Opinie

Haarverftranen

Youp

Het zoute zweet van Rudy Giuliani. Sommige mensen gaan tijdens hun leven schitterend ten onder. Stond hij twee weken geleden nog namens de slechte verliezer Donald Trump radeloos te bazelen op een tochtig parkeerterrein van een droef tuincentrum, nu liepen de goedkope haarverftranen langs zijn jokkende wangen. En dit onthutsende plaatje staat niet op een intieme familie-app, maar gaat wereldwijd viral. Zowel in het kleinste tropische hutje als in de koudste iglo wordt de voormalige burgemeester van New York meedogenloos uitgelachen. Ooit was hij een held en werd hij door het weekblad Time gekozen tot Person of the Year! Dat was na zijn standvastige optreden rond de aanslagen van 11 september. Negentien jaar geleden dus. Het kan raar lopen in een mensenleven. Maar had hij maar geen advocaat moeten worden. Dat is nou eenmaal een vak waarin je regelmatig tegen beter weten in keihard moet jokkebrokken. De heer Roethof weet daar volgens mij alles van.

Nee, dan de paus. Die heeft deze week op zijn ouwe dag op Instagram een pikant plaatje van de appetijtelijke Natalia Garibotto geliket. Of de paus zelf met zijn muis heeft zitten spelen wordt nog onderzocht. Het kan namelijk ook een van zijn celibataire assistenten zijn geweest. Maar het is zo menselijk. Die arme man, die zijn seksleven ooit officieel aan god heeft opgeofferd, gun ik zijn virtuele verzetje zo.

Zelf schreef de 27-jarige Braziliaanse Natalia trots: „Mijn moeder haat misschien de foto’s van mijn kont, de paus klikt er wel op.” Ik hoop dat haar lieve moeder rooms en blij is met het feit dat de Heilige Vader de billen van haar dochter heeft bewonderd. Hij is tenslotte de plaatsvervanger van Christus op aarde. Dus dichter bij de hemel kan Natalia voorlopig niet komen. De paus trouwens ook niet.

En dan nu de derde bejaarde. Donderdag zag ik een glimp van de inmiddels 88-jarige Gorbatsjov, die ik alleen nog herkende aan zijn wijnvlek. Ooit was dat een afbeelding van een sappige Grand Cru, maar de plek is inmiddels verworden tot een roestige huidziekte op een drie keer groter geworden plofkop. Daar zat de man die in de kracht van zijn leven de eerste spijlen van het IJzeren Gordijn sloopte en meewerkte aan de val van de Berlijnse Muur. Aangetast door liters wodka zucht hij zich in een Russisch ziekenhuis richting zijn laatste adem. Geen vaccin kan hem helpen. Corona lijkt me eerder een verlossing voor een groot politicus. God moet mild voor hem zijn!

Gaat het met iedereen zo? Is het troosteloze einde ieders toekomst? Deze week zag ik Obama gewiekst en behendig zijn boekje presenteren. Geen sprankje scherpte verloren. En ik hoorde dat de Franse president Macron boos naar een paar kranten heeft gebeld omdat hij het met bepaalde stukjes over de aanslagen in zijn land niet eens was. Interessante actie. Scherp, dacht ik toen ik het hoorde. Hier hou ik van. De artikelen zijn inmiddels verwijderd. Dat vind ik weer minder.

Stel dat onze koning persoonlijk de NRC belt omdat hij al heel lang door een kleine columnist belachelijk wordt gemaakt. Hij heeft namelijk een speedbootje van twee miljoen euro gekocht op het moment dat zijn volk door een pandemie op het randje van een collectief faillissement balanceerde. En daar lacht de komiek hem al een tijdje keihard om uit.

Zal de krant dan de gewraakte columns verwijderen? Ik mag toch hopen van niet. Ik kom dan trouwens niet met een haarverf zwetende bejaarde advocaat om mijn grote gelijk af te dwingen, maar hou het gewoon gezellig voor gezien. Dan ga ik de rest van mijn leven op Braziliaanse bikinimodellen klikken. Of ik koop zelf een racebootje en ga de hele dag zinloze rondjes draaien op die natuurplas Over de Maas. Dat is dat watertje waar die corrupte Halbe Zijlstra zijn giftige granuliet gestort heeft. Als ik daarin verzuip kan ik meteen geresomeerd worden. Dat is die methode waardoor alleen je botten over blijven. Die laat ik verpulveren en stuur ik in poederbrieven de wereld rond. Het leven is eigenlijk zo simpel en vrolijk tegelijk.