Plannen waar die van Stalin bleek bij afsteken

Column Amsterdam

Auke Kok

Als ik met een hoofd vol zwaarmoedigheid ben opgestaan, klap ik mijn laptopje open en surf naar amsterdam.nl. Moet u ook eens doen, je knapt er echt van op. Niet te geloven hoe fijn alles daar is, of in ieder geval zal zijn. Problemen bestaan er niet in de berichtgeving van de gemeente, hooguit ‘verbeterpunten’. Neem nou de bomen. Persoonlijk denk ik bij ‘Amsterdam’ en ‘bomen’ tegenwoordig direct aan de massale kap die nodig is om de schandelijk verwaarloosde kades te herstellen. Reeksen van oude en monumentale iepen zullen geheel onnodig moeten sneuvelen. Een ramp, als je het mij vraagt. Maar de openingspagina van amsterdam.nl wijst mij op iets heel anders. In het kader van het verrukkelijke credo „Laat die bomen maar komen” zal de „hele stad” er vijftienhonderd bomen bij krijgen. Vele „piepjonge boompjes en struiken” zullen uit onder meer het Amsterdamse Bos in de stad worden geplant. Een basisschool in Zuidoost krijgt honderden bomen voor de deur – Amsterdams eerste ‘Tiny Forest’.

Lief toch?

Problemen bestaan er niet in de berichtgeving van de gemeente, hooguit ‘verbeterpunten’

Poeslief. Ik lees en besef ook dat ik mij niet langer moet laten ontmoedigen door de smerige hopen afval bij de vuilniscontainers. Want uit onderzoek is dan wel gebleken dat Amsterdam wat betreft afvalscheiding ver onder het landelijk gemiddelde scoort, volgens de gemeentewebsite gaan we het de komende periode „nog beter” doen. Wat beroerd is wordt nog beter: that’s the spirit. Dus wat ik voortaan doe: neus dicht bij het passeren van de troep, thuis snel de computer aan. Lezen over de „circulaire stad” die we over een tijdje – nou ja, in 2050 – zullen zijn. Er zal een „goed leven voor iedereen” zijn. We zullen „slimmer” gaan produceren en consumeren en tegelijk zal er „meer werkgelegenheid voor iedereen” zijn. Zowel „binnen de stadsgrenzen als ver daarbuiten” zullen „een schoner milieu en meer rechtvaardigheid” worden gerealiseerd. In één woord: supertof.

En ik maar denken aan de Nutellawinkels, hoerenkasten en malafide zaakjes die het bestuur ondanks verwoede pogingen gedurende vele jaren maar niet in substantiële mate heeft weten terug te dringen. Hoe kortzichtig en dom van mij. Veel gelukkiger wordt een mens van bespiegelingen over een hemelse toekomst waarin wij allen „rekening met elkaar” zullen houden. „We gaan meer met elkaar delen, hergebruiken en repareren.” Het hoofdstedelijk Sodom en Gomorra zal volgens een stappenplan „groen en sociaal” worden. Wat heet: „De overgang naar een nieuwe economie is al begonnen.”

Ons gezellige kneiterlinkse stadsbestuur houdt er een opbeurende toekomstvisie op na waar de Vijfjarenplannen van de grote leider Jozef Stalin bleek bij afsteken. Kwestie van verregaande ideeën opstellen en daar vervolgens in geloven. En als het niet dreigt uit te komen – dat doen Meerjarenplannen zelden of nooit – dan passen we de boel tussentijds aan en zeggen we dat het „nog beter” wordt.

Het Kremlin aan de Amstel is hier ontzettend goed in. „We moeten breken met oude gewoonten, we zullen ons denken en doen veranderen.” Yes!

Laptopje dicht, laat de dag maar komen.

Auke Kok is schrijver en journalist.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.