Recensie

Recensie Theater

Inzinkingen bij het kerstdiner, met net te veel onrust om de vaart en humor te zien

Theater Het kerstgevoel is ver te zoeken in Dronken deliriumdagen, tenzij je dat vindt in aanhoudende familieruzies. Door de drukte op het toneel zijn niet alle gesprekken even goed te volgen.

Foto Kamerich & Budwilowitz / EYES2

De communicatie tussen de zussen in Dronken deliriumdagen ‘slecht’ noemen, is zwak uitgedrukt. Bij het kerstdiner, dat één van hen heeft georganiseerd, ontspoort ieder gesprek in ruzie. De frustraties blijken samen te hangen met een afwezige broer, zo wordt duidelijk uit de gesprekken. Daarbij komt een flinke dosis oud zeer en het helpt niet dat de karakters van de vrouwen enorm verschillen. De felste strooit met fuck’s, maar hecht ook veel belang aan ethisch handelen. De organisator van het diner heeft haar zaakjes goed op orde: ze heeft eindelijk het ‘VT Wonen-huis’, waar ze altijd van droomde, en een tweede auto voor de deur. De derde heeft een depressie achter de rug en is vooral aan het sussen.

Dronken deliriumdagen is gemaakt door het nieuwe gezelschap Compagnie Red Yellow & Blue, dat wordt geleid door theatermaker Daan van Bendegem en vorig jaar z’n eerste voorstelling produceerde. Van Bendegem regisseerde ook Dronken deliriumdagen. Het toneelbeeld bestaat uit een gedekte tafel, waar de zussen haastig omheen drentelen: ze schenken glazen vol, paraderen naar de keuken of praten druk met elkaar bij een drankkast, bankje of aan tafel. Gecombineerd met het nadrukkelijke spel van de actrices zorgt dit voor veel onrust. De tekst van Daan Windhorst (co-acteur van o.a. VPRO-serie Missie Aarde en Watskeburt?! de musical) is daardoor niet altijd even goed te volgen, terwijl er rake passages in zitten, bijvoorbeeld over het leven in coronatijd en #metoo.

Op rustigere momenten zie je de vaart en humor, maar de volgende uitbarsting van één van de personages is nooit ver weg. Dan schiet er weer iemand uit haar slof (vaak over iets onbenulligs) en escaleert de boel – alsof iedereen op het randje van een inzinking balanceert. Het moet de magie van de kerstdagen zijn, dat dit allemaal nog tot een ‘happy end’ komt.

Teaser Dronken deliriumdagen: