Opinie

Nieuwe trend onder thuiswerkers: verslonzing

Minder douchen, in jezelf praten en je baard laten staan: veel thuiswerkers zijn aan het verslonzen, hoorde van lezers.
Illustratie Tomas Schats

Er schijnt een vaccin aan te komen waardoor we elkaar ooit weer normaal kunnen ontmoeten. Maar soms lijkt dat wel verder weg dan ooit. Ik ben er als fulltime thuiswerker in ieder geval al bijna aan gewend dat ik soms dagen achtereen niemand spreek. Een dag met als hoogtepunt naar de Albert Heijn voelt al bijna normaal.

Twee weken geleden, op dag 251 van het thuiswerken, brak een nieuwe fase voor me aan: ik ben begonnen in mezelf te praten, en nog best fors ook. Of we nog een kop koffie zullen doen. Jeetje, een roodborstje. Of dat nou de deurbel is die ik hoor. Tjonge, die Thierry Baudet – mijn katten worden er helemaal gek van.

Aanvankelijk dacht ik dat het gewoon de aftakeling was. Maar toen ik erover twitterde, bleek ik niet de enige. Lezers lieten me weten het ook te doen, massaal zelfs, en sommigen waren een stuk gekker dan ik.

Mensen die tegen de pasta in de supermarkt praten bijvoorbeeld, tegen „de robotstofzuiger als die vastloopt”, tegen hun Lego-poppetjes (!) en tegen „naar binnen gevlogen insecten”. Er was zelfs iemand die „de wasmanden groet”, dus dan val ik nog enorm mee. „Ik vertel wel eens een grapje aan mezelf”, schreef een lezer, „en dan moeten we allebei lachen.” „Je hoeft je pas zorgen te maken als er dingen of dieren gaan terugpraten”, vonden ze. Dat stelde me enorm gerust.

Maar in de antwoorden werd ook nog een andere trend zichtbaar onder de thuiswerkers, en die is dat we een beetje aan het verslonzen zijn met z’n allen. Het dagelijks douchen schiet er steeds vaker bij in. De schone sokken, het tanden poetsen.

Wel waren er een paar die zich thuis, „juist nu”, netjes aankleden omdat ze anders „niet in de werkmodus komen”, maar steeds meer thuiswerkers laten de persoonlijke verzorging lekker waaien.

Ze zijn weer begonnen met roken achter hun scherm. Ze lopen op Crocs. Gaan niet meer naar de kapper en ach, waarom ook niet. „Voordat ik om 12 uur ga sporten kleed ik me niet netjes aan en daarna heeft het eigenlijk geen zin meer”, schreef een lezer. „Ik ben gestopt met scheren”, meldde een ander. „Of ik nou een ‘drie-dagen-’ of een ‘drie-maanden-baard’ heb, nobody cares.”

Opvallend vond ik dat het bij veel thuiswerkers eigenlijk heel geleidelijk was gegaan. Dan hadden ze in het begin nog wel een net overhemd aangetrokken voor Teams, maar waren ze daar de laatste weken mee opgehouden.

Colberts, stropdassen, oorbellen en panty’s: waarom zou je sowieso de moeite nog nemen, vinden veel lezers. Slobberhoodies en joggingbroeken zijn een stuk praktischer, zeker nu het kouder begint te worden. „Ik zit al weken als een mummie ingepakt met daaronder een pyjama”, schreef iemand. Een ander had laatst „een collega in een pak met een stropdas voor de Zoom” gezien. „Maar die moest vast door naar een sollicitatie.”

Maar het meest overtuigend vond ik de genadeloze opmars van de pantoffel. Schoenen draagt niemand meer.

„Ik kom nog wel eens een paar met hakken tegen in de gang”, schreef een thuiswerker, „en dan denk ik: wat deed een mens daar ook alweer mee?” Een andere lezer zet haar lievelingsschoenen tegenwoordig om de beurt op een bijzettafeltje, zodat ze er toch nog af en toe naar kan kijken. Een derde schreef: „Ik dacht er pas na mijn pensioen aan toe te zijn, maar ik loop nú al bijna de hele dag op m’n ANWB-human nature pantoffels.”

Ik werd er rustig van, van al die verslonzende mensen. Ik las een artikel in het AD waarin de eigenaar van kledingwinkel Suitsupply opriep de verpietering een halt toe te roepen. Omdat zijn winkels er onder lijden, maar ook omdat je „er energie van krijgt als je er beter uitziet”. Een „imagodeskundige” zei in hetzelfde artikel dat je „minder scherp bent” met slordige kleding aan.

Wat een onzin. Ik ben juist scherper dan ooit sinds ik in tijgerlegging en geitenwollen sokken werk, dat zal jullie toch ook niet ontgaan zijn. Wat er zal gebeuren als we straks weer massaal naar kantoor gaan, durf ik dan ook niet te voorspellen.

Ik zag daarom wel wat in een „overgangsperiode” die een lezer opperde, waarin iedereen een paar weken op Rucanor-slippers en in joggingbroek naar kantoor komt om weer een beetje te wennen.

Maar het beste idee kwam, uiteraard, van een collega. Hij opperde bedrijfskleding – dat straks iedereen hetzelfde draagt op kantoor, als een schooluniform. Een NRC-overall, waarom niet? Al dan niet gesponsord. Of met elke week een andere sponsor. De ene week Easy Toys („for better joys”) en de volgende iets meer op sjiek met Burberry.

Een bedrijfsuniform bespaart iedereen de dagelijkse marteling voor de kledingkast en je ziet er altijd verzorgd uit, vond hij. Ik vind het zelf ook altijd heel gezellig staan bij het personeel van de Albert Heijn, de McDonald’s en de Efteling. Nou ja, denk er maar eens over na. Vraag anders aan jezelf wat je ervan vindt.

Heb je meteen een leuk gespreksonderwerp tijdens het thuiswerken!

Hoe was jouw week? Japke-d. Bouma wil het graag weten. Tips via @Japked op Twitter.X

Correctie: In een eerdere versie van dit artikel stond dat de eigenaar van Suit Supply in het AD had gezegd dat je minder scherp bent als je thuis slordig gekleed gaat. Dit zei echter een „imagodeskundige” in hetzelfde artikel. Dit is hierboven aangepast.

Dit waren de tweets van de week

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.