In beeld

In beeld: zo zien de krimpende gletsjers van China eruit

Op veel plekken in de wereld smelten gletsjers, door de opwarming van de aarde. Ook in het noorden van China, in de bergketen Qilian Shan. Mensen zullen zich moeten aanpassen aan een veranderende afstroom van smeltwater.
De gletsjer Laohugou nr. 12 is al decennialang aan het krimpen als gevolg van de opwarming van de aarde. Hij bevindt zich in Qilian Shan, een circa 800 kilometer lange bergketen in het noorden van China. De bijna drieduizend gletsjers in dit berggebied zijn sinds de jaren zestig gemiddeld 20 procent gekrompen, dat maakten Chinese onderzoekers vorig jaar bekend. Vergeleken met andere hooggebergtes in Azië is dat gemiddeld. Vooral in het oostelijk deel van de Himalaya verliezen de gletsjers snel massa.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Onderzoekers Jin Zizhen en Qin Xiang lopen naar de gletsjer Laohugou nr. 12. In de afgelopen vijftig jaar is de gletsjer in oppervlak met ongeveer 7 procent gekrompen. Ook de dikte is afgenomen, met dertien meter. De laatste jaren is het krimpen van de gletsjer versneld. Hoogleraar Qin Xiang noemt het "schokkend".
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
In een bezoekerscentrum bekijken toeristen het watersysteem bij de Yumen-pas, ten noorden van de bergketen Qilian Shan. De pas maakte ooit deel uit van de Chinese Muur en de Zijderoute. Bovenaan de maquette (op de foto rechts) loopt de rivier Shule, die begint in de bergen van Qilian Shan en via de uitgestrekte vallei rond de stad Dunhuang (bijna 190.000 inwoners) westwaarts stroomt. Rond Dunhuang wordt veel rivierwater afgetapt voor irrigatie van landbouwgrond.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Een waterkrachtcentrale bij de stad Yumen (circa 107.000 inwoners). De stad ligt zo'n vierhonderd kilometer ten oosten van de Yumen-pas.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Afzetting van mineralen in de opgedroogde bedding van de rivier Shule. Vanuit de bergketen Qilian Shan stroomt de rivier westwaarts. Ooit eindigde hij duizend kilometer verderop in een zoutmeer in de Taklamakanwoestijn. Doordat stroomopwaarts veel water aan de rivier is onttrokken, ten behoeve van de landbouw, eindigt hij nu veel eerder. Mede door ontbossing en overbegrazing heeft de Taklamatanwoestijn zich uitgebreid. Hetzelfde geldt voor de Gobiwoestijn.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Hoogleraar Qin Xiang (in de gele jas) is een van de belangrijkste glaciologen in China. Xiang doet veel onderzoek naar het smelten van gletsjers, onder andere in de bergketen Qilian Shan. Hier plaatst hij, samen met promovendus Jin Zizhen, een meetpaal in het ijs aan de rand van de gletsjer Laohugou nr. 12.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Ezels drinken water uit een plas in de opgedroogde bedding van de rivier Shule.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Mannen repareren het toegangshek van het Qilian Shan-onderzoeksstation, in de buurt van de stad Yumen. Er wordt onderzoek gedaan naar de dynamiek van gletsjers, van het afstromen van smeltwater en van de lokale ecologie.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Een boer oogst balen gemaaid gras in de buitenwijken van de stad Yumen aan de rand van de Gobiwoestijn. Veel gebieden in Azië die benedenstrooms van gletsjers liggen, krijgen in de toekomst waarschijnlijk te maken met een veranderende afstroom van smeltwater, zegt hoogleraar berghydrologie Walter Immerzeel van de Universiteit Utrecht. In eerste instantie zullen gletsjers door de aardeopwarming versneld smelten en meer water afvoeren. In tweede instantie wordt op den duur de piek bereikt en loopt de afvoer weer terug. Hoe die dynamiek zich exact ontwikkelt, verschilt per gebied, vertelt Immerzeel.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Stroompjes van smeltwater vloeien over de donkergekleurde gletsjer Laohugou nr. 12. Die kleur kan volgens berghydroloog Walter Immerzeel komen van roet of stof dat op de gletsjer is gewaaid. Het kan ook komen door gruis of steenslag dat zich in de gletsjer bevindt en dat door het smelten van de bovenste laag ijs zichtbaar wordt.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Gu Jianwei (rechts) en zijn moeder Xie Xiaolin oogsten bloemkolen van hun land. Ze merken dat de wateraanvoer vanuit de bergen verandert. Het smeltwater komt vroeger in de lente, en het komt in grotere volumes. In de zomermaanden is er juist vaker een tekort. Daarom zijn de bloemkolen dit jaar relatief klein, zegt Gu Jianwei. Met zijn moeder woont hij in de buurt van de stad Jiuquan, die ten noorden van de bergketen Qilian Shan ligt, en ruim 300 kilometer ten oosten van de stad Dunhuang.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Onderzoekers Jin Zizhen en Qin Xiang lopen naar de gletsjer Laohugou nr. 12. In de afgelopen vijftig jaar is de gletsjer in oppervlak met ongeveer 7 procent gekrompen. Ook de dikte is afgenomen, met 13 meter. De laatste jaren is het krimpen van de gletsjer versneld. Hoogleraar Qin Xiang noemt het "schokkend".
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Op zijn scooter drijft Lv Tusong zijn kudde schapen voor zich uit. Hij woont in de buitenwijken van Yumen, aan de rand van de Gobiwoestijn. Boeren betalen de lokale overheid voor het gebruik van water uit de bergen, dat is opgeslagen in greppels en putten.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Bovenaanzicht van de gletsjer Laohugou nr. 12. Volgens berghydroloog Walter Immerzeel zijn de meeste gletsjers in de bergketen Qilian Shan relatief klein en steil. In de Himalaya zijn ze vaak groter, dikker en vlakker. Juist deze gletsjers, met een groot smeltoppervlak, hebben de laatste decennia veel massa verloren. Gletsjers in het oostelijk deel van Azië, zoals in het berggebied Karakoram, smelten nauwelijks, of zijn nog stabiel.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Bezoekers van de Yumen-pas kijken uit over het landschap.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters
Een medewerker van het Qilian Shan-onderzoeksstation gaat naar het toilet. Op de achtergrond liggen besneeuwde bergtoppen.
Foto Carlos Garcia Rawlins / Reuters