Lois Abbingh: ‘Als wereldkampioen ken je geen angst meer’

Handbal Bij het EK, over ruim een week in Denemarken, is Lois Abbingh de belangrijkste regisseur van het Nederlands handbalteam.

Lois Abbingh besliste vorig jaar in de slotseconden de WK-finale met een strafworp.
Lois Abbingh besliste vorig jaar in de slotseconden de WK-finale met een strafworp. Foto Ronald Hoogendoorn/ANP

Lois Abbingh laat haar hart spreken als zij het vers aangekondigde afscheid van Nycke Groot, haar teamgenote bij de Deense club Odense, aan haar gevoel spiegelt: „Ik ben er nog lang niet klaar mee.”

Een geruststellende gedacht voor bondscoach Emmanuel Mayonnade met het oog op het naderende EK in Denemarken. Want door het ontbreken van Estavana Polman en Delaila Amega wordt de 28-jarige Abbingh vrijwel zeker de belangrijkste regisseur van het Nederlands team.

Aan alles tijdens een digitaal persmoment blijkt dat Abbingh zin heeft in het EK, en vertrouwen in een goede afloop. Dat straalt de opbouwspeelster in al haar vezels uit. Met dank aan het gewonnen wereldkampioenschap. Na enkele verloren finales en een gemiste olympische medaille op de Spelen in Rio de Janeiro vonden de handbalsters vorig jaar in Japan de sleutel naar aansprekend succes. Dat heeft hen mentaal gesterkt op weg naar een nieuw titeltoernooi.

Innerlijke rust

Die titel heeft Abbingh vooral innerlijke rust gegeven, zegt ze. „Als je wereldkampioen kunt worden, ken je geen angst meer. Dan kun je elke wedstrijd winnen. Dat geeft zó veel vertrouwen. Voor ons een groot voordeel. Alleen, we moeten dat speciale gevoel van onoverwinnelijkheid bij het EK weer naar boven zien te halen. Als dat lukt, verwacht ik opnieuw een mooi toernooi.”

Het EK mag gradueel bij de wereldtitel afsteken, in de praktijk is het allesbehalve een makkelijk toernooi. Misschien nog wel moeilijker dan het WK, omdat in de groepsfase geen vijf, maar drie wedstrijden gespeeld moeten worden. Waar een misstap op het WK makkelijk gecorrigeerd kan worden, is dat bij een EK een stuk lastiger. Bovendien kent Europa amper zwakke landen.

Daar komt bij dat Nederland de last van de favorietenrol meedraagt. Elk land zal van de wereldkampioen willen winnen. Dat bepalende speelsters ontbreken, zal de tegenstanders een zorg zijn.

Abbingh is vooral blij dat het toernooi uit Noorwegen – waar Nederland zijn groepswedstrijden zou spelen – is weggehaald en volledig in Denemarken wordt afgewerkt. Dat voorkomt, tot haar opluchting, diversiteit in regelgeving rond corona. Nu stappen de handbalsters in één bubbel met voor iedereen gelijke richtlijnen.

In de aanloop lijkt de absentie van sterspeelster Polman en het grote talent Amega op een aanzienlijke verzwakking. Maar Abbingh tilt er niet zo zwaar aan, omdat haar ervaring is dat het team zulke tegenslagen altijd weet te overwinnen. Cirkelspeelster Yvette Broch bedankte in 2018 zonder dat de resultaten eronder leden. Nycke Groot, aangemerkt als ’s werelds beste speelster, ontbrak vorig jaar in Japan en Nederland werd wereldkampioen.

Ploeg met oerkracht

Er zit een soort oerkracht in de ploeg, die Abbingh vooral toeschrijft aan de sterke, sociale cohesie. „De mentaliteit van ons team is dat we op een of andere manier problemen altijd weten op te lossen. Dat verwacht ik nu ook. Dat corona ons dwingt tot minder sociaal contact, zie ik niet als een hindernis. Ons hotel bij het WK lag ook overal ver van verwijderd, in Japan waren we ook veel op onszelf aangewezen. Een kwestie van goed focussen. Dat is ons wel toevertrouwd.”

De veranderde status van Nederland heeft ook zijn weerslag op de verwachtingen. Alles minder dan een medaille – en in feit de Europese titel – zal voor de wereldkampioen een tegenvallend resultaat zijn.

Abbingh: „Je begint toch anders aan een toernooi. Voorheen was de doelstelling een medaille halen, maar nu willen we zeker een plak. Toch een verschil in beleving. Ik vind dat mooi. Het is een andere motivatie, maar zeker niet minder sterk. Voor mij geldt dat ik nog sterker gemotiveerd ben.”