Recensie

Recensie

Cubirds: drie eenden voor één ekster

In aanloop naar de feestdagen wijst de weg naar de beste spelletjes. Vandaag: pijnlijke keuzes.

Soms moet je een vogel laten gaan om andere vogels terug te winnen. Dat is de kern van Cubirds, een vlug pak- en legspel met vrolijke vogelkaarten.

Doel is om zwermen vogels te verzamelen. Maar het aantal vogels dat je nodig hebt, verschilt van soort tot soort. Van de zeldzame flamingokaarten heb je er maar twee nodig voor een zwerm. En van de veelvoorkomende roodborstjes heb je er wel zes nodig. Wie als eerste zeven verschillende vogelsoorten heeft óf van twee verschillende soorten drie zwermen, heeft gewonnen.

Beter een paar vogels in je hand dan veel op het speelveld, zou je denken. Maar de enige manier om nieuwe kaarten te bemachtigen is door vogels uit je hand toe te voegen aan het begin of eind van een bestaande rij vogelkaarten. Vervolgens zijn alle vogelkaarten voor jou die je insluit tussen twee vogels van dezelfde soort.

En dan hier de twist: je bent verplicht te alle tijden álle vogels van een bepaalde soort uit je hand aan te leggen. Dat leidt tot pijnlijke keuzes. Leg je echt je drie eenden neer om een ekster en een toekan te bemachtigen? Die toekan brengt je iets dichter bij een zwerm, en met die eenden schiet het maar niet op. Maar wat als je tegenstander op eenden zit te azen?

Het is vreemd én prettig dat de vogelkaarten in zulke grote hoeveelheden kaarten van hand wisselen. Het komt regelmatig voor dat je vijf roodborstjes tegelijkertijd op kan rapen, of vier eksters moet spelen. Een heerlijk gevoel: andere kaartspellen springen zuiniger met kaarten om.

De simpele spelregels maken dat Cubirds vlug is uitgelegd en een potje al even vlot is gespeeld. Dat leidde thuis al snel tot de dynamiek: nog een keer?

Cubirds zelf is leuk genoeg, maar de geometrische vogelillustraties van Kristiaan der Nederlanden maken van dit kaartspel echt iets bijzonders. Elke van de 110 kaarten is uniek. En het karakter spat van de koddige kubusvogels af. Kijk eens naar het uiltje met zijn ogen dicht. Of het roodborstje dat elk moment van de draad kan opspringen. Of die brutale karekiet – die hebben we graag in onze zwerm.