Recensie

Recensie Theater

‘Tori’ is energiek en uitbundig superheldenepos

Jeugdtheater ‘Tori’ van HNTjong is een uitbundige mix van fysiek muziektheater, hiphop en graphic novelachtige animaties. Maar in alle energie wordt er ook klakkeloos over grote thema’s heen gewalst.

Ivan Words in de voorstelling ‘Tori’.
Ivan Words in de voorstelling ‘Tori’. Foto Bowie Verschuuren

‘Tori’ is Sranan voor ‘verhaal’. De vader van Cel, Bones en Zi is een echte ‘tori-man’, een verhalenverteller. Hij heeft zelfs een heel manuscript vol tori’s geschreven. Aan zijn kinderen de taak om dat naar een bevriende uitgever te brengen in het dorp Lowrey. „Zo gezegd, zo ge-digi-daan.”

De theaterbewerking van Tori, naar het gelijknamige prentenboek van Brian Elstak in samenwerking met Karin Amatmoekrim uit 2017, is een uitbundige mix van fysiek muziektheater, hiphop en graphic novelachtige animaties. Op de toneelvloer staat een grote halfpipe, met daarvoor een heuse dj-booth waarachter Jasmine Perez live de soundscape van de voorstelling in elkaar mixt. Acteurs Ritzah Statia, Leandro Ceder, Ivan Words en Bryan Druiventak spelen hun rollen met pret in het kwadraat.

Op hun reis naar Lowrey komen ze onder meer een geldbeluste vos, een motorrijdende krokodil, een chagrijnig konijn en een onvoorspelbare draak op slippers tegen (allemaal gespeeld door Druiventak, in steeds weer een ander uitbundig kostuum van Iris Elströdt). Op animaties op een groot scherm op het achtertoneel zien we ze intussen van metershoge bruggen vallen en woedende menigtes verslaan.

Wereld op drift

Referenties naar populisme, collectieve onvrede en machtswellust buitelen over elkaar heen, culminerend in een heuse volksopstand (‘meer of minder draken?’). De chaos en het tempo waarmee dat in regie van Marjorie Boston wordt opgevoerd, resoneert treffend met een onoverzichtelijke wereld op drift, die je als kind eigenlijk niet kan bijbenen.

Maar in alle energie wordt er ook klakkeloos over grote thema’s heen gewalst. Want voorbij een uitbundig superheldenepos, is dit ook het verhaal van drie kinderen die zich afvragen wat ze eigenlijk van elkaar zijn (en of dat uiteindelijk iets uitmaakt), en dat van een vader die categorisch wezenlijke vragen ontwijkt.

Lees ook:‘Ik wil alle kinderen meegeven: jouw verhaal is je superkracht’

Daar wordt vooral niet te lang bij stilgestaan. Tori is uiteindelijk voornamelijk escapisme: een ode aan fantasie en avontuur in een chaotische en verwarrende wereld.