Recensie

Recensie Muziek

‘Ace of Spades’: een oorverdovend, compromisloos monument

Jubileumuitgave Ace of Spades Op ‘Ace of Spades’ verkeert Motörhead in de allerbeste vorm, met de sterkste nummers en de ideale bezetting. Het meesterwerk is nu ter ere van het veertigjarig bestaan opnieuw uitgebracht.

Het legendarische hardrocktrio Motörhead met gitarist Eddie Clarke, bassist en zanger Lemmy en drummer Phil Taylor.
Het legendarische hardrocktrio Motörhead met gitarist Eddie Clarke, bassist en zanger Lemmy en drummer Phil Taylor. Foto Fin Costello/ Redferns

De aankomende kerstdagen is het niet 2020 jaar geleden dat zich op aarde iets ondenkbaars voltrok, maar slechts vijf. Want wat niemand voor mogelijk had gehouden, gebeurde eind december 2015 toch: vier dagen na zijn zeventigste verjaardag overleed Ian Fraser Kilmister, beter bekend als Lemmy. Tegen alle verwachtingen in bleek het onverwoestbare boegbeeld van de hardrock (of zoals hij zelf bleef volhouden: de rock-’n-roll) wel degelijk sterfelijk te zijn.

Wie goed had geluisterd, had dat kunnen horen aankomen. Want ook al had hij zijn levenslange dieet van ontelbare whisky-cola’s en evenveel lijnen speed prima weten te doorstaan, toch had Lemmy zijn einde al in 1980 voorspeld. In ‘Ace of Spades’, de monsterhit van zijn legendarische hardrocktrio Motörhead, zong, of nou ja … kreunschreeuwde hij: „That’s the way I like it baby, I don’t want to live forever!”

Maar goed luisteren viel natuurlijk niet mee bij de HARDSTE BAND OP AARDE (zoals Motörhead officieel werd betiteld door het Guinness Book of Records na een aanslag op de trommelvliezen van 130 decibel).

Onbetwist hoogtepunt

Dat Lemmy wellicht ook de lelijkste rockheld aller tijden was, stond het succes geenszins in de weg: hij was namelijk ook de meest oprechte en geloofwaardige (mede dankzij zijn verleden als Jimi Hendrix-roadie). Met een houding van ruige rouwdouwers wist Motörhead de kloof tussen punkers en metalheads te dichten. De combinatie van gemene riffs, scheurende agressie en tierende snelheid werd de muzikale blauwdruk waarvan latere genres als speed- en thrashmetal dankbaar de pikzwarte vruchten zouden plukken.

Lees ook: Lemmy: ‘Ik heb een pantser in mijn gehoorgangen’

Hoewel er nog achttien platen zouden volgen, was het vierde album, Ace of Spades, het onbetwiste hoogtepunt uit het oeuvre. Daarom is het volkomen terecht dat dit meesterwerk ter ere van het veertigjarig bestaan opnieuw is uitgebracht. In ruim vier uur denderen 73 nummers langs. Naast het geremasterde origineel telt de ‘deluxe collector’s box-set’ ook nog twee dubbele livealbums, een compilatie met b-kantjes en niet eerder uitgebracht werk, instrumentale demo’s, een single, stripboek, dvd met tv-optredens én een dobbelspel.

Eerst maar even over dat laatste: hoewel Lemmy in het titelnummer zijn gokverslaving viert door poker- en dobbelmetaforen op te dreunen, was hij eigenlijk meer van de gokkasten. Maar ja, zo gaf hij toe in zijn autobiografie White Line Fever: „Je kunt nu eenmaal niet over ronddraaiend fruit zingen.”

Op Ace of Spades verkeert Motörhead in de allerbeste vorm, met de sterkste nummers en de ideale bezetting. Het is verleidelijk de band te zien als een stelletje halve zolen, waarin wonderroffelaar Phil ‘Philthy Animal’ Taylor na de zoveelste knokpartij de drumsticks aan zijn gebroken hand liet tapen om toch te kunnen doorbeuken, en waarin snarengeweldenaar ‘Fast’ Eddie Clarke halverwege zijn solo van ‘(We Are) The Road Crew’ achterover valt, om na vijftien seconden gespartel en schel gitaargepiep weer op te krabbelen en als een beest verder te gieren.

Dat nummer – een onweerstaanbaar swingend eerbetoon aan alle sjouwers van de band – had Lemmy overigens in tien minuten geschreven met een rijmschema waar André Hazes (sr.) stinkend jaloers op zou zijn: „I just love the life I lead, another beer is what I need.”

Schijn bedriegt: dit waren geen jokers, maar grondleggers die een van de beste platen uit de jaren tachtig maakten. Ace of Spades is een oorverdovend, compromisloos monument waaraan elke (hard)rock- of metalband schatplichtig is.