Geen behoefte, of gewoon niet fijn - een leven zonder seks

Over seks Milou van Rossum voegt het woord bij de daad. Deze week: leven zonder seks.

Foto Merel Corduwener

Ik durf niet te beweren dat het voor iedereen geldt, maar ik denk dat geen (partner)seks hebben de gemoederen net zo bezig kan houden als wel seks hebben. En ja, zeker ‘in deze (eenzame) coronatijd’, zoals Jan* (53) mailde. ‘Almaar thuiswerken, de muren komen op me af. Als single man snak ik naar warmte, intimiteit en seks.’ Maar voor Jan speelt meer dan alleen een min of meer afgedwongen seksstop vanwege corona. Als hij deze rubriek leest, dan bekruipt hem een beetje ‘een ver-van-mijn-bed-show-gevoel’: ‘Seks, praten over seks, laat staan het doen, ik weet me er eigenlijk geen raad mee. Met een mengeling van opwinding en verbazing (en soms ook afgrijzen: beffen en pijpen lijkt me smerig) lees ik over wat anderen doen. Seksualiteit is zo’n intiem gevoel dat ik het eigenlijk niet eens met een ander durf te delen. En ergens voelt het ook zo onbehoorlijk. Ik zie regelmatig aantrekkelijke vrouwen waar ik best wel wat mee zou willen, maar bovenstaande gedachten blokkeren elke actie. Daardoor heb ik tot nu toe een redelijk celibatair leven geleid. Ik hoop dat het tij nog eens keert. Eerlijk gezegd begin ik daar mijn twijfels over te krijgen.’

Ook de 77-jarige S* stuurde een lange mail waarin ze vertelde over haar seksleven, en vooral de afwezigheid daarvan. Tijdens haar huwelijk voelde ze tijdens de seks ‘niets, behalve pijn’ – ook bezoeken aan een seksuoloog hielpen niet. Pas onlangs realiseerde ze zich dat haar daar niet werd gevraagd of ze masturbeerde. Haar man weigerde ook na de consulten aandacht te besteden aan ‘het fijne plekje dat ik bij mijzelf had ontdekt’. Desondanks wees ze hem nooit af. Na achttien jaar scheidde ze, na weer vijf jaar ontmoette ze een man met wie ze ‘de nacht van mijn leven’ had. Maar de afspraak die ze een maand later hadden zegde hij af. Bij de vriend die ze daarna kreeg, voelde ze wederom ‘rien …niets’. ‘Op een keer, tijdens het voorspel, zei ik: ik ben bijna 50 jaar en doe nog steeds iets waar ik niets aan vind. Dan moet je ermee stoppen, zei hij. En dat deed ik, voor de rest van mijn leven. In een programma van Jacobine Geel hoorde ik voor het eerst over huidhonger. Het ontbreken daarvan roept vragen bij mij op. Het niet hebben van een bevredigend seksueel leven knaagt nog steeds.’

Af van de ‘dwang’

De derde mail over het onderwerp kwam van een 52-jarige getrouwde vrouw*, die schreef naar aanleiding van de aflevering waarin werd ingegaan op het vermeende gebrek aan zin in seks van oudere vrouwen. Zij las daarin ‘de vooronderstelling dat een relatie zonder seks geen goede relatie is’. ‘Van de dwang dat seks moet, moeten we af. Veel vrouwen hebben er na de overgang geen behoefte meer aan, en dat geldt misschien ook wel voor mannen.’ Navraag leerde dat ook zij een van die vrouwen is, en eigenlijk altijd is geweest. ‘Ik heb nooit behoefte gehad aan seks. Ik denk dat ik aseksueel ben, maar niet in die mate dat het een probleem werd – ik heb er geen hekel aan, en het wel gedaan. Maar ik zou goed zonder kunnen leven.’ En dat, concludeert zij, ‘ is dus een taboe.’

*(Achter)namen zijn op verzoek weggelaten, maar bekend bij de redactie.

Meepraten? Ideeën? Mail naar seks@nrc.nl