „Ik word veroordeeld als ik discrimineer, waarom een ambtenaar niet?” Het maakt Fatma Simsek angstig: „Sta ik nog op hun zwarte lijst? Wie beschermt mij?” Ze vinden: er moeten koppen rollen.

In de appgroep komt dit alles dagelijks voorbij. Meestal in een grapje, want als het over de Belastingdienst gaat, proberen ze het luchtig te houden. Vaak genoeg gaat het over de kinderen, of worden hardlooprondjes gedeeld, foto’s van mooie mannen. „Vrouwen bij elkaar hè”, zegt Janet Ramesar.

Ze zijn een hechte familie geworden.