Uit het raam knallen op vage personen

Wie: Mehdi

Kwestie: poging tot doodslag, bedreiging

Waar: rechtbank Den Haag

De Zitting

Wat brengt iemand ertoe om midden in de nacht het slaapkamerraam te openen om met een pistool zeven schoten in de lucht te lossen? De rechter informeert er verschillende keren naar, maar wat Mehdi (26) erover vertelt, werpt weinig licht op deze feiten. Hij voelde zich al twee maanden bekeken, gestalkt door „vage personen” die zich in de buurt van zijn huis ophielden. Dat zou nu weer zo zijn geweest – een vriend had hem getipt. Mehdi zegt dat er „wat dingetjes speelden”, er werd voor zijn deur „gepatrouilleerd”. Hij meende dat zijn zus werd bedreigd, waar die nacht gepoogd werd in te breken.

Zijn zus meende op haar beurt juist haar broer op de beveiligingsbeelden te herkennen, maar Mehdi ontkent. Hij zegt zeker te weten dat het de belagers uit zijn eigen straat waren. Omdat Mehdi naar eigen zeggen „niet de braafste” is, weet hij „helaas wat het betekent” als er voor je deur wordt rondgehangen. Maar wát dan, dat legt hij niet uit.

Hij vertelde bij de politie wel drie keer te hebben nagedacht voordat hij met het wapen, een omgebouwd gaspistool, boos uit het raam ging knallen. Zelf ziet hij het als een machteloos dreigend gebaar, omdat hij geen hulp kon krijgen voor „zijn situatie”. Hij had er met de buurtagent over gepraat, was bij de reclassering geweest, zocht op zijn telefoon uit hoe je de politie anoniem kon tippen. Die avond in mei verloor hij zijn zelfbeheersing.

Mehdi baalde er tegelijk ook van. Want na twee jaar opsluiting in een inrichting voor stelselmatige daders was hij er net in geslaagd zich een poos te gedragen. En nu kwamen de problemen naar hem toe. Mehdi heeft een aanmerkelijk strafblad met bedreigingen, beledigingen en vermogensdelicten. In de rapporten van de psychiater en psycholoog wordt hij omschreven als zwakbegaafd, narcistisch, met een verminderde gewetensfunctie en een antisociale gedragsstoornis. Hij is snel boos en heeft verslavingsproblemen. De dag van het pistoolincident had hij gedronken en gesnoven. De deskundigen vinden hem verminderd toerekeningsvatbaar en adviseren tbs met voorwaarden. Dus met een stevige stok achter de deur. Mislukt het, dan kan de officier om tbs met dwangverpleging vragen.

Mehdi leefde naar eigen zeggen twee maanden in grote spanning. Volgens de officier verklaarde hij bij de politie een gedaante in de achtertuin te hebben gezien. Ook zou hij zijn zus per voicemail hebben gezegd dat hij ‘op iemand’ had geschoten. Er waren getuigen die na de schoten een schreeuw, een doffe klap en glasgerinkel hoorden, en iemand zagen die z’n fiets pakte.

Had Mehdi iemand gezien, was er iemand gevlucht? Hij zegt van niet, maar dat hij het niet meer precies weet, kan ook. Die schreeuw gaf hijzelf. Er brak glas, omdat hij binnen een kapstok omstootte tegen een spiegel. Met de inbraakpoging bij zijn zus had hij niets te maken. Hij erkent verboden wapenbezit en het schieten, maar niets meer dan dat. Hij bedoelde niet zijn buren te bedreigen, van wie een aantal 112 alarmeerden. Hij noemt zijn eigen gedrag ‘stom’ en zegt aan een behandeling mee te doen.

De officier trekt vervolgens twee van de drie feiten op de dagvaarding in. Hij eist vrijspraak van de poging tot doodslag en de inbraakpoging. Het bewijs schiet tekort. Bestond de onbekende persoon in de achtertuin wel? Het wapen was verder zó gammel dat zelfs op 1,5 meter doel treffen niet gegarandeerd was. En de beelden van de inbraakpoging waren te vaag, de herkenningen te onzeker, de tijdstippen te onduidelijk. Blijft over het wapenbezit en de bedreiging, van in dit geval de buren. De officier vindt dat Mehdi behandeld moet worden in een gesloten kliniek en wil hem, als er plaats is, in een forensisch medische kliniek in de cel houden.

Twee weken later acht de rechtbank bezit van een pistool en bedreiging bewezen. Dat betreft dan omwonenden en de onbekenden die de verdachte zelf op het oog had. Mehdi zelf is verminderd toerekeningsvatbaar. Tegelijk is er een hoog risico op herhaling. Hij wordt veroordeeld tot 189 dagen gevangenis, voorafgaand aan opname in een tbs-inrichting.

Folkert Jensma