Opinie

Afwijzing is moeilijk, en al helemaal op het statusgevoelige Binnenhof

Petra de Koning

VVD’er Roald van der Linde heeft „in goed overleg” met de partij beslist dat hij na de verkiezingen niet verder gaat als Tweede Kamerlid. Zo staat het op zijn Twitter-tijdlijn. De VVD heeft als regel dat Kamerleden na acht jaar weg moeten, tenzij ze voor de partij onmisbaar zijn. Van der Linde zit er acht jaar. Dus: goed overleg?

Als ik Van der Linde bel, doet hij er verder niet moeilijk over. „Ik had een telefoontje gekregen, ik wist dat het er niet goed voor me uitzag. Toen heb ik me teruggetrokken.” Hij vond wel dat hij „goed overleg” had gehad met de selectiecommissie. Van der Linde zegt dat hij begrijpt dat de VVD vernieuwing wil. „En het helpt niet als je een blanke, mannelijke doctorandus bent uit de Randstad. Dat hebben ze me ook laten weten.”

Helma Lodders, al tien jaar VVD-Kamerlid, zegt op Twitter dat ze toe is aan „een nieuwe uitdaging”. Dat zegt ze ook als ik haar bel. Dat had ze al eerder kunnen zeggen ja, zoals veel andere collega’s. En niet net nu VVD’ers met een lange staat van dienst te horen krijgen dat ze weg moeten. Maar ze wilde niet, zegt ze, dat anderen vanaf dat moment zouden denken dat ze al weg wás.

Ze wil niets zeggen over háár overleg met de selectiecommissie. Dat noemt ze „niet relevant”. Ze zegt wel dat ze erover nagedacht zou hebben als de commissie haar had gevraagd om te blijven. „Maar dat was niet aan de orde.”

Het kan natuurlijk en bij andere partijen had je ze dit najaar ook: Tweede Kamerleden die net voordat de lijst bekend werd graag iets anders wilden gaan doen. Of die ook in goed overleg hadden beslist om zich niet kandidaat te stellen.

Het is moeilijk om afgewezen te worden, en al helemaal op het statusgevoelige Binnenhof.

Bij de ChristenUnie kreeg Eppo Bruins plek zeven op de nieuwe lijst. De vorige keer stond hij op vijf, de CU heeft nu vijf zetels. Collega’s van andere partijen leven ongevraagd met hem mee: dat dit hém overkomt, als financieel woordvoerder van de partij. Want dat telt in de Tweede Kamer. En op plek vijf staat iemand die nu nog zijn beleidsmedewerker is.

Bruins probeert zijn collega’s uit te leggen, zegt hij, dat hij het niet heel erg vindt. Hij was de eerste die zijn medewerker feliciteerde. Maar hij denkt niet dat ze hem geloven. „Ik vraag mezelf soms af of ik iets zit te onderdrukken. Ik denk van niet.”

Wie zeker niets onderdrukte, is Remco Dijkstra: Kamerlid voor de VVD sinds 2012 en volgens de partij ook al niet onmisbaar. Op zijn Facebookpagina schreef hij hoe teleurgesteld hij was. De Gelderlander had er een bericht over, op het Binnenhof noemde iemand van een andere partij het „groots”.

Dijkstra zegt dat het „een week of zo” duurde. En dat hij er nu overheen is. „Het draait niet om mij, maar om de club.”

Petra de Koning (p.dekoning@nrc.nl; @pdekoning) schrijft elke donderdag op deze plek een column.