Recensie

Recensie Theater

Bij nieuw ‘krimi-hoorspel’ van het Rosa Ensemble zit iedereen op de eerste rij

Krimi-hoorspel Met ‘De val van Chris Coubergh’ rijgt het Rosa Ensemble een derde deel aan zijn succesvolle reeks muziektheatrale krimi-hoorspelen. De intrige is zwakker, de originele vorm en verrukkelijke subtiliteiten zijn gebleven.

Rosa Ensemble: De val van Chris Coubergh.
Rosa Ensemble: De val van Chris Coubergh. Foto Jelmer de Haas

In 2017 schoot het Rosa Ensemble in de roos met ‘kijk- en luisterthriller’ De Deense Detective, een fantasievolle kruising tussen krimi en hoorspel, vol rare typetjes en vreemde geluiden, live opgenomen voor publiek. Vorig jaar verscheen een nieuw seizoen. En nu is er een derde vervolg, De val van Chris Coubergh, één voorstelling van anderhalf uur.

Politie-inspecteur Coubergh (artistiek leider Daniel Cross) wordt ingehaald door het verleden: de moordenaar uit seizoen 1 belt hem op, oud-collega Holder is ernstig ziek en Couberghs aanstaande vaderschap zorgt voor flashbacks naar de vermissing van zijn zoontje in seizoen 2. Intussen plukt men een onherkenbaar verminkte drenkeling uit het IJ en om de zaak voor de bevalling te sluiten sjoemelt Coubergh met de bewijslast.

Mentale klappen

De logica van het verhaal is soms wat krullerig, wat past bij het krimigenre. Maar een dwingende intrige ontbreekt ditmaal. Couberghs keuzes en motieven zijn moeilijk navoelbaar en zijn onttakeling als politieman en mens blijft op afstand. Cross’ coda op marimba mist daardoor louterende kracht.

Chris Coubergh overtuigt vooral dankzij de originele vorm en de verrukkelijke subtiliteiten van het geluid. En dankzij een draadloze hoofdtelefoon zit iedereen akoestisch op de eerste rij. Je hoort de bezorgers steunend de trap op komen met een vracht babyspullen. Coubergh speurt in een bouwput naar bewijs. De mentale klappen die hij krijgt: een tollende cymbaal die roffelend op een grote trom tot stilstand komt. Een fluisterlaag van stemmen en echo’s laat gedachten en vermoedens borrelen. Doordat je getuige bent van de productie van de geluidseffecten krijgen simpele handelingen een theatrale en muzikale – en vaak erg geestige – lading.

Lees ook deze reportage over de krimi-hoorspelen van eht Rosa Ensemble

Daarbij komen de typetjes. Gastactrice Anne van Veen is met haar lijzige fluisterstem een onorthodoxe verteller. Scenarist Florian de Backere bewaart zijn gruizigste bas voor ‘mevrouw de officier’, en de absurde scène waarin hij als Couberghs vrouw mid-bevalling op sleeptouw wordt genomen is een hoogtepunt. Bassist Peter Jessen geeft ‘meneer de verloskundige’ een Vlaamse tongval en componist Floris van Bergeijk als de zieke Holder verheft rochelen en hoesten tot communicatievorm.